Adhyaya 36

Verse 1

सूत उवाच । प्रह्लादस्य वचः श्रुत्वा स्थितस्तत्र सभास्थले । पप्रच्छात्युत्सुकमना बलिस्तत्क्षेत्रवैभवम्

సూతుడు పలికెను—ప్రహ్లాదుని మాటలు విని బలి అక్కడ సభామండపంలో నిలిచెను. అత్యంత ఉత్సుకమనసుతో ఆ క్షేత్ర వైభవాన్ని అడిగెను.

Verse 2

प्रह्लादस्तद्वचः श्रुत्वा भक्तिभावपुरस्कृतम् । अभिनन्द्य च तं प्रेम्णा प्रवक्तुमुपचक्रमे

భక్తిభావంతో పలికిన ఆ మాటలు విని ప్రహ్లాదుడు ప్రేమతో అతనిని అభినందించి, వివరించుటకు ఆరంభించాడు.

Verse 3

प्रह्लाद उवाच । एकैकस्मिन्पदे दत्ते पुरीं द्वारवतीं प्रति । पुण्यं क्रतुसहस्राणां फलं भवति देहिनाम्

ప్రహ్లాదుడు పలికెను—ద్వారవతీ పురి వైపు ఒక్కొక్క అడుగు వేయగానే, దేహధారులకు వేల యజ్ఞఫలంతో సమానమైన పుణ్యం కలుగుతుంది.

Verse 4

येऽपीच्छंति मनोवृत्त्या गमनं द्वारकां प्रति । तेषां प्रलीयते पापं पूर्वजन्मायुतार्जितम्

మనోభావప్రవృత్తితోనే ద్వారక వైపు వెళ్లాలని కోరువారికి, పూర్వజన్మలలో అయుతంగా కూడిన పాపం లయమవుతుంది।

Verse 5

अत्युग्राण्यपि पापानि तावत्तिष्ठंति विग्रहे । यावन्न गच्छते जंतुः कलौ द्वारवतीं प्रति

అత్యంత ఉగ్రమైన పాపాలైనా శరీరంలో అంతవరకే నిలుస్తాయి; కలియుగంలో జీవుడు ద్వారవతీ (ద్వారక) వైపు బయలుదేరనంతవరకు।

Verse 6

लोभेनाऽप्युपरोधेन दंभेन कपटेन वा । चक्रतीर्थे तु यो गच्छेन्न पुनर्विशते भुवि

లోభం, అడ్డంకి, దంభం లేదా కపటంతోనైనా ప్రేరితుడై చక్రతీర్థానికి వెళ్లినవాడు మళ్లీ లోకంలో ప్రవేశించడు (పునర్జన్మ పొందడు)।

Verse 7

हीनवर्णोऽपि पापात्मा मृतः कृष्णुपुरीं प्रति । कलि कालकृतैर्दोषैरत्युग्रैरपि मानवः । भक्त्या कृष्णमुखं दृष्ट्वा न लिप्यति कदाचन

హీనవర్ణుడైన పాపాత్ముడైనా కృష్ణుపురీ (ద్వారక) వైపు ప్రయాణంలో మరణిస్తే, అతడు ఎప్పటికీ లిప్తుడుకాడు. కలియుగం కలిగించిన అత్యంత ఉగ్ర దోషాలతో బాధపడే మనిషి కూడా భక్తితో కృష్ణముఖ దర్శనం చేస్తే ఎప్పుడూ కలుషితుడుకాడు।

Verse 8

तावद्विराजते काशी ह्यवंती मथुरापुरी । यावन्न पश्यते जंतुः पुरीं कृष्णेन पालिताम्

కాశీ, అవంతీ, మథురాపురి అన్నీ అంతవరకే ప్రకాశిస్తాయి; జీవుడు కృష్ణుడు పాలించే ఆ పురి (ద్వారక)ని దర్శించనంతవరకు।

Verse 9

येषां कृष्णालये प्राणा गता दानवनायक । न तेषां पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

హే దానవనాయకా! ఎవరి ప్రాణాలు కృష్ణుని ధామమైన ద్వారకలో విడిచిపోతాయో, వారికి మళ్లీ పునరాగమనం లేదు—కోటికల్పాలైనను కాదు।

Verse 10

दुर्लभो द्वारकावासो दुर्लभं कृष्णदर्शनम् । दुर्लभं गोमतीस्नानं रुक्मिणीदर्शनं कलौ

కలియుగంలో ద్వారకావాసం దుర్లభం, కృష్ణదర్శనం దుర్లభం; పవిత్ర గోమతీ స్నానం మరియు రుక్మిణీ దర్శనం కూడా దుర్లభమే।

Verse 11

नित्यं कृष्णपुरीं रम्यां ये स्मरंति गृहे स्थिताः । न तेषां पातकं किंचिद्देहमाश्रित्य तिष्ठति

ఇంటిలోనే ఉన్నప్పటికీ నిత్యం రమ్యమైన కృష్ణపురి (ద్వారక)ను స్మరించేవారికి, దేహాన్ని ఆశ్రయించి ఏ పాపమూ నిలవదు।

Verse 12

केशवार्चा गृहे यस्य न तिष्ठति महीपते । तस्यान्नं न च भोक्तव्यमभक्ष्येण समं स्मृतम्

హే రాజా! ఎవరి ఇంటిలో కేశవారాధన స్థాపితంగా ఉండదో, వారి అన్నం భుజించకూడదు; అది శాస్త్రంలో అభక్ష్యంతో సమానమని చెప్పబడింది।

Verse 13

नोष्णत्वं द्विज राजे वै न शीतत्वं हुताशने । वैष्णवानां न पापत्वमेकादश्युपवासिनाम्

అగ్నిలో వేడి లేనట్టుగా కాదు, చంద్రునిలో చల్లదనం లేనట్టుగా కాదు; అలాగే ఏకాదశీ ఉపవాసం చేసే వైష్ణవులకు పాపత్వం ఉండదు।

Verse 14

नास्ति नास्ति महाभागाः कलिकालसमं युगम् । स्मरणात्कीर्त्तनाद्विष्णोः प्राप्यते परमव्ययम्

ఓ మహాభాగులారా! కలియుగానికి సమానమైన యుగం లేదు—లేదే లేదు; విష్ణువును స్మరించి కీర్తించుటవలన పరమ అవ్యయ పదము లభిస్తుంది।

Verse 15

सत्यभामापतिर्यत्र यत्र पुण्या च गोमती । नरा मुक्तिं प्रयास्यंति तत्र स्नात्वा कलौ युगे

సత్యభామాపతి (శ్రీకృష్ణుడు) ఉన్న చోట, పుణ్యమైన గోమతి ప్రవహించే చోట—కలియుగంలో అక్కడ స్నానం చేసినవారు మోక్షమార్గం వైపు సాగుతారు।

Verse 16

माधवे शुक्लपक्षे तु त्रिस्पृशां द्वादशीं यदि । लभते द्वारकायां तु नास्ति धन्यतरस्ततः

మాధవ (వైశాఖ) మాస శుక్లపక్షంలో ద్వారకాలో త్రిస్పృశా ద్వాదశి లభిస్తే, అతనికంటే ధన్యుడు మరెవ్వరూ లేరు।

Verse 17

त्रिस्पृशां द्वादशीं प्राप्य गत्वा कृष्णपुरीं नरः । यः करोति हरेर्भक्त्या सोऽश्वमेधफलं लभेत्

త్రిస్పృశా ద్వాదశిని పొందుకొని కృష్ణపురి (ద్వారకా)కి వెళ్లి, హరిని భక్తితో ఆరాధించే మనిషి అశ్వమేధ యాగ ఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 18

नंदायां तु जयायां वै भद्रा चैव भवेद्यदि । उपवासार्चने गीते दुर्ल्लभा कृष्णसन्निधौ

నందా, జయా, భద్రా అనే శుభయోగాలు కలిగితే, కృష్ణసన్నిధిలో ఉపవాసం, ఆరాధన, భక్తిగానం అత్యంత దుర్లభమై అమూల్యమవుతాయి।

Verse 19

उदयैकादशी स्वल्पा अंते चैव त्रयोदशी । संपूर्णा द्वादशी मध्ये त्रिस्पृशा च हरेः प्रिया

సూర్యోదయ వేళ ఏకాదశి స్వల్పంగా ఉండి, చివరలో త్రయోదశి కనిపించి, మధ్యలో సంపూర్ణ ద్వాదశి ఉన్నప్పుడు—అది త్రిస్పృశా; హరికి అత్యంత ప్రియమైనది.

Verse 20

एकेन चोपवासेन उपवासाऽयुतं फलम् । जागरे शतसाहस्रं नृत्ये कोटिगुणं कलौ

కలియుగంలో ఒక్క ఉపవాసంతోనే పది వేల ఉపవాసాల ఫలం లభిస్తుంది; రాత్రి జాగరణతో లక్షగుణ ఫలం; భక్తినృత్యంతో అది కోటిగుణంగా పెరుగుతుంది.

Verse 21

तत्फलं लभते मर्त्त्यो द्वारकायां दिनेदिने । गृहेषु वसतामेतत्किं पुनः कृष्णसंनिधौ

అదే ఫలాన్ని మానవుడు ద్వారకాలో రోజుకోరోజు పొందుతాడు. ఇంట్లో నివసించేవారికే ఇది లభిస్తే—శ్రీకృష్ణ సన్నిధిలో మరెంత అధికమో!

Verse 22

वाङ्मनःकायजैर्दोषैर्हता ये पापबुद्धयः । द्वारवत्यां विमुच्यंते दृष्ट्वा कृष्णमुखं शुभम्

వాక్కు, మనస్సు, శరీరం జన్యమైన దోషాలతో బాధపడే పాపబుద్ధులు కూడా ద్వారవతీలో శ్రీకృష్ణుని శుభముఖ దర్శనంతో విముక్తి పొందుతారు.

Verse 23

दैत्येश्वर नराः श्लाघ्या द्वारवत्यां गताश्च ये

హే దైత్యేశ్వరా! ద్వారవతీకి వెళ్లిన మనుష్యులు నిశ్చయంగా శ్లాఘనీయులు, ధన్యులు.

Verse 24

दुर्ल्लभानीह तीर्थानि दुर्लभाः पर्वतोत्तमाः । दुर्ल्लभा वैष्णवा लोके द्वारकावसतिः कलौ

ఈ లోకంలో తీర్థాలు దుర్లభం, ఉత్తమ పర్వతాలు కూడా దుర్లభం. జనులలో వైష్ణవులు దుర్లభం; కలియుగంలో ద్వారకావాసం అత్యంత దుర్లభం.

Verse 25

गवां कोटिसहस्राणि रत्नको टिशतानि च । दत्त्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं कृष्णसन्निधौ

కోటిసహస్రాల గోవులను, కోటిశతాల రత్నాలను దానం చేసిన ఫలము ఏదో, అదే ఫలము శ్రీకృష్ణ సన్నిధిలోనే లభిస్తుంది.

Verse 26

यस्याः सीमां प्रविष्टस्य ब्रह्महत्यादिपातकम् । नश्यते दर्शनादेव तां पुरीं को न सेवते

ఆ నగర సరిహద్దులో ప్రవేశించినవాడికి బ్రహ్మహత్యాది పాపాలు కేవలం దర్శనమాత్రంతోనే నశిస్తాయి; అటువంటి పురిని ఎవరు సేవించరు?

Verse 27

चक्रांकिता शिला यत्र गोमत्युदधिसंगमे । यच्छति पूजिता मोक्षं तां पुरीं को न सेवते

గోమతి-సముద్ర సంగమంలో చక్రాంకిత శిల ఉన్నది; అది పూజించబడితే మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తుంది—అటువంటి పురిని ఎవరు సేవించరు?

Verse 28

सिंहस्थे च गुरौ विप्रा गोदावर्य्यां तु यत्फलम् । तत्फलं स्नानमात्रेण गोमत्यां कृष्णसन्निधौ

హే విప్రులారా! సింహస్థంలో గురు (బృహస్పతి) ఉన్నప్పుడు గోదావరిలో లభించే పుణ్యఫలం ఏదో, అదే ఫలం శ్రీకృష్ణ సన్నిధిలో గోమతిలో కేవలం స్నానమాత్రంతో లభిస్తుంది.

Verse 29

द्वारकाऽवस्थितं तोयं षण्मासं पिबते नरः । तस्य चक्रांकितो देहो भवते नात्र संशयः

ద్వారకాలో ఉన్న జలాన్ని ఆరు నెలలు త్రాగిన మనిషి దేహంపై చక్రచిహ్నం అంకితమవుతుంది—ఇందులో సందేహం లేదు।

Verse 30

मन्वन्तरसहस्राणि काशीवासेन यत्फलम् । तत्फलं द्वारकायां च वसतः पंचभिर्द्दिनैः

వేల మన్వంతరాలు కాశీలో నివసించడం వల్ల లభించే ఫలం, ద్వారకాలో కేవలం ఐదు రోజులు నివసించినవాడికే అదే ఫలంగా లభిస్తుంది।

Verse 31

तावन्मृतप्रजा नारी दुर्भगा दैत्यपुंगव । यावन्न पश्यते भक्त्या कलौ कृष्णप्रियां पुरीम्

హే దానవశ్రేష్ఠా! కలియుగంలో భక్తితో కృష్ణప్రియమైన పురి (ద్వారకా)ను దర్శించని వరకు స్త్రీ సంతానహీనగా, దుర్భాగ్యవతిగా భావించబడుతుంది।

Verse 32

रुक्मिणीं सत्यभामां च देवीं जांबवतीं तथा । मित्रविंदां च कालिंदीं भद्रां नाग्नजितीं तथा

ఆయనతో రుక్మిణీ, సత్యభామ, దేవి జాంబవతీ; అలాగే మిత్రవిందా, కాలిందీ, భద్రా, నాగ్నజితీ కూడా ఉన్నారు।

Verse 33

संपूज्य लक्ष्मणां तत्र वैष्णवीः कृष्णवल्लभाः । एताः संपूज्य विधिवच्छ्रेष्ठपुत्रश्च लभ्यते

అక్కడ లక్ష్మణా మరియు కృష్ణవల్లభైన వైష్ణవీ దేవతలను విధిపూర్వకంగా పూజిస్తే, ఉత్తమ కుమారుడు లభిస్తాడు।

Verse 34

तावद्भवभयं पुंसां गृहभंगश्च मूर्खता । यावन्न पश्यते भक्त्या कलौ कृष्णपुरीं नरः

కలియుగంలో మనిషి భక్తితో కృష్ణపురి ద్వారకను దర్శించేవరకు, అతనికి సంసారభయం, గృహభంగం, మూర్ఖత్వాంధకారం తొలగవు।

Verse 35

न सर्वत्र महापुण्यं संगमे सरितांपतेः । जाह्नवीसंगमान्मुक्तिर्गोमतीनीरसंगमात् । संपर्के गोमतीनीरपूतोऽहं कृष्णसन्निधौ

ప్రతి నదుల సంగమం మహాపుణ్యాన్ని ఇవ్వదు. జాహ్నవీ (గంగా) సంగమం ద్వారా ముక్తి అని చెప్పబడింది; గోమతి జల సంగమం ద్వారా కూడా మోక్షం లభిస్తుంది. గోమతి పవిత్ర జలస్పర్శతో, కృష్ణసన్నిధిలో, నేనూ శుద్ధుడనయ్యాను।

Verse 36

गोमतीनीरसंपृक्तं ये मां पश्यंति मानवाः । न तेषां पुनरावृत्तिरित्याह सरितांपतिः

గోమతి జలస్పర్శతో పవిత్రులై నన్ను దర్శించే మనుష్యులకు పునరావృత్తి (పునర్జన్మ) లేదు అని నదులాధిపతి (సముద్రుడు) ప్రకటిస్తున్నాడు।

Verse 37

द्वारकां गच्छमानस्य विपत्तिश्च भवेद्यदि । न तस्य पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

ద్వారకకు వెళ్తున్నవాడికి ఏదైనా విపత్తు సంభవించినా, అతనికి కోట్లకొద్ది కల్పాల వరకు కూడా పునరావృత్తి (సంసారానికి తిరిగి రావడం) ఉండదు।