Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 10
यथा वृत्तिः पुरा दत्ता यथा संरक्षिता त्वया । तस्माच्चिन्तय राजेन्द्र स्थानं वर्तनसंभवम् । उपायं येन मर्यादा वृत्तिस्तस्मात्सुखेन तु
yathā vṛttiḥ purā dattā yathā saṃrakṣitā tvayā | tasmāccintaya rājendra sthānaṃ vartanasaṃbhavam | upāyaṃ yena maryādā vṛttistasmātsukhena tu
పూర్వకాలంలో ఎలా వృత్తి (నిర్వాహదానం) ఇవ్వబడిందో, అలాగే నీవు దానిని ఎలా సంరక్షించావో—అట్లే, ఓ రాజేంద్రా, జీవనోపాధి నిరంతరం సాగేందుకు తగిన స్థానం, క్రమం ఏదో ఆలోచించు. ఆ మూలం నుంచే మర్యాదా-ధర్మం మరియు వృత్తి సులభంగా, నిరవధికంగా నిలిచే ఉపాయాన్ని నిర్ణయించు।
Unspecified (advising the king on sustaining tīrtha-related endowments)
Tirtha: Gartā-tīrtha (contextual)
Type: kshetra
Scene: A king in council contemplates how to preserve an ancient endowment and boundary-law for a sacred site; scribes, boundary markers, and palm-leaf records are present, suggesting orderly governance in service of dharma.
FAQs
Dharma is sustained by continuity: grants must be protected through clear rules (maryādā) and stable institutional arrangements.
The immediate verse is administrative; within the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya it supports the functioning of a tīrtha settlement rather than naming the site here.
No explicit ritual; it prescribes policy—establish a stable source/place for ongoing vṛtti and enforce maryādā.