Shloka 13
रावण-प्रहस्त-हनूमद्वार्ता
Ravana and Prahasta Question Hanuman
एवमुक्तो हरिश्रेष्ठस्तदा रक्षोगणेश्वरम्।।5.50.12।।अब्रवीन्नास्मि शक्रस्य यमस्य वरुणस्य वा।धनदेन न मे सख्यं विष्णुना नास्मि चोदितः।।5.50.13।।जातिरेव मम त्वेषा वानरोऽहमिहागतः।
evam ukto hariśreṣṭhas tadā rakṣogaṇeśvaram || 5.50.12 ||
abravīn nāsmi śakrasya yamasya varuṇasya vā |
dhanadena na me sakhyaṃ viṣṇunā nāsmi coditaḥ || 5.50.13 ||
jātir eva mama tv eṣā vānaro ’ham ihāgataḥ |
ఇలా పలికిన తరువాత వానరశ్రేష్ఠుడు రాక్షసగణాధిపతితో అన్నాడు—“నేను ఇంద్రుని దూతను కాదు, యముని దూతను కాదు, వరుణుని దూతను కూడా కాదు. కుబేరునితో నాకు స్నేహబంధం లేదు; విష్ణువు నన్ను పంపలేదు. నేను జన్మతః వానరుడను; నీ దర్శనార్థమే ఇక్కడికి వచ్చాను.”
"Desiring to fight with me the powerful ogres came. Then I fought in self defence.
FAQs
Truth aligned with purpose: Hanumān avoids misleading claims and grounds his speech in verifiable identity, a dhārmic standard for diplomacy.
This record repeats the same utterance as 5.50.12 due to recension numbering; it belongs to Hanumān’s reply to Rāvaṇa.
Integrity in speech—he does not borrow divine authority to intimidate, but stands on truth.