Shloka 22
अविमुक्तक्षेत्रमाहात्म्य — काशी-वाराणसी में मोक्ष, लिङ्ग-तीर्थ-मानचित्र, और उपासना-विधि
फुल्लोत्पलांबुजवितानसहस्रयुक्तं तोयाशयैः समनुशोभितदेवमार्गम् मार्गान्तराकलितपुष्पविचित्रपङ्क्तिसम्बद्धगुल्मविटपैर् विविधैरुपेतम्
phullotpalāṃbujavitānasahasrayuktaṃ toyāśayaiḥ samanuśobhitadevamārgam mārgāntarākalitapuṣpavicitrapaṅktisambaddhagulmaviṭapair vividhairupetam
ఆ దివ్య మార్గం వేలాది వికసించిన ఉత్పల–కమల విస్తార ఛత్రాలతో అలంకృతమై ఉండెను. చుట్టూ ప్రకాశించే సరస్సులు, జలాశయాలు దానిని మరింత శోభింపజేశాయి. శాఖామార్గాలలో వివిధ రూపాల పుష్పపంక్తులు అమర్చబడి, నానావిధ గుల్మాలు, వల్లి–విటపాలతో సమృద్ధిగా ఉండి—పతి పరమేశ్వరుని పూజకు తగిన శుభమార్గమై నిలిచెను।
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)
FAQs
It presents the deva-mārga (approach to the sacred presence) as ritually pure and auspicious—water, flowers, and ordered beauty prepare the pashu (worshipper) to approach Pati (Śiva) with steadiness and devotion before Linga-pūjā.
Śiva-tattva is implied as the supreme Pati whose nearness sanctifies space itself; the ordered, luminous landscape symbolizes the movement from pasha (bondage and disorder) toward Śiva’s auspiciousness (śivam) and clarity.
It highlights pūjā-śuddhi and upacāra-bhāva: preparing the approach with water and flowers mirrors inner preparation in Pāśupata discipline—calming the mind, cultivating purity, and entering worship with focused reverence.