Sukta 6.18
अनु त्वाहिघ्ने अध देव देवा मदन्विश्वे कवितमं कवीनाम् । करो यत्र वरिवो बाधिताय दिवे जनाय तन्वे गृणानः ॥
अनु॒ त्वाहि॑घ्ने॒ अध॑ देव दे॒वा मद॒न्विश्वे॑ क॒वित॑मं कवी॒नाम् । करो॒ यत्र॒ वरि॑वो बाधि॒ताय॑ दि॒वे जना॑य त॒न्वे॑ गृणा॒नः ॥
ánu tvā́highne ádha deva devā́ madán víśve kavitamáṃ kavīnā́m | karó yátra várivo bādhitā́ya divé jánāya tanvé gṛṇānáḥ ||
హే అహిఘ్నే (వృత్రహన్) దేవా! నిన్ను అనుసరించి దేవతలందరూ కూడా ఆనందిస్తారు; హే దేవా, కవులలో నీవే అత్యంత ‘కవితమ’ (ద్రష్టా). నలిగిపోయి, అడ్డుపడినవానికి నీవు విశాలమైన అవకాశం (వరివస్) కల్పిస్తావు—దివ్యలోకార్థం, జనులార్థం, దేహధారిజీవార్థం—మేము నిన్ను స్తుతిస్తూ పాడుతున్నప్పుడు.
अनु॑ । त्वा॒ । अहि॑ऽघ्ने । अध॑ । दे॒व॒ । दे॒वाः । मद॑न् । विश्वे॑ । क॒विऽत॑मम् । क॒वी॒नाम् । करः॑ । यत्र॑ । वरि॑वः । बा॒धि॒ताय॑ । दि॒वे । जना॑य । त॒न्वे॑ । गृ॒णा॒नः ॥अनु । त्वा । अहिघ्ने । अध । देव । देवाः । मदन् । विश्वे । कवितमम् । कवीनाम् । करः । यत्र । वरिवः । बाधिताय । दिवे । जनाय । तन्वे । गृणानः ॥anu | tvā | ahi-ghne | adha | deva | devāḥ | madan | viśve | kavi-tamam | kavīnām | karaḥ | yatra | varivaḥ | bādhitāya | dive | janāya | tanve | gṛṇānaḥ