Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 151
The Exposition of Nṛsiṁha Worship-Mantras, Nyāsa, Mudrās, Yantras, Kavaca, and Nṛsiṁha Gāyatrī
आत्मन्यन्ते च भूयिष्ठा ध्रुवो बीजान्तिमो मनुः । द्विषष्ट्यर्णोऽस्य मुन्यादि सर्वं पूर्ववदीरितम् ॥ १५१ ॥
ātmanyante ca bhūyiṣṭhā dhruvo bījāntimo manuḥ | dviṣaṣṭyarṇo'sya munyādi sarvaṃ pūrvavadīritam || 151 ||
ఆదిలో ‘ఆ’ కారాన్ని, చివరలో ‘మ’ కారాన్ని స్థాపించాలి; మధ్యలో మిగిలిన ధ్వనులు ప్రధానంగా నింపబడతాయి. ‘ధ్రువ’ స్థిర భాగం, ‘బీజ’ కారణాక్షరం, ‘మను’ చివరి మంత్రం. ఇది అరవై రెండు అక్షరాల విద్య; ఋష్యాది అన్నీ పూర్వవత్తుగా గ్రహించాలి.
Sanatkumara (in dialogue with Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It stresses mantra-lakṣaṇa—knowing the mantra’s fixed core (dhruva), seed (bīja), and concluding formula (manu), along with its syllable-count—so recitation is precise and effective, as prescribed in the Vedāṅga-oriented section.
By emphasizing correct mantra formation and recitation, it supports disciplined worship (upāsanā) where devotion is expressed through accurate, tradition-grounded japa and ritual practice rather than improvised wording.
Mantra-technical knowledge tied to Śikṣā/Vyākaraṇa: syllable-count (arṇa), placement of sounds, and identification of mantra components (bīja, dhruva, manu), with ṛṣi-ādi details to be taken from the prior specification.