Adhyaya 126

Verse 1

सूत उवाच । एवं तस्य तपस्थस्य पुत्र्या सह द्विजोत्तमाः । आजग्मुर्ब्राह्मणाः सर्वे चमत्कारपुरोद्भवाः

సూతుడు పలికెను—ఇలా అతడు తపస్సులో నిమగ్నుడై ఉండగా, కుమార్తెతో కూడిన ద్విజోత్తములైన చమత్కారపురం నుండి వచ్చిన సమస్త బ్రాహ్మణులు అతని వద్దకు వచ్చిరి।

Verse 2

ब्राह्मणा ऊचुः । सन्देहेषु च सर्वेषु विवादेषु विशेषतः । अभावात्पार्थिवेन्द्रस्य संजातश्च पराभवः

బ్రాహ్మణులు పలికిరి—అన్ని సందేహాలలోను, ముఖ్యంగా వివాదాలలోను, రాజేంద్రుడు లేనందున పరాభవమును గందరగోళమును కలిగింది।

Verse 3

ततश्च द्विजवर्यैः स संन्यस्तः पृथिवीपतिः । पृष्टश्च प्रार्थितश्चैव निजराज्यस्य रक्षणे । अन्यस्मिन्दिवसे प्राह कृतांजलिपुटः स्थितः

అనంతరం సంన్యాసభావముతో ఉన్న ఆ భూపతిని, ద్విజవర్యులు తన రాజ్యరక్షణ విషయమై ప్రశ్నించి వినయంగా ప్రార్థించిరి। మరొక దినమున అతడు కృతాంజలిగా నిలిచి పలికెను।

Verse 4

राजोवाच । अनर्होऽहं द्विजश्रेष्ठाः संदेहं हर्तुमेव वः । रक्षां कर्तुं विशेषेण त्यक्तशस्त्रोऽस्मि चाधुना

రాజు పలికెను—ఓ ద్విజశ్రేష్ఠులారా! మీ సందేహాన్ని తొలగించుటకు నేను అర్హుడను కాను; ముఖ్యంగా రక్షణ చేయుటకు ఇప్పుడు నేను అనర్హుడను, ఎందుకంటే నేను శస్త్రాలను త్యజించితిని।

Verse 5

ब्राह्मणा ऊचुः । सर्वे वयं महाराज भूपस्याप्यधिका यतः । अहंकारेण दर्पेण निजं स्थानं समाश्रिताः

బ్రాహ్మణులు పలికిరి—ఓ మహారాజా! మేము అందరం రాజునికన్నా మేమే అధికులమని భావించాము; అహంకారము, దర్పముతో మా స్థానానికే అంటిపెట్టుకున్నాము।

Verse 6

न कस्यचिन्महाराज कदापि च कथंचन । वर्तनायाश्च सन्देहः स्थानकृत्येऽपि संस्थितः

ఓ మహారాజా! ఎవరికీ ఎప్పుడూ ఏ విధంగానూ జీవనోపాధి-పోషణ విషయమై సందేహం ఉండకూడదు; తన నియత కర్తవ్యస్థానంలో స్థిరంగా ఉన్నప్పటికీ।

Verse 7

असंख्याता कृता वृत्तिः पुराऽस्माकं महात्मना । ततः सा वृद्धिमानीता तत्परैः पार्थिवोत्तमैः

పూర్వము ఒక మహాత్ముడు మా పోషణార్థం అపారమైన వృత్తిని స్థాపించాడు; తరువాత అదే కార్యానికి నిబద్ధులైన ఉత్తమ రాజులు దానిని మరింత పెంచారు।

Verse 8

त्वया चैव विशेषेण यावद्राजा बृहद्बलः । आनर्तविषये राजा यो यः स्यात्स प्रयच्छति

మరియు ప్రత్యేకంగా మీ వల్ల—మీరు మహాబలుడైన రాజుగా రాజ్యము చేయుచున్నంతవరకు—ఆనర్త దేశంలో ఏ రాజు ఉన్నా, ప్రతి వాడూ దానం చేసి సహాయం అందిస్తాడు।

Verse 9

सर्वां वृत्तिं गृहस्थानां यथायोग्यं प्रयत्नतः । तवाग्रे किं वयं ब्रूमस्त्वं वेत्सि सकलं यतः

మీరు శ్రమతో గృహస్థులకు వారి యోగ్యతానుసారం సముచితమైన పోషణను సమస్తంగా అందిస్తారు. మీ ముందర మేమేమి చెప్పగలం? మీరు సమస్తమును తెలిసినవారు।

Verse 10

यथा वृत्तिः पुरा दत्ता यथा संरक्षिता त्वया । तस्माच्चिन्तय राजेन्द्र स्थानं वर्तनसंभवम् । उपायं येन मर्यादा वृत्तिस्तस्मात्सुखेन तु

పూర్వకాలంలో ఎలా వృత్తి (నిర్వాహదానం) ఇవ్వబడిందో, అలాగే నీవు దానిని ఎలా సంరక్షించావో—అట్లే, ఓ రాజేంద్రా, జీవనోపాధి నిరంతరం సాగేందుకు తగిన స్థానం, క్రమం ఏదో ఆలోచించు. ఆ మూలం నుంచే మర్యాదా-ధర్మం మరియు వృత్తి సులభంగా, నిరవధికంగా నిలిచే ఉపాయాన్ని నిర్ణయించు।

Verse 11

ततः स सुचिरं ध्यात्वा गर्तातीर्थसमुद्भवान् । आकार्योपमन्युवंशस्य संभवान्वेदपारगान्

అనంతరం అతడు చాలాసేపు ధ్యానించి, గర్తా-తీర్థం నుండి ఉద్భవించిన, ఉపమన్యు వంశానికి చెందిన, వేదపారంగతులైన ఆ మహనీయులను పిలిపించాడు।

Verse 12

प्रणिपातं प्रकृत्वाथ ततः प्रोवाच सादरम् । मदीयस्थान संस्थानां ब्राह्मणानां विशेषतः

అతడు నమస్కరించి, ఆపై గౌరవంతో ఇలా పలికాడు—ప్రత్యేకంగా నా రాజ్యప్రాంతంలో స్థాపితులై సేవాసనాలలో నియుక్తులైన బ్రాహ్మణులను ఉద్దేశించి।

Verse 13

सर्वकृत्यानि कार्याणि भृत्यवद्विनयान्वितैः । नित्यं रक्षा विधातव्या युष्मदीयं वचोखिलम्

అన్ని అవసరమైన కార్యాలు వినయంతో, భృతుడిలా, నిర్వహించాలి. అలాగే మీ సమస్త వాక్యమూ ఆజ్ఞలూ నిత్యం రక్షింపబడి, నిలుపబడాలి।

Verse 14

एते संपालयिष्यन्ति मर्यादाकारमुत्तमम् । सन्देहेषु च सर्वेषु विवादेषु विशेषतः

వీరు ఉత్తమమైన మర్యాదా-నిర్మాణకర్తగా, మర్యాదా-పాలకంగా ఉన్న నియమవ్యవస్థను కాపాడుతారు—అన్ని సందేహాలలోను, ముఖ్యంగా వివాదాలలో।

Verse 15

राजकार्येषु चान्येषु एते दास्यन्ति निर्णयम् । युष्मदीयं वचः श्रुत्वा शुभं वा यदि वाऽशुभम्

రాజకార్యములలోను ఇతర విషయములలోను వీరు మీ వాక్యము వినిన తరువాత శుభమో అశుభమో అనుగుణంగా నిర్ణయము ఇస్తారు।

Verse 16

एते पाल्याः प्रसादेन पुष्टिं नेयाश्च शक्तितः । ईर्ष्यां सर्वां परित्यज्य मदीयस्थानवृद्धये

ప్రసాదభావంతో వీరిని పోషించండి; మీ శక్తి మేరకు వీరిని అభివృద్ధికి నడిపించండి; సమస్త ఈర్ష్యను విడిచి నా పవిత్ర స్థానవృద్ధికై కార్యం చేయండి।

Verse 17

बाढमित्येव तैः प्रोक्तः स राजा ब्राह्मणोत्तमान् । चमत्कापुरोद्भूतान्भूयः प्रोवाच सादरम्

వారు ‘బాఢమ్’ అని పలికిన తరువాత, రాజు చమత్కారపురమునుండి ఉద్భవించిన ఆ శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణులను మరల సాదరంగా సంభోదించాడు।

Verse 18

युष्माकं वर्तनार्थाय सर्वकृत्येषु सर्वदा । एते विप्रा मया दत्ता गर्तातीर्थसमुद्भवाः

మీ జీవనోపాధి మరియు సక్రమ నిర్వహణకై, ఎల్లప్పుడూ అన్ని కర్తవ్యాలలో, గర్తాతీర్థమునుండి ఉద్భవించిన ఈ బ్రాహ్మణులను నేను మీకు నియమించితిని।

Verse 19

एतेषां वचनात्सर्वं युष्मदीयं प्रजायताम् । प्रतिष्ठा जायते नूनं चातुश्चरणसूचिता

వీరి ఉపదేశముచేత మీకు సంబంధించిన సమస్త కార్యములు సిద్ధించుగాక; అప్పుడు నిశ్చయంగా చతుష్చరణములచే సూచితమైన దృఢ ప్రతిష్ఠా కీర్తి కలుగును।

Verse 20

नान्यथा ब्राह्मणश्रेष्ठाः स्वल्पं वा यदि वा बहु । प्रोक्तं लक्षमितैरन्यैर्युष्मदीयपुरोद्भवैः

ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠులారా! ఇది ఇతరథా కాదు—విషయం స్వల్పమైనా మహత్తరమైనా. మీ నగరమునుండి ఉద్భవించిన అనేకులచే ఇదే విధంగా చెప్పబడింది.

Verse 21

सूत उवाच । ततस्ते ब्राह्मणा हृष्टास्तानादाय द्विजोत्तमान् । तेषां मतेन चक्रुश्च सर्वकृत्यानि सर्वदा

సూతుడు పలికెను—అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణులు హర్షించి ఆ ద్విజోత్తములను స్వీకరించారు; తరువాత వారి సలహా ప్రకారం ఎల్లప్పుడూ సమస్త కర్తవ్యాలను నిర్వహించారు.

Verse 22

ततस्तत्र पुरे जाता मर्यादा धर्मवर्द्धिनी । सर्वकृत्येषु सर्वेषां तथा वृद्धिः पुरस्य च

అప్పుడు ఆ నగరంలో ధర్మాన్ని వర్ధింపజేసే సరైన మర్యాదా-వ్యవస్థ ఏర్పడింది. అన్ని కర్తవ్యాలలో అందరికీ అభివృద్ధి కలిగి, నగరమూ విస్తరించింది.

Verse 23

तेऽपि तेषां प्रसादेन गर्त्तातीर्थभवा द्विजाः । परां विभूतिमास्थाय मोदन्ते सुखसंयुताः

వారి ప్రసాదముచే గర్త్తాతీర్థమున జన్మించిన ఆ ద్విజులు పరమ వైభవాన్ని పొందీ, సుఖసంపన్నులై ఆనందించారు.

Verse 24

कस्यचित्त्वथ कालस्य स राजा तत्पुरोत्तमम् । समभ्येत्य द्विजान्सर्वांस्ततः प्रोवाच सादरम्

కొంత కాలం గడిచిన తరువాత ఆ రాజు ఆ నగరంలోని శ్రేష్ఠులను సమీపించి, సమస్త ద్విజుల సమక్షంలో భక్తిపూర్వకంగా పలికెను.

Verse 25

युष्मदीयप्रसादेन क्षेत्रेऽत्र सुमहत्तपः । कृतं स्वर्गं प्रयास्यामि सांप्रतं तु द्विजोत्तमाः

మీ అనుగ్రహంతో ఈ పుణ్యక్షేత్రంలో నేను మహత్తపస్సు ఆచరించాను। ఇప్పుడు, ఓ ద్విజోత్తములారా, నేను స్వర్గానికి ప్రయాణమవుతాను।

Verse 26

नास्माकमन्वये कश्चित्सांप्रतं वर्तते नृपः । तस्याहं लिंगमेतद्वै दर्शयामि द्विजोत्तमाः

మా రాజవంశంలో ప్రస్తుతం ఏ రాజు లేడు। అందువల్ల, ఓ ద్విజోత్తములారా, అతని స్థానంలో ఈ లింగాన్ని మీకు చూపుతున్నాను।

Verse 27

पूजार्थं चापि वृत्त्यर्थं भोगार्थं च विशेषतः । तस्माद्युष्माभिरेवास्य पूजा कार्या प्रयत्नतः । रथयात्रा विशेषेण दयां कृत्वा ममोपरि

పూజార్థం, జీవనోపాధి కోసం, ముఖ్యంగా ధార్మిక భోగ-సమృద్ధి కోసం—కాబట్టి మీరు స్వయంగా శ్రమతో దీని పూజ చేయాలి; ప్రత్యేకంగా రథయాత్ర నిర్వహించి నాపై కరుణ చూపండి।

Verse 28

ब्राह्मणा ऊचुः । सप्त विंशतिलिंगानि यथेष्टानि महीतले । चमत्कारसुतानां च पूज्यंते सर्वदैव तु

బ్రాహ్మణులు అన్నారు—భూమిపై యథేచ్ఛగా ఇరవై ఏడు లింగాలు ఉన్నాయి; చమత్కారుని కుమారుల లింగాలు కూడా ఎల్లప్పుడూ పూజింపబడుతాయి।

Verse 29

अष्टाविंशतिमं तद्वदेतल्लिंगं तवोद्भवम् । सर्वदा पूजयिष्यामो निश्चिन्तो भव पार्थिव

అదేవిధంగా, మీ నుండే ఉద్భవించిన ఈ లింగం ఇరవై ఎనిమిదవది. మేము దీన్ని ఎల్లప్పుడూ పూజిస్తాము; నిశ్చింతగా ఉండండి, ఓ రాజా।

Verse 30

अस्य यात्रां करिष्यामः कार्तिके मासि सर्वदा । बलिपूजोपहारांश्च गीतवाद्यानि शक्तितः

మేము కార్తిక మాసంలో ఎల్లప్పుడూ ఈ దేవుని యాత్రను నిర్వహిస్తాము. మా శక్తి మేరకు బలి, పూజ, ఉపహారాలు, గీతాలు మరియు వాద్యాలను సమర్పిస్తాము.

Verse 31

एवमुक्तः स तैर्हृष्टो गत्वात्मीयं तदाश्रमम् । स्नापयित्वाथ तल्लिंगं पूजां चक्रे प्रभक्तितः

అలా చెప్పబడిన అతడు ఆనందించాడు. తన ఆశ్రమానికి వెళ్లి ఆ లింగాన్ని స్నానమాచరింపజేసి, అనంతరం పరమభక్తితో పూజ చేశాడు.

Verse 32

सूत उवाच । एवं समर्पितं लिंगं तेन तद्धरसंभवम् । सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां वंशोच्छेदे स्थिते द्विजाः

సూతుడు పలికెను—ఇలా అతడు ఆ ధారకుని నుండి ఉద్భవించిన లింగాన్ని సమర్పించాడు. ఓ ద్విజులారా, ఆ సర్వ బ్రాహ్మణేంద్రుల వంశాలు ఛేదమయ్యే స్థితికి వచ్చినప్పుడు…

Verse 33

सकलं कार्तिकं मर्त्यो यस्तच्छ्रद्धासमन्वितः । स्नापयेत्पूजयेच्चापि स नूनं मुक्तिमाप्नुयात्

శ్రద్ధతో సమగ్ర కార్తిక మాసమంతా ఆ లింగాన్ని స్నానమాచరింపజేసి పూజించే ఏ మానవుడైనా నిశ్చయంగా ముక్తిని పొందుతాడు.

Verse 34

सोमस्य दिवसे प्राप्ते वर्षं यावत्कृतक्षणः । तस्य पूजां करोत्येवं स्नापयित्वा विधानतः । सोऽपि मुक्तिं व्रजेन्मर्त्य एतत्तातान्मया श्रुतम्

సోమవారం వచ్చినప్పుడు ఎవడు ఒక సంవత్సరం పాటు ఈ నియమాన్ని పాటిస్తూ—విధి ప్రకారం లింగాన్ని స్నానమాచరింపజేసి ఇలానే పూజ చేస్తాడో—ఆ మానవుడూ ముక్తిని పొందుతాడు. ప్రియులారా, ఇది నేను పరంపరగా విన్నది.