Sukta 33

Mantra 1

प्र ऋभुभ्यो दूतमिव वाचमिष्य उपस्तिरे श्वैतरीं धेनुमीळे । ये वातजूतास्तरणिभिरेवैः परि द्यां सद्यो अपसो बभूवुः ॥

నేను నా వాక్కును దూతవలె ఋభువుల వద్దకు ముందుకు పంపుతున్నాను; విస్తరించి ఉన్న శ్వేత-దీప్తి గల సమృద్ధి-ధేనువును నేను స్తుతిస్తున్నాను. వాయు-ప్రేరితులై, వేగవంతమైన అశ్వాలతో వారు తక్షణమే కార్యశక్తులైన కర్మకర్తలుగా మారి, ద్యౌ (స్వర్గం)ను చుట్టుముట్టి నిలిచారు.

Mantra 2

यदारमक्रन्नृभवः पितृभ्यां परिविष्टी वेषणा दंसनाभिः । आदिद्देवानामुप सख्यमायन्धीरासः पुष्टिमवहन्मनायै ॥

ఋభువులు రెండు జనకులకు (మాతా-పితా) తగినదాన్ని నిర్మించినప్పుడు—చుట్టుముట్టే ఆసనాలు, తమ దంసన (నైపుణ్య) శక్తులతో అలంకారం—అప్పుడు వారు దేవుల సఖ్యతకు సమీపించారు. ధీరులు, స్థిరదృష్టి గల ఋషులు మనస్సు ఆనందార్థం పుష్టి మరియు పోషణను తెచ్చారు.

Mantra 3

पुनर्ये चक्रुः पितरा युवाना सना यूपेव जरणा शयाना । ते वाजो विभ्वाँ ऋभुरिन्द्रवन्तो मधुप्सरसो नोऽवन्तु यज्ञम् ॥

జీర్ణమైన యూపంలా వృద్ధులై పడి ఉన్న రెండు పితరులను మళ్లీ యువకులుగా చేసిన వారు—వాజ, విభ్వాన్, ఋభు అనే ఆ ఋభువులు—ఇంద్రబలంతో సంపన్నులై, మధురసంతో చిందుతూ, మా యజ్ఞాన్ని రక్షించుగాక.

Mantra 4

यत्संवत्समृभवो गामरक्षन्यत्संवत्समृभवो मा अपिंशन् । यत्संवत्समभरन्भासो अस्यास्ताभिः शमीभिरमृतत्वमाशुः ॥

పూర్తి ఒక సంవత్సరం ర్భువులు ఆ గోవును (జ్ఞానకిరణాన్ని) కాపాడారు; ఒక సంవత్సరం ర్భువులు నన్ను/ఆమెను మలిచి పరిపూర్ణం చేశారు; ఒక సంవత్సరం ఆమె యొక్క ప్రకాశమయ తేజస్సులను వారు మోసుకొచ్చారు—ఆ సుకౌశల్యమైన శమీ-సమ కర్మల ద్వారానే వారు అమృతత్వాన్ని పొందారు.

Mantra 5

ज्येष्ठ आह चमसा द्वा करेति कनीयान्त्रीन्कृणवामेत्याह । कनिष्ठ आह चतुरस्करेति त्वष्ट ऋभवस्तत्पनयद्वचो वः ॥

జ్యేష్ఠుడు అన్నాడు—“రెండు చమసాలు (పాత్రాలు) చేయి”; కనీయుడు అన్నాడు—“రా, మూడును చేద్దాం”; కనిష్ఠుడు అన్నాడు—“నాలుగు చేయి।” ఓ ర్భువులారా, ఆనందపాత్రాన్ని విస్తరింపజేసే మీ ఆ రూపక వాక్యాన్ని త్వష్టా సమ్మతించాడు.

Mantra 6

सत्यमूचुर्नर एवा हि चक्रुरनु स्वधामृभवो जग्मुरेताम् । विभ्राजमानाँश्चमसाँ अहेवावेनत्त्वष्टा चतुरो ददृश्वान् ॥

ఆ బలవంతులు సత్యాన్ని పలికారు; ఎందుకంటే వారు కార్యాన్ని నిజంగా సాధించారు. తమ స్వధా—తమ సత్త్వనియమం—అనుసరించి ర్భువులు ఈ సిద్ధికి వచ్చారు. త్వష్టా, చూసి గ్రహించి, ఒకే రోజులోనట్టుగా, కాంతితో మెరిసే నాలుగు చమసాలను గుర్తించాడు.

Mantra 7

द्वादश द्यून्यदगोह्यस्यातिथ्ये रणन्नृभवः ससन्तः । सुक्षेत्राकृण्वन्ननयन्त सिन्धून्धन्वातिष्ठन्नोषधीर्निम्नमापः ॥

అగోహ్యుని అతిథ్యములో ఋభువులు పన్నెండు దినములు తమ లక్ష్యాన్ని అనుసరిస్తూ ఆనందించారు. వారు క్షేత్రాలను సుక్షేత్రాలుగా చేసారు; నదులను నడిపించారు; ఎండిన నేలపై ఔషధులను స్థాపించారు; మరియు జలాలను నిమ్నస్థానాల వైపు మళ్లించారు—యథాకౌశల్యంతో జీవగతికి నియమాన్ని విధించారు.

Mantra 8

रथं ये चक्रुः सुवृतं नरेष्ठां ये धेनुं विश्वजुवं विश्वरूपाम् । त आ तक्षन्त्वृभवो रयिं नः स्ववसः स्वपसः सुहस्ताः ॥

సుగఠితమైన రథాన్ని—మానవయాత్రకు శ్రేష్ఠమైనదాన్ని—నిర్మించినవారూ, సమస్త శక్తులతో కదిలే, సమస్త రూపాలను ధరించే ‘విశ్వజువ్, విశ్వరూపా’ ధేనువును గాఢించినవారూ అయిన వారు—స్వవస్, స్వపస్, సుహస్త ఋభువులు—మాకు రయి (సంపద-పూర్ణత) ను చెక్కి ప్రసాదించుగాక.

Mantra 9

अपो ह्येषामजुषन्त देवा अभि क्रत्वा मनसा दीध्यानाः । वाजो देवानामभवत्सुकर्मेन्द्रस्य ऋभुक्षा वरुणस्य विभ्वा ॥

దేవులు వారి కర్మలను స్వీకరించారు; ఎందుకంటే వారు క్రతు (దృఢసంకల్పం) మరియు మనస్సుతో లక్ష్యంపై ధ్యానస్థులై ఆలోచించారు. దేవులలో వాజుడు సుకర్మిగా అయ్యాడు; ఇంద్రునికి ఋభుక్షా, వరుణునికి విభ్వా—ప్రతి ఒక్కరూ దివ్య ఋత-వ్యవస్థలో సిద్ధశక్తిగా తమ తమ స్థానంలో స్థిరపడ్డారు.

Mantra 10

ये हरी मेधयोक्था मदन्त इन्द्राय चक्रुः सुयुजा ये अश्वा । ते रायस्पोषं द्रविणान्यस्मे धत्त ऋभवः क्षेमयन्तो न मित्रम् ॥

మేధా మరియు ఉక్థ (స్తుతి)లో ఆనందించే ఆ రెండు హరి (తామ్రవర్ణ) శక్తులను ఇంద్రునికై నిర్మించినవారూ, అశ్వాలను సుయుజ (సుసంయోజిత)ంగా చేసినవారూ అయిన ఋభువులారా—మాలో రయి (సమృద్ధి) వృద్ధిని, పోషం (పోషక సమృద్ధి)నిచ్చే ద్రవిణ (ధన-సంపదలు)ను, సత్త్వధనాన్ని స్థాపించండి; మిత్రునివలె మా క్షేమ (శాంతి-కల్యాణం)ను పరిరక్షిస్తూ।

Mantra 11

इदाह्नः पीतिमुत वो मदं धुर्न ऋते श्रान्तस्य सख्याय देवाः । ते नूनमस्मे ऋभवो वसूनि तृतीये अस्मिन्त्सवने दधात ॥

ఈ అహ్న (దిన) గమనంలో దేవులు మీకై సోమపానపు పీతి (పానానందం)ను, మద (ఉన్నత ఉల్లాసం)ను కుమ్మరించారు; అన్వేషణలో శ్రమించి అలసినవాని సఖ్య (మైత్రీ) లేకుండా కాదు. కాబట్టి, ఋభువులారా, ఇప్పుడు మాలో వసు (సత్య ధనాలు)ను ఉంచండి; ఈ తృతీయ సవన (మూడవ పీడనం)లోనే వాటిని స్థాపించండి।