Shloka 6
सर्पसत्रे हुतानां नागानां नामपरिगणनम् | Enumeration of Nāgas Consumed in the Sarpasatra Fire
श्वेता: कृष्णाश्न नीलाश्व स्थविरा: शिशवस्तथा । नदन्तो विविधान् नादान पेतुर्दीप्ते विभावसौ,सफेद, काले, नीले, बूढ़े और बच्चे सभी प्रकारके सर्प विविध प्रकारसे चीत्कार करते हुए जलती आगमें विवश होकर गिर रहे थे
śvetāḥ kṛṣṇāś ca nīlāś ca sthavirāḥ śiśavas tathā | nadanto vividhān nādān apetūr dīpte vibhāvasau ||
తెల్లవి, నల్లవి, నీలవి—వృద్ధులూ, పిల్లలూ—వివిధ రకాల అరుపులు, ఫుసఫుసలతో, అసహాయంగా, మండుతున్న విభావసు అగ్నిలో పడిపోతున్నారు।
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical cost of indiscriminate retaliation: when a rite is fueled by vengeance, it sweeps up the vulnerable as well—young and old—making the suffering of many a mirror for the ruler’s responsibility to restrain anger and act with discernment.
In Janamejaya’s serpent-sacrifice (sarpa-satra), serpents of every kind and age are being drawn into and consumed by the blazing sacrificial fire, crying out in many different sounds as they fall.