Shloka 26
Adhyaya 82 — The Rise of Mahishasura and the Manifestation of the Goddess from the Gods’ Tejas
अर्धचन्द्रं तथा शुभ्रं केयूरान् सर्वबाहुषु ।
नूपुरौ विमलौ तद्वद् ग्रैवेयकमनुत्तमम् ।
अङ्गुलीयकरत्नानि समस्तास्वङ्गुलीषु च ॥
ardhacandraṃ tathā śubhraṃ keyūrān sarvabāhuṣu | nūpurau vimalau tadvad graiveyakam anuttamam | aṅgulīyakaratnāni samastāsv aṅgulīṣu ca ||
ప్రకాశించే తెల్లని అర్ధచంద్రాభరణమును కూడా ఇచ్చిరి; ఆమె అన్ని భుజాలపై బాహుబందాలు. అలాగే నిర్మల నూపురాలు, అనుపమ కంఠాభరణం, అన్ని వేళ్లపై రత్నముద్రికలు.
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The Devī embodies completeness: every limb is ‘equipped’—suggesting that righteous power must be comprehensive (thought, word, deed), not partial or improvised.
It functions as Purāṇic upabṛṃhaṇa (theological elaboration) inside a narrative of cosmic crisis and restoration, allied to the Purāṇas’ aim of dharma-saṃsthāpana.
The half-moon and bright ornaments evoke lunar calmness controlling fierce energy—śakti made measured and purposeful; rings on all fingers imply mastery over karmendriyas (organs of action).