Shloka 12
रावण-प्रहस्त-हनूमद्वार्ता
Ravana and Prahasta Question Hanuman
एवमुक्तो हरिश्रेष्ठस्तदा रक्षोगणेश्वरम्।।।।अब्रवीन्नास्मि शक्रस्य यमस्य वरुणस्य वा।धनदेन न मे सख्यं विष्णुना नास्मि चोदितः।।।।जातिरेव मम त्वेषा वानरोऽहमिहागतः।
evam ukto hariśreṣṭhas tadā rakṣogaṇeśvaram |
abravīn nāsmi śakrasya yamasya varuṇasya vā |
dhanadena na me sakhyaṃ viṣṇunā nāsmi coditaḥ |
jātir eva mama tv eṣā vānaro ’ham ihāgataḥ |
ఇలా పలికిన తరువాత వానరశ్రేష్ఠుడు రాక్షసగణాధిపతితో అన్నాడు—“నేను శక్రుని దూతను కాను, యముని దూతను కాను, వరుణుని దూతను కాను. ధనద కుబేరునితో నాకు స్నేహం లేదు; విష్ణువు కూడా నన్ను ప్రేరేపించలేదు. ఇదే నా జాతి; నేను వానరుణ్ని, ఇక్కడికి వచ్చాను.”
FAQs
Satya (truthfulness) and clarity of intention: Hanumān refuses false mystique and states plainly who he is and who did not commission him.
In Rāvaṇa’s court, Hanumān answers suspicion about whether he is a divine messenger, denying those attributions and asserting his identity as a vanara.
Truthful speech with fearlessness—Hanumān speaks directly to an enemy king without deception about his status.