Shloka 10
Ādi Parva, Adhyāya 146 — Brāhmaṇī’s counsel on grief, duty, and protection of children
तत्र ते सत्कृतास्तेन सुमहार्हपरिच्छदा: । उपास्यमाना: पुरुषैरूषु: पुरनिवासिभि:,उस भवनमें पुरोचनद्वारा उनका बड़ा सत्कार हुआ। वे अत्यन्त बहुमूल्य सामग्रियोंका उपयोग करते थे और बहुत-से नगरनिवासी श्रेष्ठ पुरुष उनकी सेवामें उपस्थित रहते थे। इस प्रकार वे (बड़े आनन्दसे) वहाँ रहने लगे
tatra te satkṛtās tena sumahārhaparicchadāḥ | upāsyamānāḥ puruṣair ūṣuḥ puranivāsibhiḥ ||
ณ เรือนนั้น ปุโรจนะได้ให้การต้อนรับอย่างยิ่งใหญ่แก่พวกเขา จัดเครื่องอุปโภคอันล้ำค่าไว้พร้อม และมีบุรุษผู้ควรค่าในหมู่ชาวนครคอยปรนนิบัติรับใช้; ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงเริ่มพำนักอยู่ที่นั่นอย่างผาสุก.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how outward honor and comfort can conceal harmful intentions; ethical discernment requires looking beyond appearances, especially in contexts of political hostility and covert violence.
The guests (contextually, the Pāṇḍavas and their mother) are received with great respect by the host (Purocana), provided with costly arrangements, and attended by townsmen; they settle in—setting the stage for the later revelation of the host’s treacherous purpose.