Adhyaya 9

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठाः सप्तकुण्डान्सुविश्रुतान् । सर्वपापप्रशमनानृद्धिबुद्धिविवर्द्धनान्

ప్రహ్లాదుడు పలికెను—ఆ తరువాత, ఓ ద్విజశ్రేష్ఠులారా! సుప్రసిద్ధమైన ఆ ఏడు కుండాలకు వెళ్లవలెను; అవి సమస్త పాపాలను శమింపజేసి, ఐశ్వర్యం మరియు సద్బుద్ధిని వృద్ధి చేస్తాయి।

Verse 2

आराधितः स च यदा हरिराविर्बभूव ह । संस्तूयमानो मुनिभिर्लक्ष्म्या सह जगत्पतिः

హరిని విధివిధానంగా ఆరాధించినప్పుడు, ఆయన సాక్షాత్తుగా అవిర్భవించాడు. మునులు స్తుతించగా, లక్ష్మీతో కూడిన జగత్పతి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

Verse 3

अर्हणं च तदा चक्रुर्हरये सुरगङ्गया । वामपार्श्वे स्थितां पद्मामभिषेक्तुं समुद्यताम्

అప్పుడు వారు సురగంగ జలంతో హరికి అర్హణం చేశారు. ఆయన ఎడమ పార్శ్వంలో నిలిచిన పద్మా (లక్ష్మీ) అభిషేకానికి సిద్ధమై ఉన్నదని చూశారు.

Verse 4

सनकाद्या ब्रह्मसुताः सप्तैते मनसा द्विजाः । पृथक्पृथग्घ्रदान्कृत्वा सिषिचुः सागरोद्भवाम्

సనకాది బ్రహ్మ యొక్క ఏడు మానసపుత్రులు—ఆ ద్విజ మునులు—ప్రత్యేకంగా ప్రత్యేక హ్రదాలను నిర్మించి, సాగరోద్భవా దేవి (లక్ష్మీ)తో వాటిని సింఛించారు.

Verse 5

ततो लक्ष्मीह्रदाः प्रोक्ता देव्या नात्रैव संज्ञिताः । प्राप्ते तु द्वापरस्यांते रुक्मिणीसंश्रयेण तु

అందువల్ల అవి ‘లక్ష్మీ హ్రదాలు’ అని ప్రసిద్ధి పొందాయి; ఇక్కడ దేవిని మరే పేరుతోనూ పేర్కొనలేదు. అయితే ద్వాపరాంతంలో రుక్మిణీ సంశ్రయంతో అవి ఆమె పేరుతో కూడి నిలిచాయి.

Verse 6

रुक्मिणीह्रदमित्येवं कलौ ख्यातिं गताः पुनः । भृगुणा सेवितं यस्माद्भृगुतीर्थमिति स्मृतम्

ఇలా కలియుగంలో అవి మళ్లీ ‘రుక్మిణీ హ్రద’ అనే పేరుతో ఖ్యాతి పొందాయి. భృగు ముని సేవించినందున అది ‘భృగు తీర్థం’గా స్మరించబడుతుంది.

Verse 7

तस्मिन्गत्वा महाभागाः प्रक्षाल्य चरणौ मृदा । आचम्य च कुशान्गृह्य प्राङ्मुखो नियतः शुचिः

అక్కడికి వెళ్లి మహాభాగులు మట్టి (మరియు జలము) తో పాదాలను శుద్ధిగా కడిగి, ఆచమనం చేసి, కుశలను చేతబట్టి, తూర్పుముఖంగా నియమంతో శుచిగా విధిని ప్రారంభించాలి।

Verse 8

संपूर्णं चार्घ्यमादाय फलपुष्पाक्षतादिभिः । रजतं च शिरे कृत्वा मन्त्रमेतमुदीरयेत्

ఫలాలు, పుష్పాలు, అక్షతలు మొదలైనవితో కూడిన సంపూర్ణ అర్ఘ్యాన్ని తీసుకొని, శిరస్సుపై రజతాన్ని ఉంచి, ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి।

Verse 9

भक्त्या चार्घ्यं प्रदास्यामि ह्रदे रुक्मिणिसंज्ञिते । सर्वपापविनाशाय रुक्मिण्याः प्रीणनाय च

‘రుక్మిణీ అని పిలువబడే హ్రదంలో నేను భక్తితో అర్ఘ్యాన్ని సమర్పిస్తాను—సర్వ పాపనాశార్థం, రుక్మిణీ ప్రీతికోసం కూడా।’

Verse 10

स्नानं कुर्य्यात्ततो विप्राः कृत्वा शिरसि तारकम् । देवान्मनुप्यान्सन्तर्प्य पितॄनथ विशेषतः

తదనంతరం, ఓ విప్రులారా, స్నానం చేయాలి; శిరస్సుపై ‘తారక’ను ధరిచి, దేవతలకు మరియు మనుష్యులకు తర్పణం సమర్పించి, తరువాత విశేషంగా పితృదేవతలకు తర్పణం చేయాలి।

Verse 11

श्राद्धं ततः प्रकुर्वीत विप्रानाहूय भक्तितः । दक्षिणां च ततो दद्याद्रजतं रुक्ममेव च

ఆ తరువాత శ్రాద్ధాన్ని నిర్వహించి, భక్తితో విప్రులను ఆహ్వానించాలి; తదుపరి దక్షిణగా రజతం మరియు స్వర్ణం కూడా ఇవ్వాలి।

Verse 12

विशेषतः प्रदेयानि फलानि रसवन्ति च । दम्पत्योर्भोजनं दद्यान्मिष्टान्नेन द्विजोत्तमाः

ప్రత్యేకంగా రసభరితమైన మధుర ఫలాలను దానం చేయవలెను; మరియు హే ద్విజోత్తములారా, దంపతులకు మిష్టాన్నములతో శ్రేష్ఠ భోజనం సమర్పించవలెను।

Verse 13

विप्रपत्न्यस्तु संपूज्याः स्त्रियश्चान्याः स्वशक्तितः । कञ्चुकै रक्तवस्त्रैश्च रुक्मिणी प्रीयतामिति

బ్రాహ్మణపత్నులను విధిగా సంపూజించవలెను, ఇతర స్త్రీలను కూడా సామర్థ్యానుసారం; కంచుకములు, ఎర్ర వస్త్రములు సమర్పించి—“రుక్మిణీ ప్రీయతాం” అని ప్రార్థించవలెను।

Verse 14

एवं कृते द्विजश्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति विष्णुलोकं स गच्छति

హే ద్విజశ్రేష్ఠులారా, ఈ విధంగా చేసినప్పుడు మనిషి కృతకృత్యుడగును; సమస్త కోరికలను పొందును, విష్ణులోకమునకు గమించును।

Verse 15

वसते च सदा गेहे लक्ष्मीस्तस्य न संशयः । आरोग्यं मनसस्तुष्टिर्न चोद्वेगः कदाचन

అతని గృహమున లక్ష్మీదేవి సదా నివసించును—సందేహమే లేదు; ఆరోగ్యం, మనస్సుకు తృప్తి కలుగును, ఎప్పుడూ ఉద్వేగం ఉండదు।

Verse 16

पितॄणामक्षया तृप्तिः प्रजा भवति निश्चला । हीनसत्त्वो नैव भवेद्दीर्घायुश्च भवेन्नरः

అతని పితృదేవతలకు అక్షయ తృప్తి కలుగును; సంతానం స్థిరంగా, సురక్షితంగా ఉంటుంది. అతడు హీనసత్త్వుడగడు, మనిషి దీర్ఘాయుష్మంతుడగును।

Verse 17

आढ्यो भवति सर्वत्र यः स्नातो रुक्मिणी ह्रदे । न लक्ष्म्या मुच्यते विप्रा नालक्ष्म्या व्रियते नरः

రుక్మిణీ హ్రదంలో స్నానం చేసినవాడు సర్వత్రా ఐశ్వర్యవంతుడవుతాడు. ఓ బ్రాహ్మణులారా, అతడు లక్ష్మీ నుండి ఎప్పుడూ విడిపోడు; అలక్ష్మి (దురదృష్టం) అతనిని ఎప్పుడూ జయించదు।

Verse 18

न वैरं कलहस्तस्य यः स्नातो रुक्मिणीह्रदे । गमनागमनं न स्यात्संसारभ्रमणं तथा

రుక్మిణీ హ్రదంలో స్నానం చేసినవానికి వైరం లేదు, కలహం లేదు. అతనికి ఇక ‘వెళ్లడం-రావడం’ ఉండదు; అంటే సంసార భ్రమణం నిలుస్తుంది।

Verse 19

दुःखशोकौ कुतस्तस्य यः स्नातो रुक्मिणीह्रदे । सर्वपापविनिर्मुक्तो महाभयविवर्जितः

రుక్మిణీ హ్రదంలో స్నానం చేసినవానికి దుఃఖం, శోకం ఎక్కడి నుంచి వస్తాయి? అతడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడై మహాభయరహితుడవుతాడు।

Verse 20

सर्वान्कामानिह प्राप्य याति विष्णुपदं नरः

ఇహలోకంలో సమస్త కోరికలను పొందిన తరువాత మనిషి విష్ణువు యొక్క పరమ పదానికి చేరుతాడు।