Adhyaya 25

Verse 1

ईश्वर उवाच । स गन्धर्वस्तदा देवि आरिराधयिषुर्भवम् । सोमवारव्रतंनाम पप्रच्छ मुनिसत्तमम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—అప్పుడు, ఓ దేవీ, ఆ గంధర్వుడు భవుడైన శివుని ప్రసన్నం చేయదలచి, ‘సోమవారం వ్రతం’ అనే వ్రతం గురించి మునిశ్రేష్ఠుని ప్రశ్నించాడు.

Verse 2

गन्धर्व उवाच । कथं सोमव्रतं कार्यं विधानं तस्य कीदृशम् । कस्मिन्काले च तत्कार्यं सर्वं विस्तरतो वद

గంధర్వుడు పలికెను—సోమ వ్రతం ఎలా చేయాలి? దాని విధానం ఏ విధంగా ఉంటుంది? ఇంకా ఏ కాలంలో అది ఆచరించాలి? అన్నిటినీ విస్తారంగా చెప్పండి.

Verse 3

गोशृंग उवाच । साधुसाधु महाप्राज्ञ सर्वसत्त्वोपकारकम् । यन्न कस्यचिदाख्यातं तदद्य कथयामि ते

గోశృంగుడు పలికెను— సాధు సాధు, మహాప్రాజ్ఞా! ఇది సమస్త ప్రాణులకు ఉపకారకము. ఎవరికీ చెప్పని విషయమును నేడు నేను నీకు తెలియజేస్తాను.

Verse 4

सर्वरोगहरं दिव्यं सर्वसिद्धिप्रदायकम् । सोमवारव्रतंनाम सर्वकामफलप्रदम्

‘సోమవార వ్రతం’ అనే ఈ దివ్య వ్రతము సమస్త రోగాలను హరించును, సర్వ సిద్ధులను ప్రసాదించును, అన్ని కోరికల ఫలమును ఇస్తుంది.

Verse 5

सर्वकालिकमादेयं वर्णानां शुभकारकम् । नारी नरैः सदा कार्यं दृष्ट्वादृष्ट्वा फलोदयम्

ఈ వ్రతము సర్వకాలములలో స్వీకరించదగినది, అన్ని వర్ణములకు శుభకరము. స్త్రీ-పురుషులు ఎల్లప్పుడూ ఆచరించవలెను; ఇది దృష్ట-అదృష్ట ఫలములను ప్రసాదించును.

Verse 6

ब्रह्मविष्ण्वादिभिर्देवैः कृतमेतन्महाव्रतम् । पुनस्तु सोमराजेन दक्षशापहतेन च

ఈ మహావ్రతమును బ్రహ్మ, విష్ణు మొదలైన దేవతలు ఆచరించారు. తరువాత దక్షశాపంతో బాధపడిన సోమరాజు కూడా దీనిని మరల నిర్వహించాడు.

Verse 7

आराधितोऽनेन शंभुः शंभुध्यानपरेण तु । ततस्तुष्टो महादेवः सोमराजस्य भक्तितः

ఈ వ్రతముచేత శంభువు ఆరాధింపబడెను—శంభుధ్యానంలో నిమగ్నుడైన సోమరాజునిచే. అతని భక్తితో ప్రసన్నుడై మహాదేవుడు తృప్తి పొందెను.

Verse 8

तेनोक्तं यदि तुष्टोऽसि प्रतिष्ठास्थो निरंतरम्

అప్పుడు అతడు అన్నాడు— “నీవు ప్రసన్నుడవైతే, ఇక్కడే నిరంతరం దృఢంగా ప్రతిష్ఠితుడై నిలిచియుండుము।”

Verse 9

यावच्चंद्रश्च सूर्यश्च यावत्तिष्ठंति भूधराः । तावन्मे स्थापितं लिंगमुमया सह तिष्ठतु

చంద్రుడు సూర్యుడు ఉన్నంతకాలం, పర్వతాలు నిలిచినంతకాలం—నా చేత ప్రతిష్ఠింపబడిన ఈ లింగం ఉమాదేవితో కలిసి ఇక్కడే నిలిచియుండుగాక।

Verse 10

स्थापितं तु तदा तेन प्रार्थयित्वा महेश्वरम् । आत्मनामांकितं कृत्वा ततो रोगैर्व्यमुच्यत

అప్పుడు అతడు మహేశ్వరుని ప్రార్థించి ఆ లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు, తన పేరును అంకితం చేశాడు; తదనంతరం రోగాల నుండి విముక్తుడయ్యాడు।

Verse 11

ततः शुद्धशरीरोऽसौ गगनस्थो विराजते

అనంతరం అతని శరీరం శుద్ధమై, ఆకాశస్థుడై ప్రకాశవంతంగా విరాజిల్లెను।

Verse 12

तदाप्रभृति ये केचित्कुर्वंति भुवि मानवाः । तेऽपि तत्पदमायांति विमलांगाश्च सोमवत्

ఆ కాలం నుండి భూమిపై ఎవరు ఈ వ్రతాచరణను చేస్తారో, వారు కూడా అదే పదాన్ని పొందుతారు; సోమునివలె నిర్మలాంగులవుతారు।

Verse 13

अथ किं बहुनोक्तेन विधानं तस्य कीर्त्तये । यस्मिन्कस्मिंश्च मासे वा शुक्ले सोमस्य वासरे

ఇంకా ఎక్కువగా చెప్పడం ఎందుకు? దాని విధివిధానాన్ని నేను ప్రకటిస్తున్నాను—ఏ నెలలోనైనా, శుక్లపక్షంలో సోమవారము నాడు।

Verse 14

दंतकाष्ठं पुरा ब्राह्मे कृत्वा स्नानं समाचरेत् । स्वधर्मविहितं कर्म कृत्वा स्थाने मनोरमे

బ్రాహ్మముహూర్తంలో ముందుగా దంతకాష్ఠం చేసి, విధివిధానంగా స్నానం ఆచరించాలి. ఆ మనోహర తీర్థస్థానంలో స్వధర్మవిహిత కర్మలను నిర్వహించాలి।

Verse 15

सुसमे भूतले शुद्धे न्यस्य कुम्भं सुशोभितम् । चूतपल्लवविन्यस्ते चंदनेन सुचित्रिते

శుభ్రమైన సమతల భూమిపై సుసజ్జిత కుంభాన్ని స్థాపించాలి. దానిపై మామిడి పల్లవాలు అమర్చి, చందనంతో అందంగా అలంకరించాలి।

Verse 16

श्वेतवस्त्रपरीधाने सर्वाभरणभूषिते । आदौ पात्रे तु संन्यस्य आधारसहितं शिवम्

తెల్ల వస్త్రాలు ధరించి, సమస్త ఆభరణాలతో అలంకరించుకొని, మొదట పാത്രంలో ఆధారసహితుడైన శివుని స్థాపించాలి।

Verse 17

अष्टमूर्त्यष्टकं दिक्षु सोमनाथं सशक्तिकम् । उमया सहितं तत्र श्वेतपुष्पैश्च पूजयेत्

దిక్కులలో అష్టమూర్తుల అష్టకాన్ని పూజించాలి; అనంతరం శక్తిసహిత సోమనాథుని—ఉమాతో కూడి—అక్కడ తెల్ల పుష్పాలతో అర్చించాలి।

Verse 18

विविधं भक्ष्यभोज्यं च फलं वै बीजपूर कम् । अनेनैव तु मंत्रेण सर्वं तत्रैव कारयेत्

వివిధ భక్ష్య‑భోజ్యాలు మరియు ఫలములు, ముఖ్యంగా బీజపూరము (నిమ్మఫలం) సమర్పించవలెను. ఇదే మంత్రంతో అక్కడే సమస్త అర్పణక్రియలు నిర్వహింపజేయవలెను.

Verse 19

ॐ नमः पंचवक्त्राय दशबाहुत्रिनेत्रिणे । श्वेतं वृषभमारूढ श्वेताभरणभूषित

ॐ పంచవక్త్రుడవు, దశబాహువులు, త్రినేత్రుడవు అయిన ప్రభువుకు నమస్కారం. శ్వేత వృషభారూఢా, శ్వేతాభరణభూషితా—నీకు ప్రణామం.

Verse 20

उमादेहार्द्धसंयुक्त नमस्ते सर्वमूर्तये । अनेनैव तु मंत्रेण पूजां होमं च कारयेत्

ఉమాదేహార్ధసంయుక్తుడవు, సర్వమూర్తివైన ప్రభువుకు నమస్కారం. ఇదే మంత్రంతో పూజను మరియు హోమాన్ని రెండింటినీ నిర్వహింపజేయవలెను.

Verse 21

कृत्वैवं च दिने रात्रौ पश्यंश्चैवं स्वपेन्नरः । दर्भशय्या समारूढो ध्यायन्सोमेश्वरं हरम्

ఇలా చేసి పగలు‑రాత్రి ఇదే నియమాన్ని ఆచరించాలి—ఇలానే దర్శించి ఇలానే నిద్రించాలి. దర్భశయ్యపై శయనించి సోమేశ్వర హరుని ధ్యానించాలి.

Verse 22

एवं कृतेऽष्टादशानां कुष्ठानां नाशनं भवेत् । द्वितीये सोमवारे तु करंजं दन्तधावनम्

ఇలా చేసినచో పద్దెనిమిది రకాల కుష్ఠరోగములు నశించును. తరువాత రెండవ సోమవారమున కరంజ కర్రతో దంతధావనం చేయవలెను.

Verse 23

देवं संपूजयेत्सूक्ष्मं ज्येष्ठाशक्तिसमन्वितम् । शतपत्रैः पूजयित्वा मधु प्राश्य यथाविधि

జ్యేష్ఠా-శక్తితో సమన్వితమైన సూక్ష్మ దేవుని విధివిధానంగా సమ్యక్‌గా పూజించాలి. శతపత్ర పుష్పాలతో పూజించి, అనంతరం నియమానుసారం మధువును ప్రాశించాలి.

Verse 24

नारंगं तत्र दत्त्वा तु शेषं पूर्ववदाचरेत् । एवं कृते द्वितीये तु गोलक्षफलमाप्नुयात्

అక్కడ నారంగం (నారింజ/కమలఫలం) సమర్పించి, మిగిలిన ఆచారాలను పూర్వవిధంగానే ఆచరించాలి. ఇలా రెండవ (సోమవారం) ఆచరణలో చేస్తే గో-లక్ష దానఫలంతో సమానమైన పుణ్యఫలం పొందుతాడు.

Verse 25

सोमवारे तृतीये तु अपामार्गसमुद्भवम् । दंतकाष्ठादिकं कृत्वा त्रिनेत्रं च प्रपूजयेत्

మూడవ సోమవారం అపామార్గం నుండి దంతకాష్ఠం మొదలైనవాటిని సిద్ధం చేసి, అనంతరం భక్తిశ్రద్ధలతో త్రినేత్ర ప్రభువును పూజించాలి.

Verse 26

फलं च दाडिमं दद्याज्जातीपुष्पैश्च पूजयेत् । रजन्यामंगुरं प्राश्य सिद्धियुक्तं तु पूजयेत्

దాడిమం (దానిమ్మ) ఫలాన్ని సమర్పించి, జాతి (మల్లె) పుష్పాలతో పూజించాలి. రాత్రి అంగూరం (ద్రాక్ష) ప్రాశించి, సిద్ధియుక్తుడైన ప్రభువును ఆరాధించాలి.

Verse 27

चतुर्थे सोमवारे तु काष्ठमौदुम्बरं स्मृतम् । पूजयेत्तत्र गौरीशं सूक्ष्मया सहितं तथा

నాల్గవ సోమవారం ఔదుంబర (ఉదుంబర/అత్తి) కాష్ఠం విధిగా చెప్పబడింది. అక్కడ అదే విధంగా సూక్ష్మాతో కూడిన గౌరీశుడు (శివుడు)ను పూజించాలి.

Verse 28

नारिकेलफलं दद्याद्दमनेन प्रपूजयेत् । शर्करां प्राशयेद्रात्रौ जागरं चैव कारयेत्

కొబ్బరికాయను సమర్పించి దమన/దూర్వా గడ్డితో విధిగా పూజించాలి. రాత్రి శర్కర ప్రసాదం స్వీకరించి జాగరణం కూడా చేయాలి.

Verse 29

पञ्चमे सोमवारे तु पूजयेच्च गणाधिपम् । विभूत्या सहितं देवं कुन्दपुष्पैः प्रपूजयेत्

ఐదవ సోమవారంలో గణాధిపుని పూజించాలి. విభూతితో కూడిన ఆ దేవుని కుంద పుష్పాలతో భక్తితో అర్చించాలి.

Verse 30

आश्वत्थं दन्तकाष्ठं च अर्घ्यं वै द्राक्षया तथा । मोचं च प्राशयेद्रात्रावश्वमेधफलं लभेत्

అశ్వత్థ దంతకాష్ఠాన్ని ఉపయోగించి ద్రాక్షతో కూడిన అర్ఘ్యాన్ని సమర్పించాలి. రాత్రి మోచా (అరటిపండు) తింటే అశ్వమేధ యజ్ఞఫలం లభిస్తుంది.

Verse 31

षष्ठे सोमस्य वारे तु सुरूपं नाम पूजयेत् । कर्पूरं प्राशयेत्तत्र भक्त्या परमया युतः

ఆరవ సోమవారంలో ‘సురూప’ అనే రూపాన్ని పూజించాలి. అక్కడ పరమభక్తితో కర్పూర ప్రసాదాన్ని స్వీకరించాలి.

Verse 32

सप्तमे सोमवारे तु दन्तकाष्ठं च मल्लिका । सर्वज्ञं पूजयेत्तत्र दीप्तया सहितं तथा

ఏడవ సోమవారంలో దంతకాష్ఠం మరియు మల్లికా (మల్లె)తో అక్కడ సర్వజ్ఞ ప్రభువును, అలాగే దీప్తా దేవితో కూడి, అదే విధంగా పూజించాలి.

Verse 33

जम्बीरं च फलं दद्याज्जातीपुष्पैश्च पूजयेत् । लवङ्गं प्राशयेत्तत्र तस्यानन्तफलं भवेत्

జంబీర (నిమ్మ/బిజౌరా) ఫలాన్ని సమర్పించి, జాతి (మల్లె) పుష్పాలతో పూజించాలి. అక్కడ లవంగాన్ని ప్రసాదంగా స్వీకరించాలి; అతనికి ఫలం అనంతమవుతుంది.

Verse 34

अष्टमे सोमवारे तु अमोघायुतमीश्वरम् । कदलीफलकेनार्घ्यं मरुबकेन पूजयेत् । रात्रौ तु प्राशयेद्दुग्धमग्निष्टोमफलं लभेत्

ఎనిమిదవ సోమవారంలో అమోఘాయుత-ఈశ్వర ప్రభువును ఆరాధించాలి. అరటిపండుతో అర్ఘ్యం సమర్పించి, మరుబకంతో పూజ చేయాలి. రాత్రి పాలు సేవిస్తే అగ్నిష్టోమ యాగఫలం లభిస్తుంది.

Verse 35

गंगास्नाने कृते सम्यक्कोटिधा यत्फलं स्मृतम् । दशहेमसहस्राणां कुरुक्षेत्रे रवेर्ग्रहे

గంగలో విధివిధానంగా స్నానం చేసినప్పుడు శాస్త్రాలలో కోటి రెట్లు అని చెప్పబడిన పుణ్యం, అలాగే కురుక్షేత్రంలో సూర్యగ్రహణ సమయంలో పది వేల స్వర్ణదానంతో కలిగే పుణ్యం—

Verse 36

ब्राह्मणे वेदविदुषे यद्दत्त्वा फल माप्नुयात् । तत्पुण्यं कोटिगुणितमस्मिन्नाचरिते व्रते

వేదవిద్వాంసుడైన బ్రాహ్మణునికి దానం ఇచ్చి పొందే ఫలం—ఈ వ్రతాన్ని ఆచరించినప్పుడు అదే పుణ్యం కోటి రెట్లు అవుతుంది.

Verse 37

गजानां तु शते दत्ते लक्षे च रथवाजिनाम् । तत्फलं कोटिगुणितं सोमवारव्रते कृते

నూరు ఏనుగులను దానం చేసి, లక్ష రథాలు మరియు గుర్రాలను దానం చేసిన ఫలం ఎంతైతే—సోమవారం వ్రతం చేసినప్పుడు అదే ఫలం కోటి రెట్లు అవుతుంది.

Verse 38

गुग्गुलोर्धूपनं कृत्वा कोटिशो यत्फलं लभेत् । तत्पुण्यं तु भवेत्तस्य सोमवारव्रते कृते

గుగ్గులు ధూపాన్ని కోటి సార్లు సమర్పించిన ఫలము ఏదో, సోమవారం వ్రతం ఆచరించినవానికి అదే పుణ్యం నిశ్చయంగా కలుగుతుంది.

Verse 39

सर्वैश्वर्यसमायुक्तः शिवतुल्यपराक्रमः । रुद्रलोके वसेत्तावद्ब्रह्मणः प्रलयावधि

అతడు సమస్త ఐశ్వర్యాలతో యుక్తుడై, శివసమాన పరాక్రమం కలవాడై, బ్రహ్మ ప్రళయకాలం వరకు రుద్రలోకంలో నివసిస్తాడు.

Verse 40

संप्राप्ते नवमे वारे कुर्यादुद्यापनं शुभम् । यथा भवति गन्धर्व तथा वक्ष्यामि तेऽधुना

తొమ్మిదవ సోమవారం వచ్చినప్పుడు శుభమైన ఉద్యాపన (సమాప్తి కర్మ) చేయాలి. ఎలా గంధర్వుడవుతాడో, అది ఇప్పుడు నీకు చెప్పుదును.

Verse 41

मंडलं मंडपं कुण्डं पताकाध्वजशोभितम् । तोरणानि च चत्वारि कुण्डं कृत्वा विधानतः

పతాకా ధ్వజాలతో శోభితమైన మండలం, మండపం, కుండం సిద్ధం చేసి, విధి ప్రకారం కుండాన్ని నిర్మించి నాలుగు తోరణాలను కూడా స్థాపించాలి.

Verse 42

मध्ये वेदिः प्रकर्त्तव्या चतुरस्रा सुशोभना । निष्पाद्य मंडलं तत्र मध्ये पद्मं प्रकल्पयेत्

మధ్యంలో అందమైన చతురస్ర వేదికను నిర్మించాలి. అక్కడ మండలాన్ని పూర్తిచేసి, దాని మధ్యలో పద్మాకృతిని ఏర్పాటు చేయాలి.

Verse 43

कलशानष्टदिग्भागे सहिरण्यान्पृथक्पृथक् । स्थापयित्वा तु शक्तिस्ता वामाद्याः पूर्वतः क्रमात्

అష్టదిక్కుల భాగాలలో ఒక్కొక్కటిగా స్వర్ణసహిత కలశాలను స్థాపించాలి. ఆపై స్థాపించి వామా మొదలైన శక్తులను తూర్పు నుండి క్రమంగా విన్యసించాలి.

Verse 44

कर्णिकायां तु पद्मस्य श्रीसोमेशं महाप्रभम् । प्रतिमारूपसंपन्नं हेमजं शक्तिसंयुतम्

పద్మ కర్ణికలో మహాప్రభుడైన శ్రీ సోమేశ్వరుని స్థాపించాలి—సుందర ప్రతిమారూపసంపన్నుడు, స్వర్ణనిర్మితుడు, దివ్యశక్తిసంయుతుడు.

Verse 45

रुक्मशय्यासमारूढं मनोन्मन्या समन्वितम् । हेमपात्रादिके पात्रे मधुना परिपूरिते

స్వర్ణశయ్యపై ఆసీనుడై, మనోన్మనీతో సమన్వితుడైన ప్రభువును పూజించాలి; స్వర్ణపాత్రాది యోగ్య పాత్రలలో నిండుగా తేనెను సమర్పించాలి.

Verse 46

रुक्मशय्यासमाच्छन्ने तत्रस्थं पूजयेत्क्रमात् । अनंतादिशिखंड्यंतैर्नामभिः क्रमशोऽर्चयेत्

స్వర్ణశయ్యను సక్రమంగా పరచిన తరువాత, అక్కడ స్థితుడైన ప్రభువును క్రమంగా పూజించాలి; ‘అనంత’ మొదలుకొని ‘శిఖండిన్’ వరకు నామాలతో వరుసగా అర్చించాలి.

Verse 47

गन्धस्रग्धूपदीपैश्च नैवेद्यैश्च पृथग्विधैः । वस्त्रालंकारतांबूलच्छत्रचामरदर्प्पणम्

సుగంధాలు, పుష్పమాలలు, ధూపం, దీపం; అలాగే వివిధ నైవేద్యాలు; వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, తాంబూలం, ఛత్రం, చామరం, దర్పణం—ఇలాంటి వేర్వేరు ఉపచారాలతో ప్రభువును సత్కరించాలి.

Verse 48

दीपघंटावितानं च पर्यंकं च सतू लिकम् । सोमेश्वरं समुद्दिश्य देयं पौराणिके गुरौ

దీపస్తంభం, గంట, వితానం మరియు దిండు సహిత శయ్య—ఇవన్నీ సోమేశ్వరుని ఉద్దేశించి పురాణోపదేశక గురువుకు దానమివ్వవలెను।

Verse 49

भूषयित्वा तथाऽचार्य्यं होमं तत्रैव कारयेत् । बलिकर्मावसाने च रात्रौ तत्रैव जागृयात्

ఆచార్యుని యథావిధిగా సత్కరించి అలంకరించి అక్కడే హోమం చేయించాలి; బలికర్మం ముగిసిన తరువాత అదే స్థలంలో రాత్రంతా జాగరణ చేయాలి।

Verse 50

पञ्चगव्यं ततः पीत्वा ध्यायेत्सोमेश्वरं हृदि । प्रभाते तु ततः स्नात्वा ध्यायेत्तं च विधानतः

ఆపై పంచగవ్యాన్ని సేవించి హృదయంలో సోమేశ్వరుని ధ్యానించాలి. ఉదయాన్నే స్నానం చేసి విధివిధానంగా మళ్లీ ఆయననే ధ్యానించాలి।

Verse 51

ततो भक्त्या च गंधर्व क्षीरखण्डादिनिर्म्मितम् । भक्ष्यभोज्यैरनेकैश्च भोजयेद्ब्राह्मणानथ

ఆపై, ఓ గంధర్వా, భక్తితో క్షీరఖండాది మధురపదార్థాలు మరియు అనేక రకాల భక్ష్యభోజ్యాలతో బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టాలి।

Verse 52

वस्त्रयुग्मं ततो दत्त्वा गां च दत्त्वा विसर्जयेत्

ఆపై ఒక జత వస్త్రాలను దానం చేసి, గోవును కూడా దానం చేసి, ఆ వ్రతక్రియను విధిగా సమాప్తి (విసర్జన) చేయాలి।

Verse 53

एवं चीर्णव्रतः सम्यग्लभते पुण्यमक्षयम् । धनधान्यसमृद्धात्मा पुत्रदारसमन्वितः

ఇలా విధివిధానంగా వ్రతాన్ని ఆచరించినవాడు అక్షయ పుణ్యాన్ని పొందుతాడు; ధనధాన్య సమృద్ధితో, పుత్ర-దారులతో కూడినవాడవుతాడు।

Verse 54

न कुले जायते तस्य दरिद्रो दुःखितोऽपिवा । अपुत्रो लभते पुत्रान्वन्ध्या पुत्रवती भवेत्

అతని వంశంలో దారిద్ర్యం పుట్టదు, దుఃఖమూ కలగదు; సంతానం లేనివాడు పుత్రులను పొందుతాడు, వంధ్య కూడా సంతానవతిగా మారుతుంది।

Verse 55

काकवंध्या तु या नारी मृतवत्सा च दुर्भगा । कन्याप्रसूश्च या कार्यमाभिरेतद्विशेषतः

కాకవంధ్య (పునఃపునః గర్భస్రావం కలిగే) స్త్రీ, లేదా మృతవత్సా (పిల్లలు మరణించే) స్త్రీ, లేదా దుర్భాగ్యవతి, లేదా కేవలం కన్యలను ప్రసవించే స్త్రీ—ఇవరు ప్రత్యేకంగా ఈ వ్రతాన్ని ఆచరించాలి।

Verse 56

एवं कृते विधाने तु देहपाते शिवं व्रजेत् । कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च । भुंक्तेऽसौ विपुलान्भो गान्यावदाभूतसंप्लवम्

ఈ విధంగా విధానం నిర్వహించినచో, దేహపాత సమయంలో శివలోకానికి చేరుతాడు; సహస్ర కోటి, శత కోటి కల్పాల వరకు, మహాప్రళయం వరకు, విస్తారమైన భోగాలను అనుభవిస్తాడు।

Verse 57

इति ते कथितं सर्वं सोमवारव्रतं क्रमात् । गच्छ शीघ्रं महाभाग यत्र सोमेश्वरः स्थितः

ఇలా క్రమంగా నీకు సోమవారం వ్రతమంతా వివరించాను. ఓ మహాభాగ్యవంతుడా, ఎక్కడ సోమేశ్వరుడు స్థితుడై ఉన్నాడో అక్కడికి త్వరగా వెళ్లు।

Verse 58

ईश्वर उवाच । इत्युक्तः सच गन्धर्वः पुत्र्या सह वरानने । सर्वोपहारसंयुक्तः प्रभासक्षेत्रमाश्रितः

ఈశ్వరుడు పలికెను—ఇలా చెప్పబడిన ఆ గంధర్వుడు సుందరముఖి కుమార్తెతో కలిసి సమస్త ఉపహారాలను తీసుకొని ప్రభాసక్షేత్రాన్ని ఆశ్రయించి బయలుదేరెను।

Verse 59

तत्र सोमेश्वरं दृष्ट्वा आनन्दाश्रुपरिप्लुतः । यात्राक्रमेण संपूज्य चक्रे सोमव्रतं क्रमात्

అక్కడ సోమేశ్వరుని దర్శించగానే అతడు ఆనందాశ్రువులతో ముంచెత్తబడెను। యాత్రాక్రమానుసారం పూజించి, క్రమంగా సోమ (సోమవారం) వ్రతాన్ని ఆచరించెను।

Verse 69

पुत्र्या सह महाभागस्तस्य तुष्टो महेश्वरः । सर्वरोगविनाशं च सर्वकामसमृद्धिदम् । ददौ गन्धर्वराज्यं च भक्तिं चैवात्मनस्तथा

కుమార్తెతో కూడిన ఆ మహాభాగునిపై ప్రసన్నుడైన మహేశ్వరుడు సమస్త రోగనాశనాన్ని, సమస్త కోరికల సమృద్ధిని ప్రసాదించెను। అలాగే గంధర్వరాజ్యాన్ని, తనపై భక్తిని కూడా దయచేసెను।