कल्माषपाद-शाप-कारणम्
Cause of Kalmāṣapāda’s Niyoga under a Curse
कृच्छाद् द्वादशरात्रे तु तस्य राज्ञ: समाहिते । आजगाम विशुद्धात्मा वसिष्ठो भगवानृषि:,राजाने क्लेश सहन करते हुए बारह राततक एकाग्रचित्त होकर ध्यान लगाया था। तब विशुद्ध अन्त:ः:करणवाले भगवान् वसिष्ठ मुनि राजाके पास आये थे
kṛcchād dvādaśarātre tu tasya rājñaḥ samāhite | ājagāma viśuddhātmā vasiṣṭho bhagavān ṛṣiḥ ||
ครั้นพระราชาทรงอดทนต่อความลำบาก ตั้งจิตมั่นในวัตรปฏิบัติอยู่สิบสองราตรีแล้ว ฤๅษีวสิษฐะผู้เป็นมหาบุรุษ ผู้มีจิตภายในบริสุทธิ์ ก็เสด็จมาหา
वसिष्ठ उवाच
Steady endurance and disciplined concentration (samāhita-citta) purify the mind and make one fit to receive dhārmic guidance; the arrival of a revered ṛṣi symbolizes that sincere effort invites higher counsel.
A king has undertaken a difficult twelve-night observance in focused composure; after this period, the pure-hearted sage Vasiṣṭha comes to meet him, setting the stage for instruction or resolution.