Shloka 34
Adhyaya 44 — Subahu’s Counsel to the King of Kashi and Alarka’s Renunciation through Yoga
जड उवाच तातैनं त्वं समातिष्ठ मुक्तये योगमुत्तमम् ।
प्राप्स्यसे येन तद् ब्रह्म यत्र गत्वा न शोचसि ॥
jaḍa uvāca tāta enaṃ tvaṃ samātiṣṭha muktaye yogam uttamam | prāpsyase yena tad brahma yatra gatvā na śocasi ||
జడుడు అన్నాడు—ప్రియమా, మోక్షార్థం ఈ పరమయోగాన్ని ఆచరించు. దాని ద్వారా నీవు ఆ బ్రహ్మాన్ని పొందుతావు; దానిని పొందినవాడు శోకించడు.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The practical directive is steadfast practice: liberation is not merely conceptual but achieved through sustained yoga leading to Brahman-realization and the end of grief.
Instructional dharma/mokṣa teaching within narrative context; not a direct pañcalakṣaṇa passage.
‘Where, having gone, one does not grieve’ echoes Upaniṣadic liberation markers: the cessation of śoka results from dissolving identification with the perishable and abiding as Brahman.