Adhyaya 352

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सुपर्णेलां च भैरवीम् । दुर्गकूटाद्दक्षिणतो धनुःपंचशतांतरे

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! అనంతరం సుపర్ణేలా అనే భైరవీ దేవిని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను. ఆమె దుర్గకూటానికి దక్షిణంగా ఐదు వందల ధనుస్సుల దూరంలో ఉన్నది।

Verse 2

सुपर्णेन पुरा देवि पातालादमृतं हृतम् । गृहीत्वा तत्र मुक्तं तु नागानां पश्यतां किल

హే దేవీ! పూర్వకాలంలో సుపర్ణుడు పాతాళం నుండి అమృతాన్ని అపహరించాడు; దానిని పట్టుకొని అక్కడే, నాగులు చూస్తుండగానే, విడిచిపెట్టినాడని చెబుతారు।

Verse 3

ततो देव्या तदा दृष्ट्वा रक्षितं नागपार्श्वतः । ततः सुपर्णेलेत्येवं ख्याता सा वसुधातले

అప్పుడు దేవి దానిని నాగుల పక్కన రక్షింపబడుతున్నట్లు చూచి; అందువల్ల ఆమె భూమండలంలో ‘సుపర్ణేలా’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధి పొందింది।

Verse 4

इला तु कथ्यते भूमिः सुपर्णेन प्रतिष्ठिता । ततः सुपर्णेलेत्येव नाम्ना पातकनाशिनी

భూమిని ‘ఇలా’ అని అంటారు; అది సుపర్ణునిచే ప్రతిష్ఠింపబడింది. అందుచేత ఆమె ‘సుపర్ణేలా’ అనే నామంతో—పాపనాశిని—ప్రసిద్ధి చెందింది।

Verse 5

सुपर्णकुण्डे तत्रैव स्नात्वा तां पूजयेन्नरः । विप्रेभ्यो भोजनं दद्यान्नापद्भिर्म्रियते नरः । जीववत्सा भवेन्नारी आत्मजैश्चाप्यलंकृता

అక్కడే సుపర్ణకుండంలో స్నానం చేసి మనిషి ఆ దేవిని పూజించి బ్రాహ్మణులకు భోజనం దానం చేయాలి. ఆ పురుషుడు ఆపదల వల్ల మరణించడు; స్త్రీ జీవసంతానవతిగా, కుమారులతో కూడ శోభిల్లుతుంది.

Verse 351

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सुपर्णेलामाहात्म्यवर्णनंनामैकपञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహితలో, ఏడవ ప్రభాసఖండంలో, మొదటి ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో “సుపర్ణేలా-మాహాత్మ్యవర్ణనం” అనే 352వ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.