Shloka 12
Śaineya–Bhūriśravas: Genealogy, Svayaṃvara Contest, and the Maheśvara Boon
सात्यकिस्तु ततो द्रोणं नवभिर्नतपर्वभि: । आजपघान भुशं क्रुद्धो ध्वजं च निशितै: शरै:,तदनन्तर सात्यकिने अत्यन्त कुपित हो झुकी हुई गाँठवाले नौ बाणोंद्वारा द्रोणाचार्यपर गहरा आघात किया तथा तीखे बाणोंसे उनके ध्वजको भी चोट पहुँचायी
sātyakis tu tato droṇaṃ navabhir nataparvabhiḥ | ājaghāna bhuśaṃ kruddho dhvajaṃ ca niśitaiḥ śaraiḥ ||
సంజయుడు పలికెను—అప్పుడు కోపంతో మండిన సాత్యకి వంగిన సంధులు గల తొమ్మిది బాణాలతో ద్రోణుని బలంగా కొట్టెను; పదునైన శరాలతో ద్రోణుని ధ్వజమునకును గాయం చేసెను।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) sharpens aggression in war: the warrior’s focus shifts from measured duty to forceful harm, even striking symbols of honor like the banner. It implicitly cautions that wrath escalates conflict and erodes restraint, a recurring ethical concern in the Mahābhārata’s war narrative.
Sātyaki, furious, shoots Droṇa with nine arrows described as nataparva (bent-jointed) and then hits Droṇa’s dhvaja (battle standard) with sharp arrows, signaling a fierce, close contest amid the Drona Parva battles.