Adhyaya 163

Verse 1

सूत उवाच । अथ ते नागराः सर्वे दृष्ट्वा तद्वित्तभाजनम् । न केनापि ग्रहीतव्यं सर्वान्कामान्निरस्य च

సూతుడు పలికెను—అప్పుడు ఆ నాగరులందరూ ఆ ధనభాండాన్ని చూచి, “ఇది ఎవ్వరూ తీసుకోరాదు” అని నిర్ణయించి, తమ తమ కోరికలన్నిటిని విసర్జించి సంయమాన్ని పాటించారు।

Verse 2

ततस्ते समयं कृत्वा समानीय च मध्यगम् । तस्यास्येन ततः प्रोचुर्ब्रह्मस्थाने व्यवस्थि ताः

తర్వాత వారు పరస్పరం ఒప్పందం చేసుకొని అతనిని మధ్యకు తీసుకొని వచ్చి, బ్రహ్మస్థానంలో నిలిచి అతనితో ఇలా పలికారు।

Verse 3

अनेन लोभयुक्तेन तिरस्कृत्य द्विजोत्तमान् । पुष्पवित्तमुपादाय प्रायश्चित्तं प्रकीर्तितम्

“లోభంతో నిండిన ఈ మనిషి ఉత్తమ ద్విజులను అవమానించాడు. పుష్పుని ధనవిషయంలో ప్రాయశ్చిత్తం ప్రకటించబడుతోంది.”

Verse 4

तथा चैव तु षड्भागो गृहीतो विभवस्य च । तस्मादेष समस्तानां बाह्यभूतो भविष्यति

“అదేకాక సంపదలో ఆరవ భాగం కూడా తీసుకోబడింది. అందువల్ల ఇతడు సమస్త సమాజానికి బహిష్కృతుడై, అందరి నుండి వెలివేయబడును.”

Verse 5

नागराणां द्विजेद्राणां यथान्यः प्राकृतस्तथा

“నాగరులలోను ద్విజశ్రేష్ఠులలోను ఇతడు ఇతర సాధారణ మనిషిలాగానే పరిగణింపబడును—ఏ ప్రత్యేకత ఉండదు.”

Verse 6

अद्यप्रभृति चानेन यः संबंधं करिष्यति । सोऽपि बाह्यस्तु सर्वेषां नागराणां भविष्यति

ఈ రోజు నుంచీ అతనితో ఎవడు ఏ సంబంధమూ కలుపుకుంటాడో, వాడుకూడా సమస్త నాగరులచే బహిష్కృతుడగును।

Verse 7

भोजनं वाथ पानीयं योऽस्य सद्मनि कर्हिचित् । करिष्यति स चाऽप्येवं पतितः संभविष्यति

ఎవడు ఎప్పుడైనా అతని ఇంటిలో భోజనం గానీ, త్రాగునీరు గానీ ఇస్తాడో, వాడుకూడా అలాగే పతితుడగును।

Verse 8

एवमुक्त्वा ततस्तेन दत्तं तालत्रयं द्विजाः । ब्रह्मस्थाने द्विजश्रेष्ठाः कृत्वा पुष्पसमं च तम्

ఇట్లు చెప్పి, అతడు ఇచ్చిన మూడు తాళమానాలను ద్విజులు స్వీకరించారు; బ్రహ్మస్థానంలో ఆ ద్విజశ్రేష్ఠులు అతనిని ‘పుష్పసమం’గా నిర్ణయించి (పుష్ప పక్షాన విషయాన్ని స్థిరపరిచారు)।

Verse 9

अथ ते ब्राह्मणाः सर्वे जग्मुः स्वंस्वं निवेशनम् । चंडशर्मा स चोद्विग्नः पुष्पपार्श्वं तदा गतः

అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణులందరూ తమ తమ నివాసాలకు వెళ్లారు; చండశర్మా కలతచెంది ఆ సమయంలో పుష్పుని సమీపానికి వెళ్లాడు।

Verse 10

एतेषामेव सर्वेषां संमतेन मया तव । प्रायश्चित्तं तदा दत्तं तथा पि पतितः कृतः

ఇవన్నీ వారి సమ్మతితో నేను అప్పుడే నీకు ప్రాయశ్చిత్తాన్ని విధించాను; అయినా నిన్ను ‘పతితుడు’గా ప్రకటించారు।

Verse 11

तस्मादहं पतिष्यामि सुसमिद्धे हुताशने । नैव जीवितुमिच्छामि स्वजनैः परिवर्जितः

కాబట్టి నేను బాగా ప్రజ్వలించిన అగ్నిలో నన్ను నేనే అర్పించుకుంటాను; స్వజనులచే విసర్జితుడనై నేను జీవించదలచుకోను।

Verse 12

पुष्प उवाच । न विषादस्त्वया कार्यः कार्येऽस्मिद्विजसत्तम । वित्तार्थं दूषितस्त्वंहि यतो ब्राह्मणसत्तमैः

పుష్పుడు అన్నాడు—హే ద్విజశ్రేష్ఠా, ఈ విషయంలో నీవు విషాదపడకూడదు; ధనార్థమే బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠులు నిన్ను కలుషితం చేశారు।

Verse 13

नागरांस्तोषयिष्यामि तानहं विविधैर्धनैः । याचयिष्यंति यन्मात्रं तव गात्रविशुद्धये

నేను ఆ నగరవాసులను వివిధ ధనాలతో తృప్తిపరుస్తాను; వారు ఎంత అడిగితే అంతనే నీ దేహశుద్ధికై ఇస్తాను।

Verse 14

तावन्मात्रं प्रदास्यामि तेभ्यो हि तव कारणात् । एवमुक्त्वा समागत्य ब्रह्मस्थानं त्वरान्वितः

నీ కోసమే వారికి అంతమాత్రమే ఇస్తాను. అని చెప్పి అతడు వేగంగా వచ్చి బ్రహ్మస్థానాన్ని చేరాడు।

Verse 15

चातुश्चरणमानीय मध्यगास्येन सोऽब्रवीत् । चंडशर्मा द्विजो यश्च मदर्थे पतितः कृतः

నలుగురినీ సమీకరించి సభామధ్యంలో అందరినీ ఉద్దేశించి అతడు పలికాడు—‘నా కారణంగా పతితుడిగా చేయబడిన ఆ ద్విజుడు చండశర్మా…’

Verse 16

युष्माभिर्वित्तलोभेन तद्वित्तं वो ददाम्यहम् । समस्तं मद्गृहे यच्च क्रियतां वचनं द्विजैः

మీరు ధనంపై ఆశతో ఉన్నారు కాబట్టి, నేను మీకు ఆ ధనాన్ని ఇస్తున్నాను. నా ఇంట్లో ఉన్నదంతా బ్రాహ్మణుల వచనం ప్రకారం చేయబడుగాక.

Verse 17

अथ ते कुपिताः प्रोचुः सर्व एव द्विजोत्तमाः । सीत्कारान्विविधान्कृत्वा क्रोध संरक्तलोचनाः

అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణోత్తములందరూ కోపించి పలికారు; కోపంతో ఎర్రబడిన కళ్ళు కలవారై వారు వివిధ రకాల సీత్కార శబ్దాలు చేశారు.

Verse 18

धिग्धिक्पापसमाचार जिह्वा ते शतधा ततः । किं न याति यदेवं त्वं प्रजल्पसि विगर्हितम्

ఛీ, ఓ పాపాత్ముడా! నీకు ధిక్కారం! నీ నాలుక వంద ముక్కలుగా ఎందుకు చీలిపోదు? నువ్వు ఇలాంటి నింద్యమైన మాటలు మాట్లాడుతున్నప్పుడు అది ఎందుకు రాలిపోదు?

Verse 19

पतितोऽयं कृतो ऽस्माभिर्नैव वित्तस्य कारणात् । प्रायश्चित्तं यतो दत्तमेकेनापि दुरात्मना

మేము ఇతనిని ధనం కోసం పతితుడిగా (భ్రష్టుడిగా) చేయలేదు, కానీ ఒక దురాత్ముడు ఒంటరిగా ప్రాయశ్చిత్తం ఇచ్చినందువల్ల ఇలా చేశాము.

Verse 20

स्मृतयो दूषितास्तेन पुराणानि विशेषतः । स्थानं चैवास्म दीयं च कर्म चैतत्प्रकुर्वता

అలాంటి పని చేసిన ఆ వ్యక్తి స్మృతులను, ముఖ్యంగా పురాణాలను మలినం చేశాడు; అలాగే మా స్థానాన్ని మరియు ఈ కర్మను కూడా భ్రష్టు పట్టించాడు.

Verse 21

प्रायश्चित्तं प्रदातव्यं चतुर्भिरपरैः सह । संमन्त्र्य मनुना प्रोक्तमेतदेव द्विजोत्तमाः

ప్రాయశ్చిత్తం మరి నాలుగురితో కలిసి చేయవలెను. ఆలోచించి మనువు ఇదే అని ప్రకటించాడు, ఓ ద్విజోత్తములారా.

Verse 22

त्वदीयं पातकं चास्य शरीरेऽद्य व्यवस्थितम् । एकाकिना यतो दत्तं तेनायं पतितः स्थितः

నీ పాపం ఈ రోజు అతని శరీరంపైన కూడా స్థిరమైంది; నీవు ఒంటరిగా చేసినందువల్లనే అతడు పతిత స్థితిలోనే ఉన్నాడు.

Verse 23

सूत उवाच । एवमुक्त्वा द्विजाः सर्वे जग्मुः स्वंस्वं निकेतनम् । पुष्पोपि च समुद्विग्नो वैलक्ष्यं परमं गतः

సూతుడు అన్నాడు—ఇలా చెప్పి ఆ బ్రాహ్మణులందరూ తమ తమ గృహాలకు వెళ్లారు; పుష్పుడూ తీవ్రంగా కలతచెంది పరమ సంకోచం, విషాదంలో పడిపోయాడు.

Verse 24

जगामाथ निजावासं निःश्वसन्नुरगो यथा

అనంతరం అతడు తన నివాసానికి వెళ్లాడు, పాము వలె నిట్టూర్చుతూ.

Verse 25

ततः स चिन्तयामास यावन्नो साहसं कृतम् । तावत्सिद्धिर्मनुष्याणां न कथंचित्प्रजायते

అప్పుడు అతడు ఆలోచించాడు—మన ఈ దుస్సాహసిక అపరాధం సరిదిద్దబడే వరకు, మనుష్యులకు ఏ విధంగానూ సిద్ధి కలగదు.

Verse 26

तस्मादहं करिष्यामि चण्डशर्मकृते महत् । कृतघ्नता यथा न स्यात्प्रोक्तं चैव यतो बुधैः

అందువల్ల చండశర్ముని కొరకు నేను ఒక మహత్తర కార్యం చేయుదును; నా మీద కృతఘ్నత దోషం రాకుండునట్లు—జ్ఞానులు చెప్పినట్లే।

Verse 27

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चौरे भग्नव्रते तथा । निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

బ్రాహ్మణహంతకునికి, సురాపానకునికి, దొంగకు, వ్రతభంగకునికి సద్జనులు ప్రాయశ్చిత్తం విధించారు; కాని కృతఘ్నునికి ప్రాయశ్చిత్తమే లేదు।

Verse 28

एवं निश्चित्य मनसा सूर्यवारेण सप्तमी । यदाऽयाता द्विजश्रेष्ठास्तदा चाष्टोत्तरं शतम्

ఇలా మనసులో నిర్ణయించుకొని, ఆదివారంతో కూడిన సప్తమి వచ్చినప్పుడు, శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణులు వచ్చిన వేళ (క్రియ) అష్టోత్తర శతసంఖ్యగా సాగింది।

Verse 29

प्रदक्षिणाः कृतास्तेन पुष्पादित्यस्य धीमता । तीक्ष्णं शस्त्रं समादाय पूर्वोक्तविधिना ततः । छित्त्वाछित्त्वा निजांगानि जुहुयाज्जातवेदसि

ఆ ధీమంతుడు పుష్పాదిత్యుని ప్రదక్షిణలు చేశాడు. తరువాత పదునైన శస్త్రం తీసుకొని, ముందుగా చెప్పిన విధానమున, తన అవయవాలను మళ్లీ మళ్లీ కోసి జాతవేదసైన అగ్నిలో హవిస్సుగా అర్పించెను।

Verse 30

ततः पूर्णाहुतिं यावत्कायशेषेण यच्छति । तावत्प्रत्यक्षतां गत्वा स प्रोक्तो भास्वता स्वयम्

తదుపరి అతడు పూర్ణాహుతి వరకు, శరీరంలో మిగిలిన భాగంతో ఆహుతులు అర్పించుచుండగా, అంతకాలం భాస్వానుడు (సూర్యుడు) ప్రత్యక్షమై స్వయంగా అతనితో పలికెను।

Verse 31

पुष्प मा साहसं कार्षीः परितुष्टोऽस्मि तेऽनघ । भूय एव महाभाग ब्रूहि किं ते ददाम्यहम्

పుష్పా, ఇలాంటి తొందరపాటు సాహసం చేయకు; ఓ నిర్దోషి, నేను నీపై ప్రసన్నుడను. మరల, ఓ భాగ్యవంతుడా, చెప్పు—నేను నీకు ఏ వరం ఇవ్వాలి?

Verse 32

पुष्प उवाच । चण्डशर्मा द्विजेन्द्रोऽयं मदर्थे पतितः कृतः । समस्तैर्नागरैर्देव तं तैर्नय समानताम्

పుష్ప చెప్పింది—ఈ ద్విజేంద్రుడు చండశర్మ నా కారణంగా పతితుడిగా చేయబడ్డాడు. ఓ దేవా, ఆ సమస్త నాగరుల చేతనే అతనిని మళ్లీ సమాన స్థితికి చేర్చుము.

Verse 33

शास्त्रं दृष्ट्वा प्रदत्तं मे प्रायश्चित्तं महात्मना । तथापि दूषितः क्षुद्रैः समस्तैरसहिष्णुभिः

మహాత్ముడు శాస్త్రాన్ని పరిశీలించి నాకు ప్రాయశ్చిత్తం విధించాడు; అయినా ఆ క్షుద్రులు, అసహిష్ణువులు అందరూ నన్ను దూషించారు.

Verse 34

भगवानुवाच । एकस्यापि वचो नैव शक्यते कर्तुमन्यथा । नागरस्य द्विजश्रेष्ठ समस्तानां च किं पुनः

భగవానుడు అన్నాడు—ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా, ఒక్క నాగరుని మాటనైనా మార్చడం సాధ్యం కాదు; మరి అందరి సమిష్టి వాక్యాన్ని అయితే ఏమని చెప్పాలి.

Verse 35

परमेष द्विजः पूतश्चंडशर्मा भविष्यति । ब्राह्मोऽयं नागरः ख्यातः समस्ते धरणीतले

ఓ పరమేశ్వరా, చండశర్మ అనే ద్విజుడు నిశ్చయంగా శుద్ధుడవుతాడు. ఈ నాగరుడు ‘బ్రాహ్మ’ అని సమస్త భూమండలంలో ఖ్యాతి పొందుతాడు.

Verse 36

एतस्य ये सुताश्चैव भविष्यंति धरातले । विख्यातिं तेऽपि यास्यंति मान्याः पूज्या महीभृताम्

ఇతనికి భూమిపై జన్మించే కుమారులు కూడా ఖ్యాతిని పొందుతారు; రాజులచేత కూడా గౌరవింపబడి పూజ్యులవుతారు।

Verse 37

ये चापि बांधवा श्चास्य सुहृदश्च समागमम् । करिष्यंति समं तेऽपि भविष्यंति सुशोभनाः

ఇతని బంధువులు మరియు శుభాకాంక్షి మిత్రులు కూడా, సమంగా కలిసి సమాగమం చేసే వారు, వారు కూడా సుందరంగా కాంతిమంతులవుతారు।

Verse 38

त्वं चापि मत्प्रसादेन संपूर्णांगो भविष्यसि

నీవు కూడా నా ప్రసాదంతో సంపూర్ణ అవయవాలతో, సంపూర్ణ దేహంతో ఉండగలవు।

Verse 39

एवमुक्त्वा सहस्रांशुस्ततश्चादर्शनं गतः । पुष्पोऽपि चाक्षतांगत्वं तत्क्षणात्समपद्यत

ఇలా చెప్పి సహస్రాంశు (సూర్యుడు) ఆపై అదృశ్యమయ్యాడు. పుష్పుడు కూడా అదే క్షణంలో అక్షత అవయవాలతో సంపూర్ణ దేహస్థితిని పొందాడు।

Verse 163

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागररखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये ब्राह्मनागरोत्पत्तिवृत्तांतवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, షష్ఠ నాగరఖండంలోని హాటకేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘బ్రాహ్మణ-నాగరోత్పత్తి వృత్తాంత-వర్ణనం’ అనే నామంతో ఉన్న నూట అరవైమూడవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।