Adhyaya 159

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रत्नकुण्डमनुत्तमम् । रत्नेशाद्दक्षिणे भागे धनुषां सप्तके स्थितम् । महापापोपशमनं विष्णुना निर्मितं स्वयम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—తదనంతరం, ఓ మహాదేవీ, రత్నేశుని దక్షిణ భాగంలో ధనుస్సుల ఏడు దూరంలో ఉన్న అనుత్తమ రత్నకుండానికి వెళ్లవలెను; అది మహాపాపశమనకరం, స్వయంగా విష్ణువే నిర్మించినది।

Verse 2

अष्टकोटीस्तु तीर्थानि भूद्योऽन्तरिक्षगाणि तु । समानीय तु कृष्णेन तत्र क्षिप्तानि भूरिशः

భూమి, ద్యులోకము మరియు అంతరిక్షమునకు చెందిన ఎనిమిది కోట్లు తీర్థాలను శ్రీకృష్ణుడు సమీకరించి అక్కడ సమృద్ధిగా నిక్షిప్తం చేశాడు।

Verse 3

गणानां कोटिरेका तु तत्कुण्डं रक्षति प्रिये । कलौ युगे तु संप्राप्ते दुष्प्राप्यमकृतात्मभिः

ప్రియే! ఒక కోటి గణులు ఆ కుండాన్ని కాపాడుతారు. కలియుగం వచ్చినప్పుడు అసంయములైన వారికి అది దుర్లభమవుతుంది.

Verse 4

तत्र स्नात्वा महादेवि विधिदृष्टेन कर्मणा । प्राप्नुयादश्वमेधस्य फलं शतगुणोत्तरम्

మహాదేవీ! అక్కడ శాస్త్రవిధిగా స్నానం చేసినవాడు అశ్వమేధ యజ్ఞఫలాన్ని శతగుణంగా అధికంగా పొందుతాడు.

Verse 5

एकादश्यां विशेषेण पिंडं तत्र प्रदापयेत् । अक्षय्यां तृप्तिमायांति पितरस्तस्य भामिनि

భామినీ! ప్రత్యేకంగా ఏకాదశీనాడు అక్కడ పిండప్రదానం చేయాలి; అతని పితృదేవతలు అక్షయ తృప్తిని పొందుతారు.

Verse 6

कुर्याज्जागरणं तत्र एकादश्यां विधानतः । वाञ्छितं लभते देवि यदि श्रद्धा दृढा भवेत्

దేవీ! ఏకాదశీనాడు అక్కడ విధిపూర్వకంగా జాగరణ చేయాలి; శ్రద్ధ దృఢంగా ఉంటే కోరిన వరం లభిస్తుంది.

Verse 7

देयानि पीतवस्त्राणि तथा धेनुः पयस्विनी । तत्र विष्णुं समुद्दिश्य सम्यग्यात्राफलाप्तये

యాత్రాఫలము సంపూర్ణంగా పొందుటకు అక్కడ విష్ణువును ఉద్దేశించి పీతవస్త్రాలు మరియు పాలిచ్చే ధేనువును దానం చేయాలి.

Verse 8

हेमकुण्डं कृते प्रोक्तं त्रेतायां रौप्यनामकम् । द्वापरे चक्रकुंडं तु रत्नकुंडं कलौ स्मृतम्

కృతయుగంలో దీనిని ‘హేమకుండం’ అని అన్నారు; త్రేతాయుగంలో ‘రౌప్య’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధి. ద్వాపరంలో ‘చక్రకుండం’, కలియుగంలో ‘రత్నకుండం’గా స్మరించబడుతుంది.

Verse 9

पातालवाहिनीगंगा स्रोतांसि तत्र भूरिशः । समानीतानि हरिणा तत्र तिष्ठंति भामिनि

హే సుందరి, అక్కడ పాతాళవాహినీ గంగ యొక్క అనేక ప్రవాహాలు ఉన్నాయి. హరి వాటిని అక్కడ సమీకరించాడు; అవి ఆ స్థలంలోనే స్థిరంగా నిలిచివున్నాయి.

Verse 10

तत्र स्नानेन देवेशि सर्वतीर्थाभिषेचनम्

హే దేవేశి, అక్కడ స్నానం చేయుటవలన సమస్త తీర్థాలలో స్నానించినట్లే పవిత్రాభిషేకఫలం లభిస్తుంది.

Verse 159

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, ఏడవ ప్రభాసఖండంలోని మొదటి ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ భాగంలో ‘రత్నేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే నామముగల నూట యాభై తొమ్మిదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.