Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 105
Yakṣiṇī-Mantra-Sādhana Nirūpaṇa
Lakṣmī-avatāra-vidyāḥ: Bālā, Annapūrṇā, Bagalā
मनुना मन्त्रयेल्लक्षं लिंपेत्तेनाखिलां तनुम् । अदृश्यः स्यान्नृणामेष आश्चर्य्यं दृश्यतामिदम् ॥ १०५ ॥
manunā mantrayellakṣaṃ liṃpettenākhilāṃ tanum | adṛśyaḥ syānnṛṇāmeṣa āścaryyaṃ dṛśyatāmidam || 105 ||
మనువుతో అలక్తాన్ని లక్షసార్లు మంత్రించి సిద్ధం చేసి, దానితో సర్వదేహానికి లేపనం చేయాలి; అప్పుడు అతడు మనుష్యులకు అదృశ్యుడవుతాడు—ఇది ఆశ్చర్య ఫలం।
Sanatkumara (in instruction to Narada, within Vedanga/ritual-technical discourse)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It illustrates the Purana’s technical view that mantra, when properly applied, can transform a material substance and produce extraordinary results—highlighting mantra-śakti and disciplined ritual procedure.
Indirectly: it emphasizes faith and precision in sacred utterance. While not a bhakti-verse itself, it reflects the broader Narada Purana theme that sacred sound (mantra) is potent when approached with reverence and correct practice.
Mantra-prayoga (applied ritual technique): consecrating a substance through recitation and using it in a prescribed bodily application—an example of procedural, practice-oriented knowledge associated with Vedic ritual science.