Shloka 106
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
अभिगम्य नरश्रेष्ठ स्वर्गलोके महीयते । भारत! पुरुषरत्न! सुगन्धा, शतकुम्भा तथा पंचयज्ञा तीर्थमें जाकर मानव स्वर्गलोकमें प्रतिष्ठित होता है,मणिनागं ततो गत्वा गोसहस्रफलं लभेत् तदनन्तर मणिनागतीर्थमें जाकर तीर्थयात्री सहस्र गोदानका फल प्राप्त करे
abhigamya naraśreṣṭha svargaloke mahīyate | bhārata! puruṣaratna! sugandhā śatakumbhā tathā pañcayajñā tīrthaṁ gatvā mānavaḥ svargaloke pratiṣṭhito bhavati | maṇināgaṁ tato gatvā gosahasraphalaṁ labhet ||
హే నరశ్రేష్ఠా! ఈ పవిత్ర తీర్థాలకు సమీపించి గమనించినవాడు స్వర్గలోకంలో గౌరవింపబడతాడు. హే భారతా, హే పురుషరత్నా! సుగంధా, శతకుంభా, పంచయజ్ఞా అనే తీర్థాలకు వెళ్లినవాడు స్వర్గంలో స్థిరంగా ప్రతిష్ఠితుడవుతాడు. అనంతరం మణినాగ తీర్థానికి వెళ్లిన తీర్థయాత్రికుడు వెయ్యి గోవుల దానఫలంతో సమానమైన పుణ్యాన్ని పొందుతాడు.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that reverent pilgrimage to recognized tīrthas, undertaken with faith and discipline, is a dharmic act that yields great puṇya—described here as honor in heaven and merit comparable to major gifts (such as donating a thousand cows).
A speaker addresses a Bharata prince, listing specific pilgrimage sites (Sugandhā, Śatakumbhā, Pañcayajñā, and then Maṇināga) and stating the spiritual rewards gained by visiting them in sequence.