Adhyaya 66: Nārada’s Journey to Śvetadvīpa and the Means of Attaining the Lord through the Pañcarātra

Verse 1

भद्राश्व उवाच । आश्चर्यं यदि ते किञ्चिद् विदितं दृष्टमेव वा । तन्मे कथय धर्मज्ञ मम कौतूहलं महत् ॥ ६६.१ ॥

భద్రాశ్వుడు అన్నాడు—హే ధర్మజ్ఞా! నీకు ఏదైనా ఆశ్చర్యకరమైనది తెలిసి ఉండినా లేదా ప్రత్యక్షంగా చూసి ఉండినా, అది నాకు చెప్పు; నా కుతూహలం ఎంతో గొప్పది।

Verse 2

अगस्त्य उवाच । आश्चर्यभूतो भगवानेष एव जनार्दनः । तस्याश्चर्याणि दृष्टानि बहूनि विविधानि वै ॥ ६६.२ ॥

అగస్త్యుడు అన్నాడు—ఈ భగవాన్ జనార్దనుడే ఆశ్చర్యస్వరూపుడు. ఆయనకు సంబంధించిన అనేక విధాలైన ఎన్నో అద్భుతాలు దర్శించబడ్డాయి।

Verse 3

श्वेतद्वीपं गतः पूर्वं नारदः किल पार्थिव । सोऽपश्यच्छङ्खचक्राब्जान् पुरुषांस्तिग्मतेजसः ॥ ६६.३ ॥

హే పార్థివా! పూర్వం నారదుడు శ్వేతద్వీపానికి వెళ్లాడు. అక్కడ శంఖం, చక్రం, పద్మం ధరించిన తೀಕ್ಷ్ణ తేజస్సుగల పురుషులను అతడు చూశాడు।

Verse 4

अयं विष्णुरयं विष्णुरेष विष्णुः सनातनः । चिन्ताऽभूत्तस्य तां दृष्ट्वा कोऽस्मिन्विष्णुरिति प्रभुः ॥ ६६.४ ॥

“ఇదే విష్ణువు, ఇదే విష్ణువు; ఇదే సనాతన విష్ణువు.” అని పునఃపునః చెప్పడాన్ని చూసి అతనికి చింత కలిగింది; ప్రభువు అడిగాడు— “ఇందులో ‘విష్ణువు’ ఎవరు?”

Verse 5

एवं चिन्तयतस्तस्य चिन्ता कृष्णं प्रति प्रभो । आराधयामि च कथं शङ्खचक्रगदाधरम् ॥ ६६.५ ॥

ఇలా ఆలోచిస్తున్న అతని చింత శ్రీకృష్ణుని వైపు మళ్లింది— “శంఖం, చక్రం, గదను ధరించినవానిని నేను ఎలా ఆరాధించాలి?”

Verse 6

येन वेद्मि परं तेषां देवो नारायणः प्रभुः । एवं संचिन्त्य दध्यौ स तं देवं परमेश्वरम् ॥ ६६.६ ॥

“వారి అందరి పరమ తత్త్వాన్ని నేను ఎవరి ద్వారా తెలుసుకుంటానో, ఆ ప్రభువు దేవుడు నారాయణుడే”— అని ఆలోచించి అతడు ఆ పరమేశ్వర దేవుని ధ్యానించాడు।

Verse 7

दिव्यं वर्षसहस्रं तु साग्रं ब्रह्मसुतस्तदा । ध्यायतस्तस्य देवोऽसौ परितोषं जगाम ह ॥ ६६.७ ॥

అప్పుడు బ్రహ్మపుత్రుడు సంపూర్ణంగా వెయ్యి దివ్య సంవత్సరాలు ధ్యానించగా, ఆ దేవుడు అతనిపై ప్రసన్నుడయ్యాడు।

Verse 8

उवाच च प्रसन्नात्मा प्रत्यक्षत्वं गतः प्रभुः । वरं ब्रह्मसुत ब्रूहि किं ते दद्मि महामुने ॥ ६६.८ ॥

ప్రసన్నమనసుతో ప్రత్యక్షంగా ప్రత్యక్షమైన ప్రభువు పలికాడు— “ఓ బ్రహ్మపుత్రా, వరం చెప్పు. ఓ మహామునీ, నీకు నేను ఏమి ప్రసాదించాలి?”

Verse 9

नारद उवाच । सहस्रमेकं वर्षाणां ध्यातस्त्वं भुवनेश्वर । त्वत्प्राप्तिर्येन तद् ब्रूहि यदि तुष्टोऽसि मेऽच्युत ॥ ६६.९ ॥

నారదుడు అన్నాడు—హే భువనేశ్వరా! వెయ్యి ఒక సంవత్సరాలుగా నిన్ను ధ్యానించబడినవాడవు. హే అచ్యుతా! నీవు నాపై ప్రసన్నుడైతే, ఏ ఉపాయంతో నిన్ను పొందగలమో చెప్పుము.

Verse 10

देवदेव उवाच । पौरुषं सूक्तमास्थाय ये यजन्ति द्विजास्तु माम् । संहितामाद्यमास्थाय ते मां प्राप्स्यन्ति नारद ॥ ६६.१० ॥

దేవదేవుడు అన్నాడు—పురుషసూక్తాన్ని ఆశ్రయించి, ఆద్య సంహితను ఆధారంగా చేసుకొని నన్ను యజించే ద్విజులు, హే నారదా, నన్ను పొందుదురు.

Verse 11

अलाभे वेदशास्त्राणां पाञ्चरात्रोदितेन ह । मार्गेण मां प्रपश्यन्ते ते मां प्राप्स्यन्ति मानवाः ॥ ६६.११ ॥

వేదశాస్త్రాలు లభించని వేళ, పాంచరాత్రంలో ఉపదేశించిన మార్గంలో నన్ను అన్వేషించి దర్శించదలచిన మనుష్యులు నిశ్చయంగా నన్ను పొందుదురు.

Verse 12

ब्राह्मणक्षत्रियविशां पाञ्चरात्रं विधीयते । शूद्रादीनां न तच्छ्रोत्रपदवीमुपयास्यति ॥ ६६.१२ ॥

పాంచరాత్ర విధానం బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్యులకు విధించబడింది; శూద్రాది వారికి అది శ్రుతి-అధికార స్థితిని పొందదు.

Verse 13

एवं मयोक्तं विप्रेन्द्र पुराकल्पे पुरातनम् । पञ्चरात्रं सहस्राणां यदि कश्चिद् ग्रहीष्यति ॥ ६६.१३ ॥

హే విప్రేంద్రా! ఈ విధంగా పూర్వ కల్పంలో నేను ఈ పురాతన ఉపదేశాన్ని చెప్పాను; వేల మందిలో ఎవడైనా పాంచరాత్రాన్ని స్వీకరిస్తే…

Verse 14

कर्मक्षये च मां कश्चिद् यदि भक्तो भविष्यति । तस्य चेदं पञ्चरात्रं नित्यं हृदि वसिष्यति ॥ ६६.१४ ॥

కర్మక్షయం జరిగినప్పుడు ఎవడైనా నా భక్తుడైతే, అతని హృదయంలో ఈ పాంచరాత్రం నిత్యంగా నివసిస్తుంది.

Verse 15

इतरे राजसैर्भावैस्तामसैश्च समावृताः । भविष्यन्ति द्विजश्रेष्ठ मच्छासनपराङ्मुखाः ॥ ६६.१५ ॥

హే ద్విజశ్రేష్ఠా! ఇతరులు రాజస, తామస భావాలతో కప్పబడి నా శాసనానికి విముఖులైపోతారు.

Verse 16

कृतं त्रेता द्वापरं च युगानि त्रीणि नारद । सत्त्वस्थां मां समेष्यन्ति कलौ रजस्तमोऽधिकाः ॥ ६६.१६ ॥

హే నారదా! కృత, త్రేతా, ద్వాపర అనే మూడు యుగాలలో సత్త్వస్థులు నన్ను చేరుతారు; కానీ కలియుగంలో రజస్-తమస్ అధికంగా ఉంటుంది.

Verse 17

अन्यच्च ते वरं दद्मि शृणु नारद साम्प्रतम् । यदिदं पाञ्चरात्रं मे शास्त्रं परमदुर्लभम् । तद्भवान् वेत्स्यते सर्वं मत्प्रसादान्न संशयः ॥ ६६.१७ ॥

ఇంకొక వరం నీకు ఇస్తున్నాను—ఇప్పుడు విను, హే నారదా. నా ఈ పాంచరాత్ర శాస్త్రం పరమదుర్లభం; నా ప్రసాదంతో నీవు దీనిని సంపూర్ణంగా తెలుసుకుంటావు—సందేహం లేదు.

Verse 18

वेदेन पाञ्चरात्रेण भक्त्या यज्ञेन च द्विज । प्राप्योऽहं नान्यथा वत्स वर्षकोट्यायुतैरपि ॥ ६६.१८ ॥

హే ద్విజా! వేదం, పాంచరాత్రం, భక్తి మరియు యజ్ఞం ద్వారా నేనే పొందదగినవాడను; ఇతర మార్గం లేదు, వత్సా—కోట్ల కొద్దీ సంవత్సరాలైనా సరే.

Verse 19

एवमुक्त्वा स भगवान्नारदं परमेश्वरः । जगामादर्शनं सद्यो नारदोऽपि ययौ दिवम् ॥ ६६.१९ ॥

ఇట్లు పలికిన ఆ భగవాన్ పరమేశ్వరుడు తక్షణమే దృష్టికి అందకుండా అంతర్ధానమయ్యెను; నారదుడును స్వర్గలోకమునకు వెళ్లెను।