Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 10
अंबरीष उवाच । मुक्तिं दातुमशक्तोसि त्वं च वृत्रनिषूदन । तव प्रसादाद्देवेश त्रैलोक्यं मम वर्त्तते । स्वागतं गच्छ देवेश न वरो रोचते मम
aṃbarīṣa uvāca | muktiṃ dātumaśaktosi tvaṃ ca vṛtraniṣūdana | tava prasādāddeveśa trailokyaṃ mama varttate | svāgataṃ gaccha deveśa na varo rocate mama
అంబరీషుడు పలికెను—హే వృత్రనిషూదన, నీవు మోక్షం ఇవ్వలేవు. హే దేవేశ, నీ ప్రసాదముచే త్రిలోకమూ నా అధీనమై ఉంది. దేవేశ, స్వాగతం; శాంతిగా వెళ్ళు—నాకు వరం రుచించదు.
Ambārīṣa
Tirtha: Arbuda-kṣetra (within Prabhāsa-khaṇḍa’s pilgrimage frame)
Type: peak
Scene: A royal sage Ambārīṣa, serene and unmoved, respectfully dismisses Indra’s offer; Indra stands with vajra and regal splendor, yet the sage’s calm radiance dominates the scene.
FAQs
Mokṣa is beyond the jurisdiction of worldly power; even divine kingship and cosmic sovereignty are inferior to liberation and true spiritual pursuit.
No single tīrtha is specified in this verse; it serves the Arbuda-khaṇḍa’s dharmic narrative emphasizing the hierarchy of goals (puruṣārthas).
None; it is a doctrinal statement distinguishing Indra’s boons from liberation (mukti).