Shloka 144
यन्निर्दहति यत् तीक्ष्णो यदुग्रो यत् प्रतापवान् । मांसशोणितमज्जादो यत् ततो रुद्र उच्यते,ये प्रतापी देवता प्रलयकालमें अत्यन्त तीक्ष्ण एवं उग्र रूप धारण करके सबको दग्ध कर डालते हैं और प्राणियोंके रक्त, मांस एवं मज्जाको भी भक्षण करते हैं; अतः रौद्रभावके कारण “रुद्र' कहलाते हैं
yan nirdahati yat tīkṣṇo yad ugro yat pratāpavān | māṁsa-śoṇita-majjādo yat tato rudra ucyate ||
యెవడు సమస్తాన్ని దహింపజేస్తాడో, యెవడు అత్యంత తీక్ష్ణుడు, ఉగ్రుడు, ప్రతాపవంతుడో, యెవడు మాంసం, రక్తం, మజ్జను కూడా భక్షించునో—ఆ రౌద్ర స్వభావం వల్లనే అతడు ‘రుద్రుడు’ అని పిలువబడును.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse explains the name “Rudra” through attributes of overwhelming, destructive divine power—burning, fierceness, and consuming force—highlighting a theological idea that certain divine forms embody dissolution (pralaya) as part of cosmic order.
Vyāsa is characterizing Rudra by listing his fearsome qualities, presenting a doctrinal description of a deity whose terrible form manifests with extreme intensity, especially in contexts associated with destruction and the end of cycles.