Previous Verse
Next Verse

Shloka 40

Devadāru (Dāruvana) Forest: The Delusion of Ritual Pride, the Liṅga Crisis, and the Teaching of Jñāna–Pāśupata Yoga

तानब्रवीन्महायोगी करिष्यामीति शङ्करः / युष्माकं मामके लिङ्गे यदि द्वेषो ऽभिजायते

tānabravīnmahāyogī kariṣyāmīti śaṅkaraḥ / yuṣmākaṃ māmake liṅge yadi dveṣo 'bhijāyate

พระศังกรผู้เป็นมหาโยคีตรัสแก่พวกเขาว่า “เราจักกระทำให้ หากในหมู่พวกท่านเกิดความชังต่อศิวลึงค์ของเรา…”

तान्them
तान्:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootतद् (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग (m.), द्वितीया (Accusative), बहुवचन; सर्वनाम
अब्रवीत्said
अब्रवीत्:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootब्रू (धातु)
Formलङ् (Imperfect/past), प्रथमपुरुष (3rd person), एकवचन; परस्मैपद
महायोगीthe great yogi
महायोगी:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootमहा + योगिन् (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग (m.), प्रथमा, एकवचन; समासः—महान् योगी
करिष्यामिI will do
करिष्यामि:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootकृ (धातु)
Formलृट् (Simple Future), उत्तमपुरुष (1st person), एकवचन; परस्मैपद
इतिthus
इति:
Vākyārtha-marker (इत्यर्थ)
TypeIndeclinable
Rootइति (अव्यय)
Formअव्ययम्; उद्धरणसूचक
शङ्करःŚaṅkara
शङ्करः:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootशङ्कर (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग (m.), प्रथमा, एकवचन
युष्माकम्of you (pl.)
युष्माकम्:
Sambandha (सम्बन्ध/षष्ठी)
TypeNoun
Rootयुष्मद् (प्रातिपदिक)
Formषष्ठी (Genitive/सम्बन्ध), बहुवचन; मध्यमपुरुष सर्वनाम
मामकेin my
मामके:
Adhikaraṇa (अधिकरण)
TypeAdjective
Rootमामक (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग (n.), सप्तमी (Locative/अधिकरण), एकवचन; विशेषणम् (my)
लिङ्गेin the liṅga
लिङ्गे:
Adhikaraṇa (अधिकरण)
TypeNoun
Rootलिङ्ग (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग (n.), सप्तमी (Locative), एकवचन
यदिif
यदि:
Sambandha (सम्बन्ध)
TypeIndeclinable
Rootयदि (अव्यय)
Formअव्ययम्; शर्तसूचक (conditional conjunction)
द्वेषःhatred
द्वेषः:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootद्वेष (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग (m.), प्रथमा, एकवचन
अभिजायतेarises/is born
अभिजायते:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootअभि-जन् (धातु)
Formलट् (Present), प्रथमपुरुष (3rd person), एकवचन; आत्मनेपद; उपसर्गः अभि-

Śaṅkara (Śiva)

Primary Rasa: vira

Secondary Rasa: shanta

Ś
Śaṅkara
Ś
Śiva
L
Liṅga

FAQs

By presenting Śaṅkara as the “mahāyogin” who intervenes to remove hatred, the verse implies that true spiritual authority is grounded in yogic realization that transcends divisive identification—pointing toward an inner unity (ātma-jñāna) rather than sectarian opposition.

The explicit marker is “mahāyogī,” indicating Śiva as the archetypal yogin. In Kurma Purana’s broader Shaiva-yoga frame (often aligned with Pāśupata sensibilities), yogic realization is shown as the basis for transforming negative mental states like dveṣa (aversion), a prerequisite for stable devotion and dharmic conduct.

Though this line focuses on Śiva and his liṅga, its purpose is to address hatred arising around forms of worship—consistent with the Kurma Purana’s integrative stance where devotion is purified from rivalry, supporting a non-hostile, harmonizing view often used to frame Śiva–Viṣṇu unity in Purāṇic teaching.