Dashati 9
Aindra stuti: Indra as the collectively ‘fashioned’ and manifest power who conquers battles and grants sovereignty through soma-inspired praise
Indra
Vīra (heroic) and utsāha (invigorating) with a devotional warmth in the embracing imagery
Rṣi not specified in the provided data; in Sāmavedic practice these verses are treated chiefly by their gāna assignment rather than rṣi-lineage emphasis unless identified from the Ṛgvedic source.
ఇది ఐంద్ర స్తుతి: సమూహ స్తోత్రం, యజ్ఞార్పణం, సోమపానంతో ఉల్లసించిన ఇంద్రుడు యజ్ఞంలో ‘సాకారమై’ బలవంతుడవుతాడు. అతడు అతి-జయశాలి, సేనలలో విజేత, రాజ్యాధిపతి; స్వర్గప్రాప్తి కోరికతో చేసే యాగం ద్వారా యుద్ధవిజయం, అచంచల శౌర్యం, రక్షణను ప్రసాదిస్తాడు. భక్తుల ధ్యానాలు/స్తోత్రాలు భార్యలు భర్తను ఆలింగనం చేసుకున్నట్లుగా ఇంద్రుని ఆప్యాయంగా ఆలింగనం చేస్తాయి. అతడు ‘చీకటి గర్భమున్న’ మేఘాలను ఛేదించి వర్షాన్ని విడుదల చేస్తాడు; తుఫాను-సేన అయిన మరుతులు అతని సహాయక పరివారంగా, సఖ్యంగా యుద్ధంలోనూ వర్షంలోనూ తోడుంటారు.
Mantras
Mantra 1
विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरः सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च राजसे क्रत्वे वरे स्थेमन्यामुरीमुतोग्रमोजिष्ठं तरसं तरस्विनम्
హే నరులు (యజమానులు), ఏకమనస్సుతో, సమస్త పృతనాలను (సంఘర్షణలను) అధిగమించే ఇంద్రుని—రాజ్యాధికారార్థం, శ్రేష్ఠ క్రతు (యాగసంకల్పం) మరియు ఉత్తమ బలార్థం—రూపుదిద్దుకొని జనింపజేశారు. వారు స్థిరస్థానాన్ని పొందారు; సేనలలో అత్యంత విజేత, బలవంతుడు, వేగవంతుడు, పరమ-ఓజస్వి అయిన అతనినే.
Mantra 2
श्रत्ते दधामि प्रथमाय मन्यवे ऽहन्यद्दस्युं नर्यं विवेरपः उभे यत्वा रोदसी धावतामनु भ्यसात्ते शुष्मात्पृथिवी चिदद्रिवः
నీ ప్రథమ (అగ్ర) మన్యు—నీ అగ్ర-ఉత్సాహంలో—నేను శ్రద్ధను నిలుపుతాను. నరుల శత్రువైన దస్యువును నీవు హతమార్చి చీల్చివేశావు. ఉభయ లోకాలు (రోదసీ) నీ గమనాన్ని అనుసరించాయి; హే అద్రివః (వజ్ర-భుజ), నీ శుష్మంతో భూమి కూడా కంపించింది.
Mantra 3
समेत विश्वा ओजसा पतिं दिवो य एक इद्भूरतिथिर्जनानाम् स पूर्व्यो नूतनमाजिगीषं तं वर्त्तनीरनु वावृत एक इत्
సర్వ శక్తులు ఓజస్సుతో దివ్యాధిపతియైన ప్రభువుని చేరి సమేతమయ్యాయి—ఆయనే ఒక్కడే జనుల అతిథిగా అయ్యాడు. ఆయన పురాతనుడైయుండి కూడా నూతన విజయాన్ని కోరువాడు; మార్గాల అనుక్రమంలో ఆయన ఒక్కడే ముందుకు సాగుచున్నాడు.
Mantra 4
इमे त इन्द्र ते वयं पुरुष्टुत ये त्वारभ्य चरामसि प्रभूवसो न हि त्वदन्यो गिर्वणो गिरः सघत्क्षोणीरिव प्रति तद्धर्य नो वचः
ఇవి నీవే, ఇంద్రా; హే పురుష్టుత (బహు-స్తుత్య)! నిన్ను ఆశ్రయించి మేము కర్మలలో ప్రవృత్తమవుతాము, హే ప్రభూవసో. నీకు తప్ప మరెవ్వరూ, హే గిర్వణ (స్తుతి-గ్రాహక), స్తోత్రవాణిని స్వీకరించరు; కనుక మా వచనాన్ని ప్రతిగా స్వీకరించు—భూమి విత్తనాన్ని స్వీకరించునట్లు.
Mantra 5
चर्षणीधृतं मघवानमुक्थ्या3मिन्द्रं गिरो बृहतीरभ्यनूषत वावृधानं पुरुहूतं सुवृक्तिभिरमर्त्यं जरमाणं दिवेदिवे
మనుష్యులచే ధృతుడైన, దానశీలుడైన, ఉక్థార్హుడైన ఇంద్రునికి మహత్తర (బృహతీ) గీతస్తోత్రాలు ఆలపించబడ్డాయి. ఆయన వృద్ధిమానుడు, పురుహూతుడు, సువృక్తులతో స్తుతింపబడినవాడు—అమర్త్యుడు, జరాతీతుడు/అవినాశి—ప్రతిదినం, దినదినం.
Mantra 6
अच्छा व इन्द्रं मतयः स्वर्युवः सध्रीचीर्विश्वा उशतीरनूषत परि ष्वजन्त जनयो यथा पतिं मर्यं न शुन्ध्युं मघवानमूतये .
స్వర్గాన్ని కోరే, భక్తితో నిండిన, సమస్వరంగా సఖ్యతతో ఉత్సాహంగా ఉన్న మతులు నిజంగా ఇంద్రుని వైపు గానమై ఉప్పొంగాయి. అవి ఆయనను చుట్టుముట్టి ఆలింగనం చేస్తాయి—భార్యలు భర్తను ఆలింగనం చేసుకున్నట్లు, స్త్రీలు యౌవనవంతుడైన ప్రకాశమయుడైన తమ ప్రభువును ఆలింగనం చేసుకున్నట్లు—ఆ దానవీరుడు మఘవానిని, మన సహాయార్థం।
Mantra 7
अभि त्यं मेषं पुरुहूतमृग्मियमिन्द्रं गीर्भिर्मदता वस्वो अर्णवम् यस्य द्यावो न विचरन्ति मानुषं भुजे मंहिष्ठमभि विप्रमर्चत .
హే వసుధారక ఋత్విజులారా, గీతస్తోత్రాలతో ఆ వేగవంతుడైన, బహుహూతుడైన, ఋగ్వచనాలలో ప్రశంసితుడైన ఇంద్రుని స్తుతించండి—అతడు ప్రాచుర్యమైన సోమ-అర్ణవంలో మదించుచున్నాడు. అతని దివ్యలోకాలు మనుష్యుల మధ్య సంచరించవు; మన అనుభవార్థం అతడే అత్యంత ఉదారుడు. ఆ జ్ఞానీ, మహాబలవంతుణ్ని నమో-గానంతో ఆరాధించండి।
Mantra 8
त्यं सु मेषं महया स्वर्विदं शतं यस्य सुभुवः साकमीरते अत्यं न वाजं हवनस्यदं रथमेन्द्रं ववृत्यामवसे सुवृक्तिभिः .
ఆ వేగవంతుడైన ఇంద్రుని—స్వరవిద్, స్వర్గాన్ని కనుగొనువాడు, శతశక్తిమంతుడు—అతని శుభశక్తులు ఏకకాలంలో ప్రేరేపితమవుతాయి; అతడిని మేము, వేగమైన అశ్వంలా, హవన-ఆహ్వాన ఫలదాతను, ఇంద్రుని రథంపై మన అవసే (రక్షణార్థం) సుసంఘటిత స్తుతులతో ఇక్కడికి తేవదలచుకున్నాము।
Mantra 9
घृतवती भुवनानामभिश्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सुपेशसा द्यावापृथिवी वरुणस्य धर्मणा विष्कभिते अजरे भूरिरेतसा
ఘృతసమృద్ధిగా, సమస్త భువనాల శ్రియతో ప్రకాశిస్తూ, ఈ విశాలమైన పృథివి మధురరసాన్ని దోహుతుంది—సురూపిణి. ద్యావా–పృథివీ వరుణుని ధర్మం (ఋత-నియమం) చేత వేరువేరుగా స్థిరంగా నిలుపబడినవి—అజరాలు, బహురేతసా (ప్రచుర జననశక్తి) కలవి.
Mantra 10
उभे यदिन्द्र रोदसी आपप्राथोषा इव महान्तं त्वा महीनां सम्राजं चर्षणीनाम् देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत्
హే ఇంద్రా! ఉషస్సు విస్తరించునట్లు నీవు ఉభయ రోదసీ (రెండు లోకాలు) నింపినప్పుడు, దేవీ జనిత్రి నిన్ను మహానుగా జన్మింపజేసింది—మహీనాంలో సమ్రాట్, చర్షణీనాం (మనుష్యుల) రాజు; ఆ భద్రా జనిత్రియే నిన్ను జన్మింపజేసింది.
Mantra 11
प्र मन्दिने पितुमदर्चता वचो यः कृष्णगर्भा निरहन्नृजिश्वना अवस्यवो वृषणं वज्रदक्षिणं मरुत्वन्तं सख्याय हुवेमहि
సోమపానంతో ఉల్లసించి, పానరసంతో పరిపూర్ణమై, ఇంద్రునికి స్తోత్రవాక్యాన్ని ఉచ్చరించండి—ఋజిశ్వన్ యొక్క సూటిగామి బలంతో కృష్ణగర్భ (అంధకారగర్భ మేఘాలను) అతడు కూల్చివేశాడు. మేము, ఆశ్రయాన్ని కోరువారు, సఖ్యార్థం ఆ వృషభవీరుని, వజ్రదక్షిణుని, మరుత్వంతుని (మరుతులతో కూడిన దేవుని) ఆహ్వానిస్తున్నాము.
Frequently Asked Questions
In Vedic idiom, Indra is ‘made present’ through stotra and offerings. The hymn and soma do not create the god, but manifest his power in the ritual moment.
It commonly refers to rain-bearing clouds described as dark within. Indra’s strike symbolizes releasing waters and removing obstruction, bringing fertility and relief.
The Maruts are Indra’s storm-companions. Mentioning them highlights Indra’s battle-and-rain force as a coordinated power and frames the invocation as a request for protective friendship (sakhyā).