Shloka 110
Adhyaya 23 — Ashvatara’s Vow for Madalasa and the Bestowal of Musical Science by Sarasvati
बान्धवाश्च तथैच्छन्ति जीवितं गुणिनश्चिरम् ।
परिवादनिवृत्तानां दुर्गतेषु दयावताम् ।
गुणिनां सफलं जन्म संश्रितानां विपद्गतैः ॥
bāndhavāś ca tathā icchanti jīvitaṃ guṇinaś ciram | parivāda-nivṛttānāṃ durgateṣu dayāvatām | guṇināṃ saphalaṃ janma saṃśritānāṃ vipad-gataiḥ ||
బంధువులు కూడా సజ్జనులు దీర్ఘాయుష్కులుగా ఉండాలని కోరుకుంటారు. నిందను దూరం పెట్టి, దుర్దశలో ఉన్నవారిపై కరుణ చూపేవారి సజ్జన జన్మ ఫలవంతమవుతుంది—ఎందుకంటే వారు ఆపదలో పడినవారికి ఆధారమవుతారు.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
A ‘successful life’ is defined as becoming a refuge: avoiding slander and practicing compassion turns personal virtue into public good, so that even relatives wish for such a person’s longevity.
Dharma-nīti passage within narrative; not directly sarga/pratisarga/manvantara/vaṃśa enumeration, though situated in a vaṃśa-related story.
Refraining from slander is restraint of speech-energy; compassion is expansion of heart-energy—together they make one a ‘support’ (ādhāra) for others’ suffering.