Sukta 130

Mantra 1

एन्द्र याह्युप नः परावतो नायमच्छा विदथानीव सत्पतिरस्तं राजेव सत्पतिः । हवामहे त्वा वयं प्रयस्वन्तः सुते सचा । पुत्रासो न पितरं वाजसातये मंहिष्ठं वाजसातये ॥

ఇంద్రా! దూర లోకం నుండి మా దగ్గరకు రా; సత్పతి (సత్యాసనాధిపతి) వలె, మా విదథ (యజ్ఞసభ)కు—రాజు తన గృహానికి వచ్చునట్లు—రా. మేము, యజ్ఞసంపన్నులమై, సుతే సోమంతో కలిసి నిన్ను ఆహ్వానిస్తున్నాం—పుత్రులు తండ్రిని పిలిచినట్లు—వాజ (బల-సమృద్ధి) సాధనకై, హే అత్యంత దానశీలుడా! వాజ సాధనకై.

Mantra 2

पिबा सोममिन्द्र सुवानमद्रिभिः कोशेन सिक्तमवतं न वंसगस्तातृषाणो न वंसगः । मदाय हर्यताय ते तुविष्टमाय धायसे । आ त्वा यच्छन्तु हरितो न सूर्यमहा विश्वेव सूर्यम् ॥

ఇంద్రా! అద్రి (శిల)లతో పిండిన, కోశంలో పోసిన సోమాన్ని పానంచేయి; ఎవరో ఊట/బావి వైపు దిగినట్లు—దాహంతో దిగినవాడిలా. నీ మదానికి, నీ హర్షానందానికి, నీ అత్యంత బలమైన పానానికి—హరిత (తామ్రవర్ణ) అశ్వాలు నిన్ను ఇక్కడికి తీసుకురావాలి; అవి సూర్యుణ్ని తీసుకువచ్చినట్లు—అన్ని దినాల మీదుగా సూర్యుణ్ని వలె.

Mantra 3

अविन्दद्दिवो निहितं गुहा निधिं वेर्न गर्भं परिवीतमश्मन्यनन्ते अन्तरश्मनि । व्रजं वज्री गवामिव सिषासन्नङ्गिरस्तमः । अपावृणोदिष इन्द्रः परीवृता द्वार इषः परीवृताः ॥

అతడు గుహలో నిహితమైన దివ్య నిధిని కనుగొన్నాడు—రాయిలో ఆవరించబడిన గర్భంలా, అంతులేని అంతఃశిలలో. వజ్రధారి, అంగిరససమ అత్యుత్తముడు, కాంతి-గోవులను కోరుతూ, వ్రజం (గో-ఆవరణం/అడ్డుకట్టు)ను పగులగొట్టి తెరిచాడు. ఇంద్రుడు ఇషాలు (ప్రేరణ/ఉద్వేగ ధారలు)ను వెలికి తెచ్చాడు; ఇషాలను మూసివేసిన ద్వారాలను అతడు తెరిచాడు—ఇషాలపై మూసివేసిన ద్వారాలను.

Mantra 4

दादृहाणो वज्रमिन्द्रो गभस्त्योः क्षद्मेव तिग्ममसनाय सं श्यदहिहत्याय सं श्यत् । संविव्यान ओजसा शवोभिरिन्द्र मज्मना । तष्टेव वृक्षं वनिनो नि वृश्चसि परश्वेव नि वृश्चसि ॥

చేతుల్లో వజ్రాన్ని దృఢంగా పట్టుకున్న ఇంద్రుడు, దానిని పదునైన ఖడ్గంలా విసురుతాడు—అసత్యపు ఆవరణాన్ని ఛేదించేందుకు; అహిహత్యై, సర్ప-శక్తి వధకై దానిని ముందుకు నడిపిస్తాడు. బలంతో ఆవరించబడి, అనేక శక్తులతో ప్రేరితుడై, ఓ ఇంద్రా, నీ మహత్తర మహిమచే నీవు అడ్డుపడే వృద్ధిని నరికివేస్తావు—వడ్రంగి చెట్టును నరికినట్లు, పరశువుతో నరికినట్లు.

Mantra 5

त्वं वृथा नद्य इन्द्र सर्तवेऽच्छा समुद्रमसृजो रथाँ इव वाजयतो रथाँ इव । इत ऊतीरयुञ्जत समानमर्थमक्षितम् । धेनूरिव मनवे विश्वदोहसो जनाय विश्वदोहसः ॥

నీవు, ఓ ఇంద్రా, నదులను వ్యర్థ బంధనంనుండి విడిపించి, అవి సముద్రం వైపు తమ మార్గంలో పరుగెత్తేలా చేసావు—బహుమతి వైపు ఉత్సాహింపబడిన రథాల వలె. ఆ కార్యం నుండే సహాయక శక్తులు ఒకే, అక్షయ లక్ష్యానికి యోక్తమయ్యాయి. అన్ని దిశలలో పాలు ఇచ్చే ధేనువుల్లా, అవి మనుష్యునికీ ప్రజలకీ, విశ్వదోహసులై తమ సంపూర్ణతను పొంగిపోసుతాయి.

Mantra 6

इमां ते वाचं वसूयन्त आयवो रथं न धीरः स्वपा अतक्षिषुः सुम्नाय त्वामतक्षिषुः । शुम्भन्तो जेन्यं यथा वाजेषु विप्र वाजिनम् । अत्यमिव शवसे सातये धना विश्वा धनानि सातये ॥

హే ఇంద్రా! ఆత్మసంపద యొక్క ధనాన్ని కోరుతూ, నీకోసం ఈ వాణిని మేము మలిచాము; ధీరులు, నిపుణులు దీన్ని రథంలా నిర్మించారు—నీ సుమ్నం (అనుగ్రహం) కొరకు నిన్నే ఇట్లా సన్నద్ధం చేశారు. ఓ విప్రా! యజ్ఞ-పోటీలలో విజేత వాజిన్‌ను అలంకరించునట్లు, నీ జెన్య (విజయదాయక) శక్తిని మేము శోభింపజేస్తాము; బలానికీ, విజయసాధనకీ, నిన్ను అశ్వంలా ముందుకు నడిపిస్తాము—సర్వ ధనాలు, సర్వ సంపదలు విజయార్థమే.

Mantra 7

भिनत्पुरो नवतिमिन्द्र पूरवे दिवोदासाय महि दाशुषे नृतो वज्रेण दाशुषे नृतो । अतिथिग्वाय शम्बरं गिरेरुग्रो अवाभरत् । महो धनानि दयमान ओजसा विश्वा धनान्योजसा ॥

హే ఇంద్రా! పూరువుకోసం, దానశీలుడైన దివోదాసునికోసం, పురుషోచిత యజమానునికోసం—నీ వజ్రంతో తొంభై పురాలను ఛేదించావు. అతిథిగ్వునికోసం ఉగ్రుడు పర్వతం నుండి శంబరుణ్ని కిందకు దించాడు. తన ఓజస్సుతో మహాధనాలను ప్రసాదిస్తూ, తన శక్తితోనే నీవు సమస్త ధనసంపదలను అనుగ్రహిస్తావు.

Mantra 8

इन्द्रः समत्सु यजमानमार्यं प्रावद्विश्वेषु शतमूतिराजिषु स्वर्मीळ्हेष्वाजिषु । मनवे शासदव्रतान्त्वचं कृष्णामरन्धयत् । दक्षन्न विश्वं ततृषाणमोषति न्यर्शसानमोषति ॥

ఇంద్రుడు సమరాల్లో ఆర్య యజమానుని కాపాడి ముందుకు నడిపిస్తాడు; అన్ని పోటీలలో, స్వర్మీళ్హ (స్వర్గవిజయ) సంగ్రామాల్లో, అతడు శతమూతి (నూరింతల సహాయకుడు). మనువుకోసం అవ్రత (నియమరహిత)ులను శాసించాడు; కృష్ణ ఆవరణాన్ని వశపరచాడు. సమస్తానికి హితం చేసే దక్షతలా, తృష్ణతో తపించువానిని ఎండబెట్టి, ఉగ్రంగా దూసుకొచ్చే హింసను కూడా కిందకు దింపుతాడు.

Mantra 9

सूरश्चक्रं प्र वृहज्जात ओजसा प्रपित्वे वाचमरुणो मुषायतीशान आ मुषायति । उशना यत्परावतोऽजगन्नूतये कवे । सुम्नानि विश्वा मनुषेव तुर्वणिरहा विश्वेव तुर्वणिः ॥

సూర్యజాతుడైన, ఓజస్సుతో నిండిన (అరుణుడు) తన బలంతో చక్రాన్ని ముందుకు నడిపిస్తాడు; పానార్థం కోసం ఎర్రని ‘వాక్’ (వాక్కు) ను అతడు అపహరిస్తాడు—ఈశానుడు (అధిపతి) దానిని తన అధీనంలోకి తీసుకుంటాడు. ఉషనా (కవి) పరావత్—అతి దూరపు అవతల నుండి—ఋషికి సహాయార్థం వచ్చినప్పుడు, సమస్త సుమ్నాలు (అనుగ్రహాలు) దినదినమూ వచ్చాయి—మనుష్యుల దానాలవలె, కాని తెచ్చుటలో విశ్వవ్యాప్త వేగంతో.

Mantra 10

स नो नव्येभिर्वृषकर्मन्नुक्थैः पुरां दर्तः पायुभिः पाहि शग्मैः । दिवोदासेभिरिन्द्र स्तवानो वावृधीथा अहोभिरिव द्यौः ॥

హే వృషకర్మన్! హే పురాం-దర్తః (దుర్గభేదకా)! మా నవీన ఉక్థాలు (స్తుతులు) తో, నీ రక్షకమైన మరియు శగ్మ (ప్రబల) పరిరక్షణలతో మమ్మల్ని కాపాడు. దివోదాసులచే స్తుతింపబడే హే ఇంద్రా! నీవు నిరంతరం వృద్ధి చెందుము—ద్యౌః (ఆకాశం) తన దినములచే విస్తరించునట్లు.