Shloka 56
Garuḍa’s Inquiry on Permissible Prey and Vinatā’s Counsel (ब्राह्मणावध्यता–उपदेशः)
किमस्यापद्त॑ देवै्येनेमं मन्युराविशत् । रुरुने पूछा--पिताजी! भगवान् सूर्यने उस समय सम्पूर्ण लोकोंको दग्ध कर डालनेका विचार क्यों किया? देवताओंने उनका क्या हड़प लिया था, जिससे उनके मनमें क्रोधका संचार हो गया?
yuparṇa uvāca | kim asyāpad devaiḥ yenemaṁ manyur āviśat |
ఆయనకు ఏ అపాయం కలిగింది? దేవతలు ఏమి చేశారు, దాని వల్ల ఆయనలో ఇంత కోపం ప్రవేశించింది? ఆ సమయంలో భగవాన్ సూర్యుడు సమస్త లోకాలను దహించాలనే ఆలోచన ఎందుకు చేశాడు?
युपर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse frames anger (manyu) as arising from perceived injury or injustice and invites ethical inquiry into its cause. Even when power is immense (as with Sūrya), the narrative emphasis is on understanding the provocation and restoring balance rather than accepting destructive wrath as inevitable.
Yuparṇa questions the reason behind Sūrya’s surge of anger and his intention to burn the worlds, asking what misfortune occurred and what action by the gods triggered such fury. It functions as a prompt for the ensuing explanation of the backstory and motives.