Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 28
Bondage and Liberation Under Māyā; Two Birds Analogy; Marks of the Saintly Devotee
त्वं ब्रह्म परमं व्योम पुरुष: प्रकृते: पर: । अवतीर्णोऽसि भगवन् स्वेच्छोपात्तपृथग्वपु: ॥ २८ ॥
tvaṁ brahma paramaṁ vyoma puruṣaḥ prakṛteḥ paraḥ avatīrno ’si bhagavan svecchopātta-pṛthag-vapuḥ
ข้าแต่พระภควาน พระองค์คือพรหมันสูงสุด ดุจอากาศที่ไม่ข้องเกี่ยวสิ่งใด เป็นปุรุษะเหนือปรกฤติ แต่ด้วยความรักของภักตะที่ครอบงำพระทัย พระองค์ทรงรับรูปนานาประการและอวตารตามความปรารถนาของพวกเขา
The pure devotees of the Lord propagate devotional service all over the world, and therefore, although separate from the personal form of the Lord, they are considered to be manifestations of God’s mercy and potency. As stated in Caitanya-caritāmṛta ( Antya 7.11) : kṛṣṇa-śakti vinā nahe tāra pravartana.
FAQs
This verse states that Bhagavān is the puruṣa beyond prakṛti, and that His descent into the world is voluntary—He remains transcendental even while appearing in a form.
Uddhava harmonizes the truths of the impersonal Absolute (Brahman) and the personal Supreme (Bhagavān), explaining that Krishna is the supreme spiritual reality who freely manifests a distinct form for divine purposes.
It encourages devotion grounded in clear philosophy: approach God as the supreme transcendental Person, and remember that divine presence is not limited by material conditions—even when He appears within the world.