Adhyaya 14

Verse 1

श्रीप्रह्राद उवाच । संत्यनेकानि तीर्थानि बह्वाश्चर्यकराणि च । प्राप्ते कलियुगे घोरे तानि पुप्लुविरेर्णवे

శ్రీప్రహ్లాదుడు పలికెను—అనేక తీర్థములు ఉన్నాయి, అనేక ఆశ్చర్యఫలప్రదములును ఉన్నాయి; కాని ఘోర కలియుగము వచ్చినప్పుడు అవి సముద్రంలో మునిగిపోయెను।

Verse 2

उद्देशतो मया विप्राः कीर्त्यमाना निबोधत । संक्षेपतो विप्रवरा यथा तेषां च याः क्रियाः

హే విప్రులారా, నేను సూచనమాత్రంగా కీర్తిస్తున్న వాటిని గ్రహించండి. హే విప్రవరులారా, వాటి స్వరూపమును మరియు వాటికి చేయవలసిన క్రియలను సంక్షేపంగా చెప్పుదును।

Verse 3

संहृत्य च भुवो भारं साधू न्संस्थाप्य सत्पथे । द्वारवत्यामगात्कृष्णो वृष्णिसंघैः समावृतः

భూమి భారమును సంహరించి, సాధువులను సత్పథంలో స్థాపించి, వృష్ణిసంఘములతో ఆవరించబడి శ్రీకృష్ణుడు ద్వారవతికి వెళ్లెను।

Verse 4

दर्शनार्थं तदा ब्रह्मा दैवतैः परिवारितः । वरुणो यमवित्तेशौ सूर्य्याचन्द्रमसौ तथा

అప్పుడు దర్శనార్థముగా దేవగణములతో పరివృతుడైన బ్రహ్మ వచ్చెను; వరుణుడు, యముడు, ధనాధిపతి కుబేరుడు, సూర్యుడు మరియు చంద్రుడును కూడ వచ్చిరి।

Verse 5

आगत्य सह कृष्णेन कार्यं संसाध्य चात्मनः । वेधाश्चक्रे तदा तीर्थं स्वनाम्ना कीर्तितं भुवि

కృష్ణునితో కలిసి వచ్చి తన కార్యాన్ని సిద్ధింపజేసిన వెధా (బ్రహ్మ) అప్పుడు తన నామముతో భువిలో కీర్తింపబడిన తీర్థాన్ని స్థాపించెను।

Verse 6

ब्रह्मकुण्डमिति ख्यातं सर्वपापहरं शुभम् । तत्तीरे स्थापयामास सहस्रकिरणं प्रभुम्

అది ‘బ్రహ్మకుండం’ అని ఖ్యాతి పొందెను—శుభమై సర్వపాపహరము. దాని తీరమున సహస్రకిరణ ప్రభువు (సూర్యుడు)ను స్థాపించెను।

Verse 7

मूलं सुराणां हि किल ब्रह्मा लोकपितामहः । तेन संस्थापितं यस्मान्मूल स्थानमिति स्मृतम्

నిజముగా లోకపితామహుడైన బ్రహ్మ దేవతల మూలమని చెప్పబడెను; ఆయనచే స్థాపింపబడినందున ఇది ‘మూలస్థానం’ అని స్మరింపబడును।

Verse 8

ब्रह्मतीर्थं तु तद्दृष्ट्वा चन्द्रश्चक्रे ततः सरः । तडागं चन्द्रनाम्ना वै सर्वपापप्रणाशनम्

ఆ బ్రహ్మతీర్థాన్ని చూచి చంద్రుడు అప్పుడు ఒక సరస్సును నిర్మించెను; చంద్రనామముతో ప్రసిద్ధమైన ఆ తడాగము సర్వపాపప్రణాశకము.

Verse 9

तं दृष्ट्वा तेजसा युक्तं संहृष्टाः सुरसत्तमाः । ऊचुस्ते लोकस्रष्टारं शृणुष्व वचनं हि नः

ఆయన తేజస్సుతో యుక్తుడై ఉన్నదాన్ని చూచి దేవశ్రేష్ఠులు హర్షించారు. వారు లోకస్రష్టను ఉద్దేశించి—“మా మాట వినుము” అన్నారు.

Verse 10

योऽत्र स्नानं प्रकुरुते पितॄन्संतर्पयिष्यति । पूजयिष्यति देवेशं मूलस्थानं सुरर्षभ

హే దేవవృషభా! ఇక్కడ స్నానం చేసే వాడు పితృదేవతలను తర్పణంతో తృప్తిపరచి, మూలస్థానంలో దేవేశ్వరుని పూజించును.

Verse 11

सर्वपापविनिर्मुक्तो धनधान्यसमन्वितः । सप्तम्यां माघमासस्य शुक्लपक्षे द्विजर्षभाः । योऽत्र स्नानं प्रकुरुते मानवो भक्तिसंयुतः

హే ద్విజశ్రేష్ఠులారా! మాఘమాస శుక్లపక్ష సప్తమినాడు భక్తితో ఇక్కడ స్నానం చేసే మనిషి సర్వపాపముల నుండి విముక్తుడై ధనధాన్యసంపన్నుడగును.

Verse 12

मूलस्थानं च देवेश संस्नाप्य प्रविलेपयेत् । पूजयिष्यति वस्त्राद्यैः स्वशक्त्या भूषणैस्तथा

హే దేవేశ్వరా! మూలస్థానంలో (దేవమూర్తిని) స్నానింపజేసి లేపనం చేయాలి; తరువాత వస్త్రాదులతో, అలాగే తన శక్తి మేరకు ఆభరణాలతో పూజించాలి.

Verse 13

पुष्पधूपादिभिश्चैव नैवेद्येन च मानवः । सर्वान्कामानवाप्नोति ब्रह्मलोकं स गच्छति

పుష్పధూపాదులతోను నైవేద్యంతోను మనిషి సమస్త కోరికలను పొందును; అతడు బ్రహ్మలోకానికి గమనించును.

Verse 14

सावित्रीं च ततो दृष्ट्वा ब्रह्मणा स्थापितां च वै । कृत्वा चायतनं दिव्यं स्वां मूर्तिं सन्निवेश्य च । नाम चक्रे तदा देव्याः स्वयं तस्याः पितामहः

అనంతరం బ్రహ్ముడు స్థాపించిన సావిత్రీ దేవిని కూడా దర్శించి, ఆయన ఒక దివ్య ఆలయాన్ని నిర్మించి తన స్వమూర్తిని ప్రతిష్ఠించాడు; అప్పుడు స్వయంగా పితామహుడు బ్రహ్ముడే ఆ దేవికి నామకరణం చేశాడు।

Verse 15

यः पश्यति स्वयं भक्त्या कृष्णं दृष्ट्वा जगत्पतिम् । सावित्रीं स सुखी भूत्वा सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ఎవడు స్వభక్తితో జగత్పతి శ్రీకృష్ణుని దర్శించి, సావిత్రీ దేవిని కూడా దర్శిస్తాడో, అతడు సుఖవంతుడై అన్ని అభీష్టాలను పొందుతాడు।

Verse 16

आयुरारोग्यमैश्वर्य्यं पुत्रसन्तानमेव च । न दौर्भाग्यं भवेत्तस्य न दारिद्यं न मूर्खता । न च व्याधिभयं तस्य यः पश्यति विधिं नरः

విధి (బ్రహ్ముడు)ని దర్శించే మనిషికి ఆయుష్షు, ఆరోగ్యం, ఐశ్వర్యం, పుత్రసంతానం కలుగుతాయి; అతనికి దురదృష్టం లేదు, దారిద్ర్యం లేదు, మూర్ఖత్వం లేదు, వ్యాధిభయం కూడా ఉండదు।

Verse 17

गत्वा संस्नापयेद्देवीं कुंकुमेन कुसुंभकैः । संछाद्य वस्त्रैः संपूज्य पुष्पैर्नानाविधै स्तथा

అక్కడికి వెళ్లి దేవిని కుంకుమతోను కుసుంబ (సాఫ్‌ఫ్లవర్)తోను స్నానింపజేయాలి; తరువాత వస్త్రాలతో అలంకరించి, నానావిధ పుష్పాలతో విధివిధానంగా పూజించాలి।

Verse 18

नैवेद्यफलतांबूलग्रीवासूत्रकदीपकैः । संपूज्य परया भक्त्या यात्रां च सफला लभेत्

నైవేద్యం, ఫలాలు, తాంబూలం, హారాలు/మాలలు, యజ్ఞోపవీతం (సూత్రం) మరియు దీపాలతో పరమభక్తితో సంపూర్ణ పూజ చేసి, యాత్రను నిజంగా సఫలంగా పొందుతాడు।

Verse 19

न वैधव्यं न दौर्भाग्यं न वंध्या न मृतप्रजा । विधिर्दृष्टो नरैर्यैस्तु कुले तेषां प्रजायते

విధి (బ్రహ్మ) దర్శనం చేసిన మనుష్యుల వంశంలో విధవత్వం లేదు, దురదృష్టం లేదు, వంధ్యత లేదు, సంతాననాశమూ కలగదు।

Verse 20

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन विधिं पश्येत्सुभावतः । परितुष्टो भवेत्कृष्णो यात्रा च सफला भवेत्

కాబట్టి సమస్త ప్రయత్నంతో, శుద్ధభావంతో విధి (బ్రహ్మ) దర్శనం చేయాలి; అప్పుడు శ్రీకృష్ణుడు పరమ సంతుష్టుడవుతాడు, యాత్ర కూడా సఫలమవుతుంది।

Verse 21

प्रह्लाद उवाच । ब्रह्मणा स्थापितं दृष्ट्वा सरः परमशोभनम् । इन्द्रश्चक्रे महाभागः सरः परमशोभनम्

ప్రహ్లాదుడు అన్నాడు—బ్రహ్మ స్థాపించిన పరమశోభనమైన సరస్సును చూసి, మహాభాగుడైన ఇంద్రుడూ అక్కడ పరమశోభన సరస్సును నిర్మించాడు।

Verse 22

स्थापयामास देवेशो लिंगमप्रतिमौजसम् । तस्मिन्स्नात्वा च लभते यस्मादिन्द्रपदं नरः

దేవేశుడు (ఇంద్రుడు) అపరిమిత తేజస్సుగల లింగాన్ని స్థాపించాడు; అక్కడ స్నానం చేసిన నరుడు ఇంద్రపదాన్ని పొందుతాడు।

Verse 23

तस्मादिन्द्रपदं नाम सुप्रसिद्धं धरातले । इन्द्रेण स्थापितं लिंगं यस्माद्भावनया सह । प्रसिद्धमिंद्रनाम्ना वा इन्द्रेश्वरमिति स्मृतम्

అందుకే ‘ఇంద్రపదం’ అనే నామం భూమిపై సుప్రసిద్ధం. ఇంద్రుడు భక్తిభావంతో స్థాపించిన లింగం కావడంతో, అది ఇంద్రుని నామంతో ప్రసిద్ధమై ‘ఇంద్రేశ్వరము’ అని స్మరించబడుతుంది।

Verse 24

यस्य प्रसिद्धिरतुला वृद्धिलिंगमिति द्विजाः । यस्य दर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वपातकैः

హే ద్విజులారా, ‘వృద్ధిలింగ’మని అపారంగా ప్రసిద్ధమైన దాని దర్శనమాత్రముచేతనే సమస్త పాపముల నుండి విముక్తి కలుగును।

Verse 25

पितॄणामक्षया तृप्तिर्जायते द्विजसत्तमाः । अष्टम्यां च चतुर्द्दश्यां स्नात्वा चेन्द्रपदे नरः

హే ద్విజశ్రేష్ఠులారా, అష్టమి మరియు చతుర్దశి నాడు అక్కడ స్నానము చేయుటవలన పితృదేవతలకు అక్షయ తృప్తి కలుగును; మనుడు ఇంద్రపదమును పొందును।

Verse 26

इन्द्रेश्वरं च संपूज्य याति मुक्तिपदं नरः । विशेषतस्तु संपूज्यो मकरस्थे दिवाकरे

ఇంద్రేశ్వరుని యథావిధిగా సంపూజించుటవలన మనుడు ముక్తిపదమును పొందును; సూర్యుడు మకరస్థుడైనప్పుడు విశేషంగా పూజించవలెను।

Verse 27

उत्तरायणसंक्रांतौ लिंगपूरणकेन हि । शिवरात्रौ विशेषेण संपूज्य उमया सह । रात्रौ जागरणं कृत्वा परमं लोकमाप्नुयात्

ఉత్తరాయణ సంక్రాంతి నాడు లింగపూరణ కర్మచేత, అలాగే విశేషంగా శివరాత్రి నాడు ఉమాసహిత శివుని సంపూజించి, రాత్రి జాగరణ చేసినవాడు పరమ లోకమును పొందును।

Verse 28

प्रह्लाद उवाच । ब्रह्मतीर्थं च तद्दृष्ट्वा तथा शक्रसरोभवम् । दर्शयन्विष्णुना सार्द्धमेकरूपत्वमाप्नुयात्

ప్రహ్లాదుడు పలికెను— బ్రహ్మతీర్థమును, అలాగే శక్ర (ఇంద్ర) జనిత సరస్సును దర్శించి, విష్ణువుతో కలిసి దానిని దర్శింపజేయువాడు ఏకరూపత్వమును పొందును।

Verse 29

सरश्चकार देवेशो भगवान्पार्वतीपतिः । सुमृष्टनिर्मलजलं नलिनीदलशोभितम्

దేవేశ్వరుడైన భగవాన్ పార్వతీపతి ఒక సరస్సును సృష్టించాడు; దాని జలం సువిశుద్ధంగా, నిర్మలంగా ఉండి, కమలదళాలతో శోభించింది.

Verse 30

उत्पलैः सर्वतश्छन्नं सरः सारसशोभितम् । तदगाधजलं दृष्ट्वा स्वयमेव पिनाकधृक् । सब्रह्मविष्णुना सार्द्धं स्नातस्तत्र वृषध्वजः

ఆ సరస్సు అన్ని వైపులా నీలకమలాలతో కప్పబడి, హంసలతో అలంకృతమై ఉండెను. దాని గాఢమైన జలాన్ని చూచి పినాకధారి వృషధ్వజుడు శివుడు స్వయంగా బ్రహ్మా, విష్ణువులతో కలిసి అక్కడ స్నానమాచరించాడు.

Verse 31

ते देवास्तत्सरो दृष्ट्वा ब्रह्मविष्णुसुराऽसुराः । ऊचुः सर्वे सुसंहृष्टा वीक्षंतः पार्वतीपतिम्

ఆ సరస్సును చూచి బ్రహ్మా-విష్ణువులు, దేవులు మరియు అసురులు—అందరూ పార్వతీపతిని దర్శిస్తూ పరమ హర్షంతో ఇలా పలికారు.

Verse 32

यस्मात्कृतमिदं देवा ईश्वरेण महत्सरः । महादेव सरोनाम सुप्रसिद्धं भविष्यति

ఓ దేవులారా! ఈ మహాసరస్సు ఈశ్వరుడిచే నిర్మితమైనందున, ఇది ‘మహాదేవ-సరస్సు’ అనే నామంతో విఖ్యాతి పొందును.

Verse 33

योऽत्र स्नानं प्रकुरुते पितॄणां तर्पणं तथा । श्राद्धं पितॄणां भक्त्या च स गच्छेत्परमां गतिम्

ఇక్కడ స్నానం చేసి, పితృదేవతలకు తర్పణం సమర్పించి, భక్తితో పితృశ్రాద్ధం ఆచరించువాడు పరమగతిని పొందును.

Verse 34

सुप्रसन्ना भविष्यन्ति सर्वे देवा न संशयः । दर्शनात्पापनिर्मुक्तो महादेवसरस्य च

సర్వ దేవతలు అత్యంత ప్రసన్నులగుదురు—ఇందులో సందేహము లేదు. మహాదేవ-సరస్సు దర్శనమాత్రమున పాపముల నుండి విముక్తి కలుగును.

Verse 35

महेशस्य च तद्दृष्ट्वा सरः परमशोभनम् । चकार पार्वती तत्र सरश्चाप्रतिमं तथा

మహేశుని (శివుని) ఆ పరమశోభన సరస్సును చూచి పార్వతీ కూడా అక్కడే మరొక అపూర్వమైన పుణ్యసరస్సును సృష్టించింది.

Verse 36

गौरीसर इति ख्यातं सर्वपापप्रणाशनम् । तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या न दुर्गतिमवाप्नुयात्

ఇది ‘గౌరీ-సరస్సు’ అని ప్రసిద్ధి, సర్వపాపనాశకము. భక్తితో అక్కడ స్నానము చేసిన నరుడు దుర్గతిని పొందడు.

Verse 37

न दौर्भाग्यं स्त्रियश्चैव न वैधव्यं कदाचन । स्नात्वा गौरीतीर्थवरे सर्वान्कामानवाप्नुयात्

స్త్రీలకు దౌర్భాగ్యము లేదు, ఎప్పుడూ వైధవ్యమూ లేదు. శ్రేష్ఠమైన గౌరీ-తీర్థంలో స్నానము చేస్తే సమస్త కోరికలు సిద్ధిస్తాయి.

Verse 38

वरुणश्च ततो दृष्ट्वा पुण्यान्यायतनानि च । चकार च सरो दिव्यं विष्णुभक्तिसमन्वितः

ఆపై వరుణుడు ఆ పుణ్యక్షేత్రాలను దర్శించి, విష్ణుభక్తితో సమన్వితుడై, ఒక దివ్య సరస్సును కూడా నిర్మించాడు.

Verse 39

नाम्ना वरुणपदं तच्च पापक्षयकरं भुवि । नभस्ये पौर्णमास्यां च संतर्प्य पितृदेवताः

ఆ తీర్థం ‘వరుణపదం’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధం; భూమిపై పాపక్షయాన్ని కలిగించేది. నభస్య మాస పౌర్ణమినాడు పితృదేవతలను తర్పణచేసి…

Verse 40

श्राद्धं कृत्वा विधानेन पितॄणां श्रद्धयान्वितः । उत्तमं लोकमाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति

విధిపూర్వకంగా, శ్రద్ధతో పితృశ్రాద్ధం చేసినవాడు ఉత్తమ లోకాన్ని పొందుతాడు; అక్కడికి వెళ్లిన తరువాత శోకించడు.

Verse 41

प्रदद्यादुदकुम्भांश्च दध्योदनसमन्वितान् । गाश्च वासांसि रत्नानि विष्णुर्मे प्रीयतामिति

దధ్యోదనంతో కూడిన నీటికుండలను దానం చేయాలి; అలాగే గోవులు, వస్త్రాలు, రత్నాలు కూడా ఇచ్చి—‘విష్ణువు నాపై ప్రసన్నుడగుగాక’ అని ప్రార్థించాలి.

Verse 42

सरो दृष्ट्वा जलेशस्य सरश्चक्रे धनेश्वरः । यक्षाधिपसरोनाम सुप्रसिद्धं धरातले

జలాధిపతి (వరుణుడు) యొక్క సరస్సును చూసి ధనేశ్వరుడు (కుబేరుడు) మరో సరస్సును నిర్మించాడు; అది భూమిపై ‘యక్షాధిప-సరస్సు’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధి చెందింది.

Verse 43

तथा तत्र नरो भक्त्या संपूज्य पितृदेवताः । सर्वान्कामानवाप्नोति दद्याद्वस्त्रद्विजातये

అదేవిధంగా అక్కడ మనిషి భక్తితో పితృదేవతలను సమ్యక్‌గా పూజిస్తే అన్ని కోరికలను పొందుతాడు; అలాగే ద్విజునికి (బ్రాహ్మణునికి) వస్త్రదానం చేయాలి.

Verse 44

प्रह्लाद उवाच । विष्णुं वरप्रदं श्रुत्वा भ्रातॄणां ब्रह्मनंदनाः । मंदाकिनी वसिष्ठेन समानीता धरातले

ప్రహ్లాదుడు పలికెను—విష్ణువు వరప్రదుడని విని, బ్రహ్మపుత్రులు తమ సోదరుల హితార్థం వశిష్ఠుని ద్వారా మందాకినీని భూమిపైకి దింపించారు।

Verse 45

अम्बरीषादयः सर्व आजग्मुः कृष्णपालिताम् । द्वारवत्यां च ते दृष्ट्वा गोमतीं सागरंगमाम्

అంబరీషుడు మొదలైన వారందరూ కృష్ణుడు పరిరక్షించే ద్వారవతీకి వచ్చారు; అక్కడ సముద్రాన్ని చేరే గోమతీ నదిని దర్శించారు।

Verse 46

तीर्थानि देवतानां च पुण्यान्यायतनानि च । तीर्थं पंचनदं चक्रुः प्रजानां पतयस्तथा

వారు దేవతల తీర్థాలను, పుణ్యస్థానాలను స్థాపించారు; అలాగే ప్రజల అధిపతులు అందరి మంగళార్థం ‘పంచనద’ అనే తీర్థాన్ని ఏర్పరచారు।

Verse 47

पंच नद्यः समाहूतास्तत्राऽजग्मुः सुरान्विताः । मरीचये गोमती च लक्ष्मणा चात्रये तथा

ఆహ్వానించబడగా ఐదు నదులు దేవులతో కలిసి అక్కడికి వచ్చాయి; మరీచి కోసం గోమతీ, అలాగే అత్రి కోసం లక్ష్మణా వచ్చింది।

Verse 48

चंद्रभागा चांगिरसे पुलहाय कुशावती । पावनार्थं जांबवती जगाम क्रतवे तथा

ఆంగిరసుని కోసం చంద్రభాగా, పులహుని కోసం కుశావతీ వచ్చింది; పవిత్రతార్థం జాంబవతీ కూడా క్రతువు కోసం వెళ్లింది।

Verse 49

तासु स्नात्वा महाभागा ब्रह्मपुत्रा यशस्विनः । नाम तस्य तदा चक्रुः पंचनद्यश्च तापसाः

ఆ నదుల్లో స్నానం చేసిన మహాభాగ్యశాలులు, యశస్వులు అయిన బ్రహ్మపుత్ర తపస్వులు అప్పుడు ఆ స్థలానికి ‘పంచనది’ అనే నామం పెట్టారు.

Verse 50

तस्मात्पंचनदं तीर्थं सर्वपापप्रणाशनम् । स्नातव्यं तत्र मनुजैः स्वर्गमोक्षार्थिभिस्तदा

కాబట్టి ‘పంచనద’ తీర్థం సమస్త పాపాలను నశింపజేస్తుంది; స్వర్గమోక్షాలను కోరే మనుష్యులు అక్కడ స్నానం చేయాలి.

Verse 51

तत्र गत्वा सुनियतो गृहीत्वार्घ्यं फलेन हि । मंत्रेणानेन वै विप्रा दद्यादर्घ्यं विधानतः

అక్కడికి వెళ్లి నియమంతో, ఫలంతో కూడిన అర్ఘ్యాన్ని తీసుకొని, ఓ విప్రులారా, ఈ మంత్రంతో విధివిధానంగా అర్ఘ్యాన్ని సమర్పించాలి.

Verse 52

ब्रह्मपुत्रैः समानीताः पंचैताः सरितां वराः । गृह्णंत्वर्घ्यमिमं देव्यः सर्वपापप्रशांतये

బ్రహ్మపుత్రులు ఇక్కడికి తీసుకొచ్చిన నదులలో శ్రేష్ఠమైన ఈ ఐదు దేవతలారా—సర్వ పాపశాంతి కోసం ఈ అర్ఘ్యాన్ని స్వీకరించండి.

Verse 53

इत्यर्घ्यमन्त्रः । स्नानं कृत्वा विधानेन पितॄन्संतर्प्पयेन्नरः । श्राद्धं कुर्य्याद्विधानेन श्रद्भया परया युतः

ఇలా అర్ఘ్యమంత్రం. విధిపూర్వకంగా స్నానం చేసి మనిషి పితృదేవతలకు తర్పణం చేయాలి; పరమ శ్రద్ధతో విధివిధానంగా శ్రాద్ధం నిర్వహించాలి.

Verse 54

पंचरत्नं ततो देयं सप्तधान्यं द्विजातये । दीनांधकृपणानां च दानं दद्यात्स्वशक्तितः

అనంతరం ద్విజాతికి ‘పంచరత్నం’ మరియు ‘సప్తధాన్యం’ దానం చేయవలెను; అలాగే దీనులు, అంధులు, కృపణ-దరిద్రులకు స్వశక్తి మేరకు దానమివ్వాలి।

Verse 55

सर्वान्कामानवाप्नोति विष्णुलोकं स गच्छति । पुत्रपौत्रसमायुक्तः परं सुखमवाप्नुयात्

అతడు సమస్త కోరికలను పొందుతూ విష్ణులోకానికి వెళ్తాడు; పుత్రపౌత్రులతో యుక్తుడై పరమ సుఖాన్ని పొందుతాడు।

Verse 56

प्रेतयोनिं गता ये च ये च कीटत्वमागताः । सर्वे ते मुक्तिमायांति पितरस्त्रिकुलोद्भवाः

ప్రేతయోనికి వెళ్లినవారూ, కీటత్వాన్ని పొందినవారూ—త్రికులంలో జన్మించిన ఆ పితరులందరూ ముక్తిని పొందుతారు।

Verse 57

श्रुत्वाऽध्यायमिमं पुण्यं शिवलोके च मोदते । सर्वपाप विनिर्मुक्तः स याति परमं पदम्

ఈ పుణ్యాధ్యాయాన్ని విని అతడు శివలోకంలో ఆనందిస్తాడు; సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడై పరమపదాన్ని చేరుతాడు।