Shloka 1076
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
तत्रोष्य जननीमेकां गोसहस्रफलं लभेत् । भरतनन्दन! जो मणिनागका तीर्थप्रसाद (नैवेद्य, चरणामृत आदि)-का भक्षण करता है, उसे साँप काट ले तो भी उसपर विषका असर नहीं होता। वहाँ एक रात रहनेसे सहस्र गोदानका फल मिलता है
tatroṣya jananīm ekāṁ go-sahasra-phalaṁ labhet | bharata-nandana! yo maṇi-nāgakā tīrtha-prasādaṁ (naivedya, caraṇāmṛta ādi) bhakṣaṇa karatā hai, use sāṁp kāṭ le to bhī usapar viṣa-kā asara nahīṁ hotā | vahāṁ eka rātri rahane se sahasra go-dāna kā phala miltā hai |
ఘూలస్త్యుడు పలికెను—ఓ భరతనందనా! అక్కడ ఒక రాత్రి నివసించుటవలన సహస్ర గోదాన ఫలము లభించును. మణినాగ తీర్థప్రసాదము—నైవేద్యము, చరణామృతము మొదలైనవి—స్వీకరించువానిని పాము కరిచినను విషప్రభావము తాకదు.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The passage extols tīrtha-sevā: staying even one night at a sanctified place and reverently receiving its prasāda is said to yield immense puṇya (equal to a thousand cow-gifts) and divine protection, illustrating the Mahābhārata’s theme that faith, purity of conduct, and sacred observance can transform and safeguard a person.
During the Vana Parva’s tīrtha-yātrā descriptions, the speaker Ghūlastya praises the Maṇināga pilgrimage site, telling a Bharata prince that residence there for one night grants great merit and that consuming the site’s consecrated offerings protects one from the effects of snake venom.