
Sukta 10.86
Traditionally: Indra-related dialogue hymn; RV 10.86 often connected with Indra and Vṛṣākapi (and Indrāṇī) in later tradition
Indra (with Vṛṣākapi as prominent figure)
Trishtubh (likely; narrative/dialogue hymns commonly Triṣṭubh)
ఋగ్వేదం 10.86 ఒక జీవంతమైన సంభాషణ-సూక్తం. ఇందులో ఇంద్రుడు మరియు రహస్యమైన వృషాకపి ప్రధానంగా నిలుస్తారు; ఇంద్రాణీ కూడా మాటల మార్పిడిలో ప్రవేశిస్తుంది. “ఇంద్రుడు అందరిలోకెల్లా ఉన్నతుడు” అనే పునఃపునః స్తుతి దీనికి చట్రంలా ఉంటుంది. హాస్యభరితమైన, గృహసంబంధమైన స్వరానికి లోపల ఈ సూక్తం పోటీ, విశ్వాసం, అలాగే సోమప్రేరిత శక్తిని సరైన మార్గంలో ప్రవహింపజేయడం ద్వారా ఇంద్రుని సార్వభౌమ బలాన్ని స్థిరపరచి పునరుద్ధరించడాన్ని పరిశీలిస్తుంది. సంతానసంపత్తి, చికిత్స, అసాధారణ జననం వంటి జానపద మోటిఫ్లను కూడా ఇది నిలుపుకుంటుంది—ఇవి ఇంద్రుడు జీవులను పరిమితుల్ని దాటి పైకి ఎత్తగల సామర్థ్యానికి సంకేతాలుగా నిలుస్తాయి.
Mantra 1
वि हि सोतोरसृक्षत नेन्द्रं देवममंसत । यत्रामदद्वृषाकपिरर्यः पुष्टेषु मत्सखा विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
సోమరస పీడనాలు ప్రవహించాయి; అయినా అవి దేవుడైన ఇంద్రుని తృప్తిపరచలేదు. వృషాకపి—ఆర్యుడు, సమృద్ధుల మధ్య, నా సఖుడు—ఎక్కడ ఉల్లసించాడో, అక్కడే ఇంద్రుడు సమస్తమును మించి పైకి లేచాడు, సర్వోత్తముడు.
Mantra 2
परा हीन्द्र धावसि वृषाकपेरति व्यथिः । नो अह प्र विन्दस्यन्यत्र सोमपीतये विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
హే ఇంద్రా, వృషాకపి యొక్క వ్యథచేత ప్రేరితుడై నీవు నిజంగా దూరంగా పరుగెడుతున్నావు. కానీ సోమపానార్థం నీవు మరెక్కడా దానిని పొందలేవు; ఎందుకంటే ఇంద్రుడు సమస్తమును మించి పైకి లేవేది యథార్థ ఆనందం ద్వారానే, అశాంతమైన చెల్లాచెదరింపువల్ల కాదు.
Mantra 3
किमयं त्वां वृषाकपिश्चकार हरितो मृगः । यस्मा इरस्यसीदु न्वर्यो वा पुष्टिमद्वसु विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
ఈ వృషాకపి—ఈ హరితవర్ణ మృగసమ బలం—నీకు ఏమి చేసెను? నీవు ఎవరి కోసం ఈర్ష్యతో మండుచున్నావు? పుష్టి-ధనమును ధరించు ఆ ఆర్యుని కోసమా? కాని ఇంద్రుడు—దీప్త శక్తికి అధిపతి—సర్వమునకన్నా ఉన్నతుడు.
Mantra 4
यमिमं त्वं वृषाकपिं प्रियमिन्द्राभिरक्षसि । श्वा न्वस्य जम्भिषदपि कर्णे वराहयुर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
నీవు ప్రియముగా భావించి, హే ఇంద్రా, రక్షించు ఆ వృషాకపిని—ఇప్పుడు కుక్క కూడ అతనిపై దూకి, చెవిని కొరుకుచున్నది. వరాహ-ప్రేరిత వేగము నియంత్రింపబడుగాక; ఇంద్రుడు ప్రతి అశాంత గమనమునకన్నా ఉన్నతుడు.
Mantra 5
प्रिया तष्टानि मे कपिर्व्यक्ता व्यदूदुषत् । शिरो न्वस्य राविषं न सुगं दुष्कृते भुवं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
నాలోని ప్రియమైన, సునిర్మిత శక్తులు—కపి-బలం—ప్రకటమై, బంధింపబడినదాన్ని విడిపించెను. అయినా నేను అతని శిరస్సును నలిపితిని; దుష్కృతికి సులభ మార్గము లేదు. ఇంద్రుడు సర్వమునకన్నా ఉన్నతుడు; శక్తులను సమ్యక్ ప్రమాణములో స్థాపించువాడు.
Mantra 6
न मत्स्त्री सुभसत्तरा न सुयाशुतरा भुवत् । न मत्प्रतिच्यवीयसी न सक्थ्युद्यमीयसी विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
నన్ను మించిన సౌభాగ్యాసనంలో స్థిరంగా కూర్చున్న స్త్రీ ఎవ్వరూ లేరు; శుభాన్ని పొందుటలో నన్ను మించిన వేగవంతురాలు లేదు. నన్ను మించగలవారు లేరు; పోటీలో నా మీద తొడను ఎత్తగలవారు లేరు; ఎందుకంటే ఇంద్రుడు సమస్తములకన్నా ఉత్తముడు (ఉత్తరుడు).
Mantra 7
उवे अम्ब सुलाभिके यथेवाङ्ग भविष्यति । भसन्मे अम्ब सक्थि मे शिरो मे वीव हृष्यति विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
అమ్మా, సులభంగా అనుగ్రహించువదా! అది అలాగే జరుగును. నా ఆసనం దృఢం, నా తొడ దృఢం; నా శిరస్సు కూడా విస్తరించినట్లుగా హర్షిస్తుంది—ఎందుకంటే ఇంద్రుడు సమస్తములకన్నా ఉత్తముడు (ఉత్తరుడు).
Mantra 8
किं सुबाहो स्वङ्गुरे पृथुष्टो पृथुजाघने । किं शूरपत्नि नस्त्वमभ्यमीषि वृषाकपिं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
సుబాహో, స్వంగురే, పృథుష్టే, పృథుజాఘనే! శూరపత్నీ, నీవెందుకు వృషాకపిని అభ్యమిషి (దాడి) చేస్తున్నావు? ఇంద్రుడు సమస్తములకన్నా ఉత్తముడు (ఉత్తరుడు).
Mantra 9
अवीरामिव मामयं शरारुरभि मन्यते । उताहमस्मि वीरिणीन्द्रपत्नी मरुत्सखा विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
ఈ అశాంతుడు నన్ను వీర్యహీనురాలినట్లు, నాయకబలంలేనిదానిలా భావిస్తాడు. కాని నేను వీరిణి—ఇంద్రుని భార్య, మరుతుల సఖి. ఇంద్రుడు విశ్వస్మాత్ ఉత్తరః—అన్నిటికన్నా ఉన్నతుడు; అందుచేత నా తేజస్సు, బలం క్షీణించవు.
Mantra 10
संहोत्रं स्म पुरा नारी समनं वाव गच्छति । वेधा ऋतस्य वीरिणीन्द्रपत्नी महीयते विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
పూర్వకాలంలో స్త్రీ సంహోత్రం—సమూహ హోమయజ్ఞం—మరియు సామాన్య సమితికి వెళ్లేది. కాని ఇప్పుడు ఇంద్రుని వీరిణీ-శక్తి మహిమ పొందుతోంది—ఆమె ఋత (సత్య-నియమం) యొక్క వేదా, విధాత్రి. ఇంద్రుడు విశ్వస్మాత్ ఉత్తరః—అన్నిటికన్నా ఉన్నతుడు; ఆయన ఉన్నతితో యజ్ఞం కూడా అంతఃసంయోగమవుతుంది.
Mantra 11
इन्द्राणीमासु नारिषु सुभगामहमश्रवम् । नह्यस्या अपरं चन जरसा मरते पतिर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
స్త్రీలలో ఇంద్రాణీనే అత్యంత సుభగా అని నేను విన్నాను. ఎందుకంటే ఆమె పతి జరతో వాడిపోడు—దీనిని మించినది లేదు. ఇంద్రుడు విశ్వస్మాత్ ఉత్తరః—అన్నిటికన్నా ఉన్నతుడు; ఆయనతో ఆత్మ యొక్క సంధి-బంధంలో బలం క్షీణించదు.
Mantra 12
नाहमिन्द्राणि रारण सख्युर्वृषाकपेॠते । यस्येदमप्यं हविः प्रियं देवेषु गच्छति विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
ఓ ఇంద్రాణీ! వృషాకపిని విడిచి మరే సఖ్యములో నేను ఆనందించను. ఎవరి ఈ ‘అప్య’ (జలసంబంధ) హవిః దేవులలో ప్రియమై చేరుతుందో—కానీ ఇంద్రుడు సర్వములకన్నా ఉత్తముడు (ఉన్నతుడు).
Mantra 13
वृषाकपायि रेवति सुपुत्र आदु सुस्नुषे । घसत्त इन्द्र उक्षणः प्रियं काचित्करं हविर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
ఓ రేవతీ! ఓ దీప్తిమయ సమృద్ధితో నిండినదానా! ఓ సుపుత్రవతీ! అవును, ఓ సుస్నుషే (సద్గృహవధూ)! ఇంద్రుడు—ఉక్షణ (వీర్యవంతమైన వృషభబలం)—నీ కొరకు ఏదో ఒక ప్రియమైన, ఫలప్రదమైన హవిని భక్షించుగాక. ఇంద్రుడు సర్వములకన్నా ఉత్తముడు.
Mantra 14
उक्ष्णो हि मे पञ्चदश साकं पचन्ति विंशतिम् । उताहमद्मि पीव इदुभा कुक्षी पृणन्ति मे विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
నాకోసం వారు పదిహేను ఉక్షణలను ఇరవైతో కలిసి వండుతారు. నేనూ ఆ పుష్టమైన మేదస్సును భుజిస్తాను; నా రెండు కుక్షులు నిండుతాయి. ఇంద్రుడు సర్వములకన్నా ఉత్తముడు.
Mantra 15
वृषभो न तिग्मशृङ्गोऽन्तर्यूथेषु रोरुवत् । मन्थस्त इन्द्र शं हृदे यं ते सुनोति भावयुर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
తీక్ష్ణశృంగముల గల వృషభము గుంపుల మధ్య గర్జించునట్లు, అలాగే, ఓ ఇంద్రా, నీ మంథనం (సోమమంథనం) హృదయానికి శాంతి—నీ కొరకు ‘భావయు’ (జాగృతికర్త/ఉత్సాహకుడు) సునోతి చేసి సిద్ధం చేసే ఆ సోమప్రసవమే అది; దాని వలన ఇంద్రుడు సమస్తమునకు మించినవాడగును.
Mantra 16
न सेशे यस्य रम्बतेऽन्तरा सक्थ्या कपृत् । सेदीशे यस्य रोमशं निषेदुषो विजृम्भते विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
తొడల మధ్య దాగిన తపన మెలికలు తిరుగుచున్నవానికి అధికారం లేదు; కాని రోమశమైన బలం కూర్చున్న తరువాత విస్తరించి మేల్కొనునవానికే అధికారం ఉంది—దాని వలన ఇంద్రుడు సమస్తమునకు మించినవాడగును.
Mantra 17
न सेशे यस्य रोमशं निषेदुषो विजृम्भते । सेदीशे यस्य रम्बतेऽन्तरा सक्थ्या कपृद्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
కూర్చున్న తరువాత కూడా రోమశమైన బలం కేవలం నోరు విప్పి (విజృంభించి) విస్తరించుట మాత్రమే చేయువానికి అధికారం లేదు; కాని తొడల మధ్య ఉత్సాహం కదలుచున్నవానికే అధికారం ఉంది—(ఈ సంభాషణలోని విరుద్ధోక్తి ద్వారా) దాని వలన ఇంద్రుడు సమస్తమునకు మించినవాడగును.
Mantra 18
अयमिन्द्र वृषाकपिः परस्वन्तं हतं विदत् । असिं सूनां नवं चरुमादेधस्यान आचितं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
ఓ ఇంద్రా, ఈ వృషాకపి హతుడైన పరస్వంతుని కనుగొన్నాడు. అతడు అసి (ఖడ్గం), పిండిన సోమం, కొత్త చరు (పక్వ హవి), మరియు ఇంధనంతో నింపబడిన బండి—ఇవన్నీ స్వీకరించాడు; ఈ విధంగా ఇంద్రుడు సమస్తమునకు మించి ఉద్ధరించుచున్నాడు.
Mantra 19
अयमेमि विचाकशद्विचिन्वन्दासमार्यम् । पिबामि पाकसुत्वनोऽभि धीरमचाकशं विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
ఇప్పుడు నేను వివేకదీప్తితో సాగుచున్నాను; దాస (అంధకార-సేవకుడు) మరియు ఆర్యుని వేరు చేసి చూస్తున్నాను. సుపక్వ/సుపిండిత సోమాన్ని నేను పానము చేస్తాను; ధీర బుద్ధి వైపు నేను ప్రకాశిస్తాను—ఈ విధంగా ఇంద్రుడు సమస్తమునకు మించి ఉద్ధరించుచున్నాడు.
Mantra 20
धन्व च यत्कृन्तत्रं च कति स्वित्ता वि योजना । नेदीयसो वृषाकपेऽस्तमेहि गृहाँ उप विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
ధన్వ (వెర్రివెలి విస్తారం) మరియు కృతంత్ర (కత్తిరించిన మార్గాలు) దాటి—అవి ఎన్ని యోజనాల దూరం? ఓ వృషాకపి, మరింత దగ్గరకు రా; ఇళ్ల వైపు, గృహాలలోకి రా—ఈ విధంగా ఇంద్రుడు సమస్తమునకు మించి ఉద్ధరించుచున్నాడు.
Mantra 21
पुनरेहि वृषाकपे सुविता कल्पयावहै । य एष स्वप्ननंशनोऽस्तमेषि पथा पुनर्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
ఓ వృషాకపి, మళ్లీ తిరిగి రా; మనం ‘సువితా’ (శుభగమనం) ను సక్రమంగా ఏర్పాటు చేసుకుందాం. ఇదే స్వప్న-భ్రమను నశింపజేసే మార్గం; ఇదే మార్గమున నీవు మళ్లీ గృహానికి చేరుతావు—ఇలా ఇంద్రుడు సమస్తమునకు అతీతంగా, ఉత్తమంగా ఉద్భవిస్తాడు.
Mantra 22
यदुदञ्चो वृषाकपे गृहमिन्द्राजगन्तन । क्व स्य पुल्वघो मृगः कमगञ्जनयोपनो विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
ఓ వృషాకపి, మీరు ఇద్దరూ ఉత్తరదిశగా సాగి, ఓ ఇంద్రా, గృహానికి వచ్చినప్పుడు—ఆ ధూళిని లేపే, జనులను కలవరపెట్టే మృగం ఎక్కడ? అది ఎవరి వద్దకు వెళ్లింది?—ఇలా ఇంద్రుడు సమస్తమునకు అతీతంగా, ఉత్తమంగా ఉద్భవిస్తాడు.
Mantra 23
पर्शुर्ह नाम मानवी साकं ससूव विंशतिम् । भद्रं भल त्यस्या अभूद्यस्या उदरमामयद्विश्वस्मादिन्द्र उत्तरः ॥
మానవీ స్త్రీ పర్షు నిజంగా ఒకేసారి ఇరవై మందిని ప్రసవించింది. గర్భము/ఉదరం బాధపడిన ఆమెకు మంగళకరమైన శుభఫలం కలిగింది—ఎందుకంటే ఇంద్రుడు సమస్తమునకు అతీతంగా ఉద్భవించి, ఆమెను కూడా విశ్వ-పీడనాన్ని దాటించి తీసుకెళ్లాడు.
Vṛṣākapi is a prominent, somewhat mysterious figure in this dialogue hymn, portrayed as exulting amid abundance and becoming a point of tension in Indra’s household. The hymn uses him to explore rivalry and the proper orientation of power and offering toward Indra.
The repeated line functions like a refrain that re-establishes Indra’s supremacy whenever the dialogue becomes conflicted or ambiguous. It signals that all relationships, offerings, and energies find their right place only under Indra’s sovereign force.
Both. Its domestic, argumentative tone can sound humorous, but it serves a serious ritual and spiritual purpose: to correct misalignment, restore harmony, and affirm the victorious power that brings prosperity and release from affliction.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.