Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 37
Dīkṣā, Mantra-Types, Mantra-Doṣas, and Qualifications of Ācārya–Śiṣya
विरामस्थानगं चास्रं हतवीर्यः स उच्यते । मंत्रस्यादौ च मध्ये च मूर्ध्नि चास्रचतुष्टयम् ॥ ३७ ॥
virāmasthānagaṃ cāsraṃ hatavīryaḥ sa ucyate | maṃtrasyādau ca madhye ca mūrdhni cāsracatuṣṭayam || 37 ||
విరామస్థానంలో పడిన అక్షరం హతవీర్యము (శక్తి క్షీణించినది) అని చెప్పబడుతుంది. మంత్రంలో ఇలాంటి నాలుగు ‘అస్ర’ స్థానాలు ఉంటాయి—ఆదిలో, మధ్యలో, అంత్యంలో, మరియు మూధ్నిలో (ప్రధాన శిఖర భాగంలో)।
Sanatkumara (in instruction to Narada on mantra-recitation and Śikṣā)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It teaches that mantra-siddhi depends on precise Śikṣā (phonetics): if recitation is broken by improper pauses or placed at sensitive points, the mantra’s efficacy is considered weakened.
Even in bhakti-oriented practice, the Purana emphasizes disciplined recitation—devotion is supported by correct mantra-utterance, showing that sincerity and proper method work together.
Śikṣā (Vedic phonetics): guidance about virāma (pause), structural points in a mantra (beginning/middle/end/crest), and how such placement impacts ritual recitation and results.