Shloka 1056
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
यक्षिण्यास्तु प्रसादेन मुच्यते ब्रह्म॒हत्यया । नरेश्वर! तदनन्तर तीर्थसेवी मनुष्य राजगृहको जाय। वहाँ स्नान करके वह कक्षीवान्के समान प्रसन्न होता है। उस तीर्थमें पवित्र होकर पुरुष यक्षिणीदेवीका नैवेद्य भक्षण करे। यक्षिणीके प्रसादसे वह ब्रह्महत्यासे मुक्त हो जाता है
yakṣiṇyāstu prasādena mucyate brahmahatyayā | nareśvara! tadanantaraṁ tīrthasevī manuṣyo rājagṛhako jāyate | tatra snātvā sa kakṣīvān iva prasanno bhavati | tasmin tīrthe pavitraḥ san puruṣo yakṣiṇīdevyā naivedya-bhakṣaṇaṁ kuryāt | yakṣiṇī-prasādena sa brahmahatyāyāḥ pramucyate |
ఘూలస్త్యుడు పలికెను—ఓ నరేశ్వరా! యక్షిణీ ప్రసాదముచేత మనుడు బ్రహ్మహత్యా పాపమునుండి విముక్తుడగును. అనంతరం తీర్థసేవకుడు రాజగృహమనే స్థలమునకు వెళ్తాడు. అక్కడ స్నానము చేసి కక్షీవానునివలె హర్షించును. ఆ తీర్థమున పవిత్రుడై యక్షిణీదేవి నైవేద్యమును స్వీకరించవలెను. యక్షిణీ అనుగ్రహముచేత అతడు బ్రహ్మహత్యా భారమునుండి విడిపోవును.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Even the gravest moral stain (brahmahatyā) is portrayed as remediable through disciplined pilgrimage, ritual purification, and humble reception of divine grace (prasāda), emphasizing restoration and responsibility rather than despair.
Ghūlastya instructs the king about a specific tīrtha associated with a Yakṣiṇī: a pilgrim goes to Rājagṛha, bathes to become purified and joyful, then partakes of the deity’s naivedya; by the Yakṣiṇī’s favor he is said to be freed from brahmahatyā.