Shloka 145
एष देवो महादेवो यो5सौ पार्थ तवाग्रत: । संग्रामे शात्रवान् निष्नंस्त्वया दृष्ट:ः पिनाकधूक्,अर्जुन! संग्रामभूमिमें जो तुम्हारे आगे शत्रुओंका संहार करते हुए दिखायी दिये हैं, वे ये ही पिनाकधारी भगवान् महादेव हैं
eṣa devo mahādevo yo'sau pārtha tavāgrataḥ | saṅgrāme śātravān niṣṇan tvayā dṛṣṭaḥ pinākadhṛk, arjuna ||
వ్యాసుడు పలికెను—పార్థా! యుద్ధభూమిలో నీ ముందర శత్రువులను సంహరిస్తూ నీవు చూచినవాడు, ఆ పినాకధారి మహాదేవుడే. అర్జునా! స్వయంగా శివుడే నీ శత్రువుల సంహారకుడిగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that human victory in a dharmic struggle is not merely personal prowess; divine power can operate alongside the righteous warrior. It frames Arjuna’s success as supported by Mahādeva, encouraging humility, devotion, and recognition of higher agency in the outcomes of war.
Vyāsa identifies the mysterious, formidable figure Arjuna witnessed ahead of him on the battlefield—slaughtering enemies—as Mahādeva (Śiva) himself, specifically described as the bearer of the bow Pināka.