Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 28
Nimi Questions the Yogendras: Māyā, Cosmic Dissolution, Guru-Śaraṇāgati, Bhakti, and Deity Worship
श्रवणं कीर्तनं ध्यानं हरेरद्भुतकर्मण: । जन्मकर्मगुणानां च तदर्थेऽखिलचेष्टितम् ॥ २७ ॥ इष्टं दत्तं तपो जप्तं वृत्तं यच्चात्मन: प्रियम् । दारान् सुतान् गृहान् प्राणान् यत्परस्मै निवेदनम् ॥ २८ ॥
śravaṇaṁ kīrtanaṁ dhyānaṁ harer adbhuta-karmaṇaḥ janma-karma-guṇānāṁ ca tad-arthe ’khila-ceṣṭitam
พึงสดับ ฟัง สรรเสริญ และเพ่งฌานถึงพระหริผู้ทรงมีพระกรรมน่าอัศจรรย์อันเป็นทิพย์ โดยให้จิตซึมซาบเป็นพิเศษในอวตาร ลีลา คุณ และพระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของพระผู้เป็นบุคคลสูงสุด แล้วกระทำกิจวัตรทั้งปวงเป็นการถวายแด่พระองค์ ยัญญะ ทาน ตบะ และการสวดมนต์พึงทำเพื่อความพอพระทัยของพระองค์เท่านั้น และพึงสวดเฉพาะมนต์ที่สรรเสริญพระภควาน สิ่งใดที่ชอบและรื่นรมย์พึงรีบถวายแด่พระผู้เป็นสูงสุด แม้ภรรยา บุตร เรือน และลมหายใจชีวิต ก็พึงมอบไว้ ณ พระบาทดอกบัวของศรีภควาน
In Bhagavad-gītā (9.27) Lord Kṛṣṇa has ordered:
FAQs
This verse presents hearing, chanting, and meditating on Hari—especially His divine deeds, qualities, and pastimes—as core practices of bhakti, and urges that all actions be offered for His purpose.
Because remembrance becomes steady and affectionate when centered on the Lord’s extraordinary līlās, qualities, and divine activities—making devotion natural and absorbing.
Daily hear authentic Bhagavatam teachings, chant the Lord’s names and glories, and intentionally align work, study, and family duties as offerings meant to please the Lord.