Adhyaya 10

Verse 1

इति श्रीकूर्मपाराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) नवमो ऽध्यायः ईश्वर उवाच अलिङ्गमेकमव्यक्तं लिङ्गं ब्रह्मेति निश्चितम् / स्वयञ्ज्योतिः परं तत्त्वं परे व्योम्नि व्यवस्थितम्

ఇతి శ్రీకూర్మపురాణము షట్సాహస్రీ సంహిత ఉపరివిభాగమున ఈశ్వరగీతలలో నవమ అధ్యాయము సమాప్తం. ఈశ్వరుడు పలికెను—ఒకటే నిర్లింగము, అవ్యక్తము; అదే నిజమైన ‘లింగం’, అది బ్రహ్మమని నిశ్చయము. అది స్వయంజ్యోతి పరతత్త్వము, పరవ్యోమమున (పరచిదాకాశమున) స్థితమై యున్నది.

Verse 2

अव्यक्तं कारणं यत्तदक्षरं परमं पदम् / निर्गुणं शुद्धविज्ञानं तद् वै पश्यन्ति सूरयः

అవ్యక్తమైన కారణతత్త్వమే అక్షరము, పరమపదము; గుణాతీతమై శుద్ధవిజ్ఞానస్వరూపమైన ఆ తత్త్వాన్ని జ్ఞానులు నిజంగా దర్శిస్తారు.

Verse 3

तन्निष्ठाः शान्तसंकल्पा नित्यं तद्भावभाविताः / पश्यन्ति तत् परं ब्रह्म यत्तल्लिङ्गमिति श्रुतिः

ఆ తత్త్వంలో నిష్ఠగలవారు, శాంతసంకల్పులు, నిత్యం ఆ భావనతో భావితులై ఉన్నవారు—వారు ఆ పరబ్రహ్మాన్ని దర్శిస్తారు; శ్రుతి చెప్పేది: ‘అదే దాని (నిజ) లింగం.’

Verse 4

अन्यथा नहि मां द्रष्टुं शक्यं वै मुनिपुङ्गवाः / नहि तद् विद्यते ज्ञानं यतस्तज्ज्ञायते परम्

ఇతరథా, ఓ మునిపుంగవులారా, నన్ను దర్శించడం నిజంగా సాధ్యం కాదు. ఎందుకంటే ఆ పరమ తత్త్వాన్ని తెలిసికొనగలిగేలా చేసే సాధారణ జ్ఞానం ఏదీ లేదు.

Verse 5

एतत्तत्परमं ज्ञानं केवलं कवयो विदुः / अज्ञानमितरत् सर्वं यस्मान्मायामयं जगत्

ఇదే పరమ జ్ఞానం—కవులు (ఋషులు) ఇదే తెలుసుకొనుదురు. దీనికి భిన్నమైనదంతా అజ్ఞానమే; ఎందుకంటే ఈ జగత్తు మాయామయము.

Verse 6

यज्ज्ञानं निर्मलं सूक्ष्मं निर्विकल्पं यदव्ययम् / ममात्मासौ तदेवेमिति प्राहुर्विपश्चितः

యే జ్ఞానం నిర్మలం, సూక్ష్మం, నిర్వికల్పం, అవ్యయం—అదే నా ఆత్మస్వరూపము అని జ్ఞానులు ప్రకటిస్తారు।

Verse 7

ये ऽप्यनेकं प्रपश्यन्ति ते ऽपि पश्यन्ति तत्परम् / आश्रिताः परमां निष्ठां बुद्ध्वैकं तत्त्वमव्ययम्

అనేకత్వాన్ని దర్శించేవారూ ఆ పరమ తత్త్వాన్నే దర్శిస్తారు. పరమ నిష్ఠను ఆశ్రయించి, ఒకే అవ్యయ తత్త్వాన్ని గ్రహిస్తారు।

Verse 8

ये पुनः परमं तत्त्वमेकं वानेकमीश्वरम् / भक्त्या मां संप्रपश्यन्ति विज्ञेयास्ते तदात्मकाः

భక్తితో నన్ను పరమ తత్త్వరూపంగా స్పష్టంగా దర్శించేవారు—ఒకే ఈశ్వరుడిగా గానీ, అనేక రూపాలలోని ఈశ్వరుడిగా గానీ—వారు తత్త్వాత్మకులని తెలుసుకోవాలి।

Verse 9

साक्षादेव प्रपश्यन्ति स्वात्मानं परमेश्वरम् / नित्यानन्दं निर्विकल्पं सत्यरूपमिति स्थितिः

వారు సాక్షాత్తుగా తమ స్వాత్మలో పరమేశ్వరుని దర్శిస్తారు—నిత్యానందం, నిర్వికల్పం, సత్యస్వరూపం; ఇదే స్థితి (సిద్ధస్థితి)।

Verse 10

भजन्ते परमानन्दं सर्वगं यत्तदात्मकम् / स्वात्मन्यवस्थिताः शान्ताः परे ऽव्यक्ते परस्य तु

స్వాత్మలో స్థితులై, శాంతులై, అంతర్ముఖులై వారు ఆ పరమానందాన్ని భజిస్తారు—అది సర్వవ్యాపి, తత్త్వాత్మకము; పరముని అవ్యక్త పరస్థితి.

Verse 11

एषा विमुक्तिः परमा मम सायुज्यमुत्तमम् / निर्वाणं ब्रह्मणा चैक्यं कैवल्यं कवयो विदुः

ఇదే పరమ విముక్తి—నాతో అత్యుత్తమ సాయుజ్యం. ఇదే నిర్వాణం, బ్రహ్మతో ఏకత్వం, కైవల్యం అని మునులు తెలుసుకొంటారు.

Verse 12

तस्मादनादिमध्यान्तं वस्त्वेकं परमं शिवम् / स ईश्वरो महादेवस्तं विज्ञाय विमुच्यते

కాబట్టి ఆది-మధ్య-అంతములేని ఏక పరమ తత్త్వమైన పరమశివుని తెలుసుకో. ఆయనే ఈశ్వరుడు, మహాదేవుడు; ఆయనను గ్రహిస్తే విముక్తి కలుగుతుంది.

Verse 13

न तत्र सूर्यः प्रविभातीह चन्द्रो न नक्षत्राणि तपनो नोत विद्युत् / तद्भासेदमखिलं भाति नित्यं तन्नित्यभासमचलं सद्विभाति

అక్కడ సూర్యుడు ప్రకాశించడు, చంద్రుడూ కాదు, నక్షత్రాలూ కాదు; విద్యుత్తూ కాదు, లోకాగ్నీ కాదు. ఆ పరమ జ్యోతితోనే ఇక్కడ సమస్తం నిత్యం ప్రకాశిస్తుంది; ఆ అచల స్వయంజ్యోతి మాత్రమే నిజంగా ప్రకాశిస్తుంది.

Verse 14

नित्योदितं संविदा निर्विकल्पं शुद्धं बृहन्तं परमं यद्विभाति / अत्रान्तरं ब्रह्मविदो ऽथ नित्यं पश्यन्ति तत्त्वमचलं यत् स ईशः

నిత్యంగా ప్రకాశించే ఆ పరమ తత్త్వం—శుద్ధ చైతన్యస్వరూపం, నిర్వికల్పం, నిర్మలం, విస్తారమైనది, అత్యున్నతమైనది—దానిని బ్రహ్మవిదులు ఈ అంతరాకాశంలో నిత్యం అచల సత్యంగా దర్శిస్తారు; ఆయనే ఈశుడు.

Verse 15

नित्यानन्दममृतं सत्यरूपं शुद्धं वदन्ति पुरुषं सर्ववेदाः / तदेवेदमिति प्रणवेनेशितारं धायायन्ति वेदार्थविनिश्चितार्थाः

సర్వ వేదాలు పరమ పురుషుని నిత్యానందం, అమృతం, సత్యస్వరూపం, పరమ శుద్ధుడు అని ప్రకటిస్తాయి. ‘అదే ఇదంతా’ అని నిశ్చయించి, వేదార్థనిశ్చితులు ప్రణవం (ఓం) ద్వారా ఈశ్వరుని ధ్యానిస్తారు.

Verse 16

न भूमिरापो न मनो न वह्निः प्राणो ऽनिलो गगनं नोत बुद्धिः / न चेतनो ऽन्यत् परमाकाशमध्ये विभाति देवः शिव एव केवलः

అక్కడ భూమి లేదు, జలం లేదు, మనస్సు లేదు, అగ్ని లేదు; ప్రాణం లేదు, వాయువు లేదు, ఆకాశం లేదు, బుద్ధి కూడా లేదు. వేరే ఏ చైతన్య తత్త్వమూ లేదు. పరమాకాశమైన సత్యమధ్యంలో కేవలం దేవుడు శివుడే ప్రకాశిస్తాడు—శివుడే ఒక్కడే.

Verse 17

इत्येतदुक्तं परमं रहस्यं ज्ञानामृतं सर्ववेदेषु गूढम् / जानाति योगी विजने ऽथ देशे युञ्जीत योगं प्रयतो ह्यजस्रम्

ఇలా ఈ పరమ రహస్యం చెప్పబడింది—సర్వ వేదాలలో గూఢంగా ఉన్న జ్ఞానామృతం. యోగి ఏకాంత దేశంలో దానిని తెలుసుకొంటాడు; కాబట్టి శ్రమతో, విరామం లేకుండా యోగాన్ని నిరంతరం అభ్యసించాలి.