
श्रीनगर-त्रिपुरा-सप्तकक्षा-पालकदेवताप्रकाशनम् (Revelation of the Guardian Deities of Śrīnagara-Tripurā’s Seven Enclosures)
ఈ అధ్యాయం లలితోపాఖ్యానంలోని హయగ్రీవ–అగస్త్య సంభాషణలో ఉత్తరభాగంలో వస్తుంది. హయగ్రీవుడు శ్రీనగర/త్రిపురను స్థరాలుగా ఏర్పడిన రత్నమయ పవిత్ర నగరంగా సాంకేతికంగా వర్ణిస్తూ, ఏడు ‘శాల’లు (కక్షలు/ఆవరణ-ప్రాంతాలు) లక్షణాలు చెప్పిన తరువాత రత్ననిర్మిత ప్రాసాదాది నిర్మాణాల కొలతలు, అంతరాలు (ఉదా: కొన్ని రత్నశాలల అంతర్గత విస్తీర్ణం ఏడు యోజనాలు) నిర్దేశిస్తాడు. అక్కడ నివసించే యోగ్యులు—సిద్ధులు, సిద్ధస్త్రీలు, చారణులు, అప్సరసలు, గంధర్వులు—మరియు లలితామంత్ర జపం, కీర్తనం, విధివిధాన ఆనందాచరణలో నిమగ్నమైన భక్తులను పేర్కొంటాడు. ద్వారాలు, తాళాలు, గోపురాలు పుష్పరాగ, పద్మరాగ, గోమేదక, హీర వంటి రత్నాలతో చేసినవిగా చెప్పి, పక్షులు, సరస్సులు, నదులు, రత్నవృక్షాలు ప్రతి ఆవరణంలోని ప్రధాన వర్ణం/రత్నానికి అనుగుణంగా ఉంటాయని వివరిస్తాడు. ఇలా లలితా మండల నగరంలో భక్తి, సిద్ధలోకం, దివ్య వాస్తు పరస్పరంగా ఎలా కలిసివుంటాయో తెలిపే ‘స్థాన-వివరణ’గా ఈ అధ్యాయం నిలుస్తుంది.
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसम्वादे ललितोपाख्याने श्रीनगरत्रिपुरासप्तकक्षापालकदेवताप्रकाशन कथनं नाम द्वात्रिंशो ऽध्यायः हयग्रीव उवाच कथितं सप्तशालानां लक्षणं शिल्पिभिः कृतम् / अथ रत्नमयाः शालाः प्रकीर्त्यन्ते ऽवधारय
ఇట్లు శ్రీబ్రహ్మాండ మహాపురాణ ఉత్తరభాగంలో, హయగ్రీవ–అగస్త్య సంభాషణలో లలితోపాఖ్యానంలోని ‘శ్రీనగర త్రిపురా సప్తకక్షాపాలక దేవతా ప్రకాశన’ అనే ముప్పై రెండవ అధ్యాయం. హయగ్రీవుడు పలికెను—శిల్పులు నిర్మించిన సప్తశాలల లక్షణాలు చెప్పబడినవి; ఇక రత్నమయ శాలలను వర్ణించుచున్నాను, శ్రద్ధగా వినుము।
Verse 2
सुवर्णमयशालस्य पुष्परागमयस्य च / सप्तयोजनमात्रं स्यान्मध्येन्तरमुदात्दृतम्
సువర్ణమయ శాలకును పుష్పరాగమయ శాలకును మధ్య అంతరం ఏడు యోజనముల పరిమాణముగా ఉండును; అది మహోన్నతమై ఎత్తుగా నిలుచును।
Verse 3
तत्र सिद्धाःसिद्धनार्यः खेलन्ति मदविह्वलाः / रसै रसायनैश्चापि खड्गैः पादाञ्जनैरपि
అక్కడ సిద్ధులు, సిద్ధనారులు మదముతో విహ్వలులై క్రీడించుచున్నారు—వివిధ రసములతో, రసాయనములతో, ఖడ్గములతో, పాదాంజనములతో కూడ।
Verse 4
ललितायां भक्तियुक्तास्तर्पयन्तो महाजनान् / वसंति विविधास्तत्र पिबन्ति मदिरारसान्
వారు లలితాదేవిపై భక్తియుక్తులై మహాజనులను తర్పింపజేస్తూ అక్కడ నానావిధములుగా నివసించుచున్నారు; మదిరారసములను పానము చేయుచున్నారు।
Verse 5
पुष्परागादिशालानां पूर्ववद्द्वारकॢप्तयः / पुष्परागादिशालेषु कवाटार्गलगोपुरम् / पुष्परागादिजं ज्ञेयमुच्चेन्द्वादित्यभास्वरम्
పుష్పరాగాది శాలల ద్వారవ్యవస్థ పూర్వవత్తే. పుష్పరాగాది శాలలలో కవాటము, అర్గలము, గోపురము కూడా పుష్పరాగాది రత్నములతో నిర్మితమని తెలిసికొనుము; అవి ఎత్తుగా నిలిచి చంద్రసూర్యులవలె ప్రకాశించును।
Verse 6
हेमप्राकारचक्रस्य पुष्परागमयस्य च / अन्तरे या स्वली सापि पुष्परागमयी स्मृता
హేమప్రాకారచక్రం పుష్పరాగమయమై ఉన్నట్లే, దాని అంతరంలో ఉన్న స్వలీ (అంతర్వలయం) కూడా పుష్పరాగమయమని స్మృతులు చెబుతాయి.
Verse 7
वक्ष्यमाणमहाशालाकक्षासु निखिलास्वपि / तद्वर्णाः पक्षिणस्तत्र तद्वर्णानि सरांसि च
ఇక వర్ణించబోయే సమస్త మహాశాలా-కక్ష్యలలో అక్కడి పక్షులు ఆ వర్ణములవే; సరస్సులు కూడా ఆ వర్ణములవే.
Verse 8
तद्वर्मसलिला नद्यस्तद्वर्णाश्च मणिद्रुमाः / सिद्धजातिषु ये देवीमुपास्य विविधैः क्रमै / त्यक्तवन्तो वपुः पूर्वं ते सिद्धास्तत्र सांगनाः
అక్కడ నదుల జలమూ ఆ వర్ణములోనే ఉంటుంది; మణిమయ వృక్షములూ ఆ వర్ణములవే. సిద్ధజాతులలో దేవిని వివిధ క్రమములతో ఉపాసించి పూర్వమే దేహాన్ని విడిచిన వారు, వారు సిద్ధులు అక్కడ తమ సంగినులతో కూడ ఉంటారు.
Verse 9
ललितामन्त्रजप्तारो ललिताक्रमतत्पराः / ते सर्वे ललितादेव्या नामकीर्तनकारिणः
వారు లలితా మంత్ర జపకులు, లలితా క్రమంలో నిమగ్నులు; వారు అందరూ లలితా దేవి నామకీర్తన చేసేవారే.
Verse 10
पुष्परागमहाशालान्तरे मारुतयोजने / पद्मरागमयः शालश्चतुरस्रः समन्ततः
పుష్పరాగమయ మహాశాల అంతరంలో, ఒక మారుత-యోజన విస్తారంలో, చుట్టూ చతురస్రంగా పద్మరాగమయ శాల (ప్రాసాదం) ఉంది.
Verse 11
स्थली च पद्मरागढ्या गोपुराद्यं च तन्मयम् / तत्र चारणदेशस्थाः पूर्वदेहविनाशतः / सिद्धिं प्राप्ता महाराज्ञीचरमाम्भोजसेवकाः
ఆ స్థలీ పద్మరాగ రత్నాలతో సమృద్ధిగా ఉండి, గోపురాది సమస్తమూ దాని తేజస్సుతో నిండిపోయింది. అక్కడ చారణదేశస్థులు, పూర్వదేహ వినాశానంతరం, మహారాజ్ఞి చరణాంభోజ సేవకులై సిద్ధిని పొందారు.
Verse 12
चारणीनां स्त्रियश्चापि चार्वङ्ग्यो मदलालसाः / गायन्ति ललितादेव्या गीतिबन्धान्मुहुर्मुहुः
చారణీ స్త్రీలు కూడా, సుందరాంగులై మధుర మదానికి లాలసపడుతూ, లలితాదేవి గీతిబంధాలను మళ్లీ మళ్లీ ఆలపిస్తారు.
Verse 13
तत्रैव कल्पवृक्षाणां मध्यस्थवेदिकास्थिताः / भर्तृभिः सहचारिण्यः पिबन्ति मधुरं मधु
అక్కడే కల్పవృక్షాల మధ్యనున్న వేదికపై నిలిచి, భర్తలతో సహచరులైన స్త్రీలు మధురమైన మధువును పానంచేస్తారు.
Verse 14
पद्मरागमहाशालान्तरे मरुतयोजने / गोमेदकमहाशालः पूर्वशालासमाकृतिः / अतितुङ्गो हीरशालस्तयोर्मध्ये च हीरभूः
పద్మరాగ మహాశాల అంతర్భాగంలో, ఒక మరుత్-యోజన దూరంలో, పూర్వశాల ఆకృతితో సమానమైన గోమేదక మహాశాల ఉంది. అత్యంత ఎత్తైన హీరశాల ఉంది; ఆ రెండింటి మధ్య హీరభూమి ఉంది.
Verse 15
तत्र देवीं समभ्यर्च्य पूर्वजन्मनि कुम्भज / वसन्त्यप्सरसां वृन्दैः साकं गन्धर्वपुङ्गवाः
ఓ కుంభజా! అక్కడ పూర్వజన్మలో దేవిని సమ్యకంగా ఆరాధించి, గంధర్వపుంగవులు అప్సరావృందాలతో కలిసి నివసిస్తారు.
Verse 16
महाराज्ञीगुणगणान्गायन्तो वल्लकीस्वनैः / कामभोजैकरसिकाः कामसन्निभविग्रहाः / सुकुमारप्रकृतयः श्रीदेवीभक्तिशालिनः
వారు వల్లకీ మధురస్వరాలతో మహారాణి గుణగణాలను గానంచేసేవారు; కామభోగంలో ఏకరసికులు, కామసమాన మనోహర దేహధారులు, సుకుమార స్వభావులు, శ్రీదేవీభక్తితో శోభిల్లేవారు।
Verse 17
गोमेदकस्य शालस्तुपूर्वशालसमाकृतिः / तदन्तरे योगिनीनां भैरवाणां च कोटयः / कालसङ्कर्षणीमंबां सेवन्ते तत्र भक्तितः
గోమేదకుని శాలము పూర్వశాలవలెనే ఆకృతిగలది; దాని అంతరంలో యోగినులూ భైరవులూ కోట్ల సంఖ్యలో ఉండి, అక్కడ భక్తితో కాలసంకర్షిణీ అంబను సేవించి ఉపాసించుచున్నారు।
Verse 18
गोमेदकमहाशालान्तरे मारुतयोजने / उर्वशी मेनका चैव रम्भा चालंबुषा तथा
గోమేదక మహాశాల అంతరంలో, ఒక మారుత-యోజన విస్తీర్ణంలో, ఉర్వశీ, మేనక, రంభ, ఆలంబుషా కూడా ఉన్నారు।
Verse 19
मञ्जुघोषा सुकेशी च पूर्वचित्तिर्घृताचिका / कृतस्थला च विश्वाची पुञ्जिकस्थलया सह
మంజుఘోషా, సుకేశీ, పూర్వచిత్తి, ఘృతాచికా, కృతస్థలా, విశ్వాచీ—ఇవన్నీ పుంజికస్థలాతో కలిసి ఉన్నారు।
Verse 20
तिलोत्तमेति देवानां वेश्या एतादृशो ऽपराः / गन्धर्वैः सह नव्यानि कल्पवृक्षम धूनि च
తిలోత్తమా దేవతల ‘వేశ్య’ (అప్సర)గా ప్రసిద్ధి; ఇలాంటి ఇతర అప్సరలు కూడా గంధర్వులతో కలిసి నూతన కల్పవృక్షమధువును పానంచేసేవారు।
Verse 21
पिबन्त्यो ललितादेवीं ध्यायन्त्यश्च मुहुर्मुहुः / स्वसौभाग्यविवृद्ध्यर्थं गुणयन्त्यश्च तन्मनुम्
వారు లలితాదేవిని అమృతరసంలా పానంచేసి, ముహుర్ముహుర్ ధ్యానిస్తారు; తమ సౌభాగ్యవృద్ధికై ఆ దేవీమంత్రాన్ని జపిస్తూ స్తుతిస్తారు।
Verse 22
चतुर्दशसुचोत्पन्ना स्थानेष्वप्सरसो ऽखिलाः / तत्रैव देवीमर्चन्त्यो वसंति मुदिताशयाः
పద్నాలుగు పవిత్ర స్థానాలలో ఉద్భవించిన సమస్త అప్సరసలు అక్కడే దేవిని అర్చిస్తూ, ఆనందభావంతో నివసిస్తారు।
Verse 23
अगस्त्य उवाच चतुर्दशापि जन्मानि तासामप्सरसां विभो / कीर्तय त्वं महाप्राज्ञ सर्वविद्यामहानिधे
అగస్త్యుడు అన్నాడు—హే విభో! ఆ అప్సరసల పద్నాలుగు జన్మాలను కీర్తించుము; హే మహాప్రాజ్ఞా, సర్వవిద్యామహానిధీ, నీవే వివరించుము।
Verse 24
हयग्रीव उवाच ब्राह्मणो हृदयं कामो मृत्युरुर्वी च मारुतः / तपनस्य कराश्चन्द्रकरो वेदाश्च पावकः
హయగ్రీవుడు అన్నాడు—బ్రాహ్మణుడు, హృదయం, కామం, మృత్యువు, ఉర్వీ (భూమి) మరియు మారుతుడు; తపనుడు (సూర్యుడు) కిరణాలు, చంద్రకిరణం, వేదాలు, పావకుడు (అగ్ని)।
Verse 25
सौदामिनी च पीयूषं दक्षकन्या जलं तथा / जन्मनः कारणान्येतान्या मनन्ति मनीषिणः
సౌదామిని, పీయూషం (అమృతం), దక్షకన్య, అలాగే జలం—ఇవే జన్మకు కారణాలని మునులు భావిస్తారు।
Verse 26
गीर्वाणगण्यनारीणां स्फुरत्सौभाग्यसंपदाम् / एताः समस्ता गन्धर्वैः सार्धमर्चन्ति चक्रिणीम्
దేవగణములలో గణ్యమైన ఆ స్త్రీల సౌభాగ్యసంపదలు ప్రకాశించుచుండెను. వారు అందరూ గంధర్వులతో కలిసి చక్రధారిణీ దేవిని ఆరాధించుచుండిరి।
Verse 27
किन्नराः सह नारीभिस्तथा किंपुरुषा मुने / स्त्रीभिः सह मदोन्मत्ता हीरकस्थलमाश्रिताः
ఓ మునీ! కిన్నరులు తమ స్త్రీలతో కూడి, అలాగే కింపురుషులు కూడా స్త్రీలతో కూడి, మదముతో ఉన్మత్తులై హీరకస్థలమును ఆశ్రయించిరి।
Verse 28
महाराज्ञीमन्त्रजापैर्विधूताशेष कल्मषाः / नृत्यन्तश्चैव गायन्तो वर्तन्ते कुंभसंभव
ఓ కుంభసంభవా! మహారాజ్ఞీ మంత్రజపములచే వారి సమస్త కల్మషములు తొలగిపోయెను; వారు నర్తించుచు, గానము చేయుచు విహరించుచుండిరి।
Verse 29
तत्रैव हीरकक्षोण्यां वज्रा नाम नदी मुने / वज्रकारैर्निबिडिता भासमाना तटद्रुमैः
ఓ మునీ! అదే హీరకభూమిలో ‘వజ్రా’ అనే నది ఉంది; అది వజ్రాకార శిలలచే ఘనంగా ఆవరించబడి, తీరవృక్షములతో ప్రకాశించుచున్నది।
Verse 30
वज्ररत्नैकसिकता वज्रद्रवमयोदका / सदा वहति सा सिंधुः परितस्तत्र पावनी
ఆ నదికి వజ్రరత్నములే ఇసుకగా ఉండును, దాని జలము వజ్రద్రవమయమై యుండును. ఆ పావనీ సింధు అక్కడ చుట్టూరా సదా ప్రవహించుచుండును।
Verse 31
ललितापरमेशान्यां भक्त ये मानवोत्तमाः / ते तस्या उदकं पीत्वा वज्ररूपकलेवराः / दीर्घायुषश्च नीरोगा भवन्ति कलशोद्भव
లలితా-పరమేశ్వరిలో భక్తులైన మానవోత్తములు ఆమె జలాన్ని పానము చేసి వజ్రమయ శరీరములు పొందుతారు. హే కలశోద్భవా! వారు దీర్ఘాయుష్కులు, నిరోగులు అవుతారు.
Verse 32
भण्डासुरेण गलिते मुक्ते वज्रे शतक्रतुः / तरयास्तीरे तपस्तेपे वज्रेशीं प्रति भक्तिमान्
భండాసురునిచేత వజ్రం కరిగి విడిపోవగా శతక్రతు ఇంద్రుడు భక్తితో తరయా నది తీరంలో వజ్రేశీ దేవిని ఉద్దేశించి తపస్సు చేశాడు.
Verse 33
तज्जलादुदिता देवी वज्रं दत्त्वा बलद्विषे / पुनरन्तर्दधेसो ऽपि कृतार्थःस्वर्गमेयिवान्
ఆ జలమునుండి ఉద్భవించిన దేవి బలద్విష ఇంద్రునికి వజ్రాన్ని ఇచ్చి మళ్లీ అంతర్ధానమైంది; ఇంద్రుడూ కృతార్థుడై స్వర్గానికి వెళ్లాడు.
Verse 34
अथ वज्राख्यशालस्यान्तरे मारुतयोजने / वैदूर्यशाल उत्तुङ्गः पूर्ववद्गोपुरान्वितः / स्थाली च तत्र वैदृर्यनिर्मिता भास्वराकृतिः
అనంతరం వజ్రనామక శాల అంతర్భాగంలో, ఒక మారుత-యోజన దూరంలో, వైదూర్యమణితో నిర్మితమైన ఎత్తైన శాల ఉండెను; అది పూర్వంవలె గోపురాలతో కూడి ఉండెను. అక్కడ వైదూర్యనిర్మితమైన ప్రకాశవంతమైన ఆకారముగల స్థాళీ కూడా ఉండెను.
Verse 35
पातालवासिनो येये श्रीदेव्यर्चनसाधकाः / ते सिद्धमूर्तयस्तत्र वसन्ति सुखमेदुराः
పాతాళంలో నివసించే శ్రీదేవి అర్చనాసాధకులెవరో, వారు అక్కడ సిద్ధరూపులై సుఖసమృద్ధితో నివసిస్తారు.
Verse 36
शेषकर्केटकमहापद्मवासुकिशङ्खकाः / तक्षकः शङ्खचूडश्च महादन्तो महाफणः
అక్కడ శేషుడు, కర్కేటకుడు, మహాపద్ముడు, వాసుకి, శంఖకుడు; అలాగే తక్షకుడు, శంఖచూడుడు, మహాదంతుడు, మహాఫణుడు అనే మహానాగులు ఉన్నారు.
Verse 37
इत्येवमादयस्तत्र नागा नागास्त्रयो ऽपि च / बलीन्द्रप्रमुखानां च दैत्यानां धर्मवर्तिनाम् / गणस्तत्र तथा नागैः सार्धं वसति सांगनाः
ఇలా అక్కడ అనేక నాగాులు నివసిస్తారు; అలాగే బలీంద్ర మొదలైన ధర్మవర్తి దైత్యగణమూ. ఆ సమూహం అక్కడ నాగాులతో కలిసి స్త్రీలతో సహా వసిస్తుంది.
Verse 38
ललितामन्त्र जप्तारो ललिताशास्त्रदीक्षिताः / ललितापूजका नित्यं वसन्त्यसुरभोगिनः
లలితా మంత్రం జపించువారు, లలితా శాస్త్రంలో దీక్ష పొందినవారు, నిత్యం లలితా పూజ చేసేవారు అయిన అసురభోగులు అక్కడ నివసిస్తారు.
Verse 39
तत्र वैदूर्यकक्षायां नद्यः शिशिरपाथसः / सरांसिविमलांभांसि सारसालङ्कृतानि च
అక్కడ వైదూర్యకక్షలో చల్లని నీటితో నదులు ప్రవహిస్తాయి; అలాగే నిర్మల జలాలతో సరస్సులు, సారస పక్షులతో అలంకరింపబడ్డవి.
Verse 40
भवनानि तु दिव्यानि वैदूर्यमणिमन्ति च / तेषु क्रीडन्ति ते नागा असुराश्च सहाङ्गनाः
అక్కడ వైదూర్య మణులతో నిండిన దివ్య భవనాలు ఉన్నాయి; వాటిలో ఆ నాగాులు మరియు అసురులు తమ స్త్రీలతో కలిసి క్రీడిస్తారు.
Verse 41
वैदूर्याख्यमहाशालान्तरे मारुतयोजने / इन्द्रनीलमयः शालश्चक्रवाल इवापरः
వైదూర్యనామ మహాశాలవనాంతరంలో, ఒక మారుతయోజన విస్తారమున, ఇంద్రనీలమయమైన శాలవృక్షము మరొక చక్రవాల పర్వతమువలె ప్రకాశించుచున్నది।
Verse 42
तन्मध्यकक्षाभूमिश्च नीलरत्नमयी मुने / तत्र नद्यश्च मधुराः सरांसि शिशिराणि च / नानाविधानि भोग्यानि वस्तूनि सरसान्यपि
మునివర్యా! దాని మధ్యకక్షాభూమి నీలరత్నమయమై యున్నది. అక్కడ మధుర నదులు, శిశిరమైన సరస్సులు, ఇంకా నానావిధమైన రసభరిత భోగ్యవస్తువులు ఉన్నాయి।
Verse 43
ये भूलोकगता मर्त्या ललितामन्त्रसाधकाः / ते देहान्ते शक्रनीलकक्ष्यां प्राप्य वसंति वै
భూలోకంలో ఉన్న మానవులలో లలితామంత్రసాధకులు ఎవరో, వారు దేహాంతరానంతరం శక్రనీలకక్ష్యను పొందుకొని నిశ్చయంగా అక్కడ నివసించుదురు।
Verse 44
तत्र दिव्यानि वस्तूनि भुञ्जाना वनितासखाः / पिबन्तो मधुरं मद्यं नृत्यन्तो भक्तिनिर्भराः
అక్కడ వారు దివ్యవస్తువులను అనుభవించుచు, వనితల సఖులై, మధుర మద్యమును పానము చేయుచు, భక్తితో నిండినవారై నర్తించుచున్నారు।
Verse 45
सरस्सु तेषु सिंधूनां कुलेषु कलशोद्भव / लतागृहेषु रम्येषु मन्दिरेषु महर्द्धिषु
హే కలశోద్భవా! వారు ఆ సరస్సులలో, నదీ తీరములలో, రమ్యమైన లతాగృహములలో, మహర్ధి సంపన్నమైన మందిరములలో (విహరించుచున్నారు)।
Verse 46
सदा जपन्तः श्रीदेवी पठन्तश्चापि तद्गुणान् / निवसंति महाभागा नारीभिः परिवेष्टिताः
వారు సదా శ్రీదేవిని జపిస్తూ, ఆమె గుణాలను కూడా పఠిస్తూ, మహాభాగ్యులు స్త్రీలచే పరివేష్టితులై నివసిస్తారు।
Verse 47
कर्मक्षये पुनर्यान्ति भूलोके मानुषीं तनुम् / पूर्ववासनया युक्ताः पुनरर्चन्ति चक्रिणीम् / पुनर्यान्ति श्रीनगरे शक्रनीलमहास्थलीम्
కర్మక్షయం అయినప్పుడు వారు మళ్లీ భూలోకంలో మానవదేహాన్ని పొందుతారు; పూర్వవాసనలతో యుక్తులై మళ్లీ చక్రిణీ దేవిని ఆరాధించి, తిరిగి శ్రీనగరంలోని శక్రనీల మహాస్థలికి చేరుతారు।
Verse 48
तत्स्थलस्यैव संपर्काद्रागद्वेषसमुद्भवैः / नीलैर्भावैः सदा युक्ता वर्तन्ते मनुजा मुने
మునీ! ఆ స్థలసంపర్కం వల్ల రాగద్వేషాల నుండి పుట్టిన నీల భావాలతో సదా యుక్తులై మనుష్యులు అలాగే ప్రవర్తిస్తారు।
Verse 49
ये पुनर्ज्ञानिनो मर्त्या निर्द्वन्द्वा नियतेन्द्रियाः / ते मुने विस्मयाविष्टाः संविशन्ति महेश्वरीम्
కానీ జ్ఞానులు, ద్వంద్వరహితులు, ఇంద్రియనిగ్రహం కలవారు—మునీ! వారు విస్మయంతో ఆవిష్టులై మహేశ్వరిని ఆశ్రయించి ప్రవేశిస్తారు।
Verse 50
इन्द्रनीलाख्यशालस्यान्तरे मारुतयोजने / मुक्ताफलमयःशालः पूर्ववद्गोपुरान्वितः
ఇంద్రనీలమనే శాల అంతర్భాగంలో, ఒక మారుతయోజన దూరంలో, పూర్వవలె గోపురాలతో కూడిన ముత్యమయ శాల ఉంది।
Verse 51
अत्यन्तभास्वरा स्वच्छा तयोर्मध्ये स्थली मुने / सर्वापि मुक्ताखचिताः शिशिरातिमनोहराः
ఓ మునీ! ఆ రెండింటి మధ్యనున్న స్థలం అత్యంత ప్రకాశవంతమై స్వచ్ఛంగా ఉంది; అంతటా ముత్యాలతో అలంకరింపబడి, శీతలమై అత్యంత మనోహరంగా ఉంది.
Verse 52
ताम्रपर्णी महापर्णी सदा मुक्ताफलोदका / एवमाद्या महानद्यः प्रवरन्ति महास्थले
తామ్రపర్ణీ, మహాపర్ణీ, మరియు సదా ముత్యఫలసమాన జలముగల—ఇలాంటి ఆద్య మహానదులు ఆ మహాస్థలంలో ప్రవహిస్తాయి.
Verse 53
तासां तीरेषु सर्वे ऽपि देवलोकनिवासिनः / वसंति पूर्वजनुषि श्रीदेवीमन्त्रसाधकाः
ఆ నదుల తీరాలలో దేవలోక నివాసులందరూ నివసిస్తారు—వారు పూర్వజన్మలో శ్రీదేవీ మంత్రసాధకులు.
Verse 54
पूर्वाद्यष्टसु भागेषु लोकाः शक्रादिगोचराः / मुक्ताशालस्य परितः संयुज्य द्वारदेशकान्
పూర్వాది ఎనిమిది భాగాలలో శక్రాది గోచర లోకాలు ఉన్నాయి; అవి నీల ముక్తాశాల చుట్టూ ద్వారప్రదేశాలతో సంయుక్తమై నిలిచివుంటాయి.
Verse 55
मुक्ताशालस्य नीलस्य द्वारयोर्मध्यदेशतः / पूर्वभागे शक्रलोकस्तत्कोणे वह्निलोकभूः
నీల ముక్తాశాల యొక్క రెండు ద్వారాల మధ్యప్రదేశం నుండి పూర్వ భాగంలో శక్రలోకం ఉంది; దాని కోణంలో వహ్నిలోక భూమి ఉంది.
Verse 56
याम्यभागे यमपुरं तत्र दण्डधरः प्रभुः / सर्वत्र ललितामन्त्रजापी तीव्रस्वभाववान्
దక్షిణ దిశలో యమపురం ఉంది, అక్కడ దండధరుడైన యమధర్మరాజు ప్రభువుగా ఉన్నాడు. అతను సర్వత్రా లలితా మంత్రాన్ని జపిస్తాడు మరియు తీవ్రమైన స్వభావం కలవాడు.
Verse 57
आज्ञाधरो यमभटैश्चित्रगुप्तपुरोगमैः / सार्धं नियमयत्येव श्रीदेवीसमयं गुहः
ఆజ్ఞాధారుడైన గుహుడు (కుమారస్వామి), చిత్రగుప్తుడు మొదలైన యమభటులతో కలిసి శ్రీదేవి నియమాలను ఖచ్చితంగా అమలు చేస్తాడు.
Verse 58
गुहशप्तान्दुराचाराल्लंलिताद्वेषकारिणः / कूडभक्तिपरान्मूर्खांस्तब्धानत्यन्तदर्पितान्
గుహునిచే శపించబడినవారిని, దురాచారులను, లలితాదేవి పట్ల ద్వేషం గలవారిని, కపట భక్తులను, మూర్ఖులను, స్తబ్ధులను మరియు అత్యంత గర్విష్టులను...
Verse 59
मन्त्रचोरान्कुमन्त्रांश्च कुविद्यानघसंश्रयान् / नास्तिकान्पापशीलांश्च वृथैव प्राणिहिंसकान्
మంత్ర దొంగలను, చెడు మంత్రాలను ఉపాసించేవారిని, కువిద్యలను మరియు పాపాన్ని ఆశ్రయించేవారిని, నాస్తికులను, పాపాత్ములను మరియు వృధాగా ప్రాణులను హింసించేవారిని...
Verse 60
स्त्रीद्विष्टांल्लोकविद्विष्टान्पाषण्डानां हि पालिनः / कालसूत्रे रौरवे च कुम्भीपाके च कुम्भज
ఓ కుంభజా (అగస్త్య)! స్త్రీ ద్వేషులను, లోక నిందితులను మరియు పాషండులను రక్షించేవారిని కాలసూత్ర, రౌరవ మరియు కుంభీపాక నరకాలలో వేస్తారు.
Verse 61
असिपत्रवने घोरे कृमिभक्षे प्रतापने / लालाक्षेपे सूचिवेधे तथैवाङ्गारपातने
భయంకరమైన అసిపత్రవనంలో, కృమిభక్ష నరకంలో, దహించే ప్రతాపనలో; లాలాక్షేపంలో, సూచి-వేధంలో, అలాగే అంగారపాతనంలో కూడా।
Verse 62
एवमादिषु कष्टेषु नरकेषु घटोद्भव / पातयत्याज्ञया तस्याः श्रीदेव्याः स महौजसः
ఓ ఘటోద్భవా! ఇలాంటి కష్టదాయక నరకాలలో ఆ మహాతేజస్సు గలవాడు, శ్రీదేవి ఆజ్ఞచేత (జీవులను) పడవేస్తాడు।
Verse 63
तस्यैव पश्चिमे भागे निरृतिः खड्गधारकः / राक्षसं लोकमाश्रित्य वर्तते ललितार्चकः
అదే యొక్క పశ్చిమ భాగంలో ఖడ్గధారి నిరృతి, రాక్షసలోకాన్ని ఆశ్రయించి, లలితాదేవి ఆర్చకుడై వుంటాడు।
Verse 64
तस्य चोत्तरभागे तु द्वारयोरन्तस्यले / वारुणं लोकमाश्रित्य वरुणे वर्तते सदा
అదే యొక్క ఉత్తర భాగంలో, ద్వారాల అంతర్భాగ స్థలంలో, వారుణలోకాన్ని ఆశ్రయించి వరుణుడు సదా నివసిస్తాడు।
Verse 65
वारुण्यास्वादनोन्मत्तः शुभ्राङ्गो झषवाहनः / सदा श्रीदेवतामं त्रजापी श्रीक्रमसाधकः
వారుణీ రసాస్వాదనతో ఉన్మత్తుడై, శుభ్రాంగుడై, ఝషవాహనుడై; సదా శ్రీదేవతా మంత్రజపం చేసే, శ్రీక్రమసాధకుడై ఉంటాడు।
Verse 66
श्रीदेवतादर्शनस्य द्वेषिणः पाशबन्धनैः / बद्ध्वा नयत्यधोमार्गं भक्तानां बन्धमोचकः
శ్రీదేవత దర్శనాన్ని ద్వేషించువానిని పాశబంధనాలతో బంధించి ఆయన అధోమార్గమునకు నడిపించును; భక్తుల బంధములను విడిపించువాడు ఆయనే।
Verse 67
तस्य चोत्तरकोणेषु वायुलोको महाद्युतिः / तत्र वायुशरीराश्च सदानन्दमहोदयाः
దాని ఉత్తర కోణములలో మహాద్యుతిగల వాయులోకము ఉంది; అక్కడ వాయుశరీరులు సదా ఆనంద మహోదయంతో ప్రకాశించుచుంటారు।
Verse 68
सिद्धा दिव्यर्षयश्चैव पवनाभ्यासिनो ऽपरे / गोरक्षप्रमुखाश्चान्ये योगिनो योगतत्पराः
అక్కడ సిద్ధులు, దివ్య ఋషులు ఉన్నారు; మరికొందరు పవనాభ్యాసులు; గోరక్షప్రముఖులైన ఇతర యోగులు కూడా యోగమునందు తత్పరులై ఉంటారు।
Verse 69
एतैः सह महासत्त्वक्तत्र श्रीमारुतेश्वरः / सर्वथा भिन्नमूर्तिश्च वर्तते कुम्भसम्भव
ఆ మహాసత్త్వులతో కలిసి అక్కడ శ్రీమారుతేశ్వరుడు విరాజిల్లును; కుంభసంభవుడు (అగస్త్యుడు) సర్వథా భిన్న భిన్న మూర్తులుగా స్థితిచెందును।
Verse 70
इडा च पिङ्गला चैव सुषुम्णा तस्य शक्तयः / तिस्रो मारुतनाथस्य सदा मधुमदालसाः
ఇడా, పింగళా, సుషుమ్నా—ఇవే ఆయన శక్తులు; మారుతనాథుని ఈ మూడు సదా మధుర మదముతో మత్తమై నిశ్చలంగా ఉంటాయి।
Verse 71
ध्वजहस्तो मृगवरे वाहने महति स्थितः / ललितायजनध्यानक्रमपूजनतत्परः
ధ్వజాన్ని చేతబట్టి ఆయన శ్రేష్ఠ మృగవాహనమైన మహా వాహనంపై స్థితుడై ఉన్నాడు. లలితాదేవి యజన, ధ్యాన, క్రమపూజలో నిత్యం తత్పరుడై ఉంటాడు॥
Verse 72
आनन्दपूरिताङ्गीभिरन्याभिः शक्तिभिर्वृतः / स मारुतेश्वरः श्रीमान्सदा जपति चक्रिणीम्
ఆనందంతో నిండిన దేహములైన ఇతర శక్తులతో చుట్టుముట్టబడి, ఆ శ్రీమాన్ మారుతేశ్వరుడు సదా చక్రిణీదేవిని జపిస్తాడు॥
Verse 73
तेन सत्त्वेन कल्पान्ते त्रैलोक्यं सचराचरम् / परागमयतां नीत्वा विनोदयति तत्क्षणात्
ఆ సత్త్వబలంతో కల్పాంతంలో ఆయన చరాచరాలతో కూడిన త్రిలోకాన్ని పరాగమయంగా చేసి, క్షణమాత్రంలోనే వినోదింపజేస్తాడు॥
Verse 74
तस्य सत्त्वस्य सिद्ध्यर्थं तामेव ललितेश्वरीम् / पूजयन्भावयन्नास्ते सर्वाभरणभूषितः
ఆ సత్త్వసిద్ధి కోసం ఆయన ఆ లలితేశ్వరినే పూజిస్తూ, భావనలో నిలిచి, సమస్త ఆభరణాలతో అలంకృతుడై ఉంటాడు॥
Verse 75
तल्लोकपूर्वभागस्थे यक्षलोके महाद्युतिः / यक्षेन्द्रो वसति श्रीमांस्तद्द्वारद्वन्द्वमध्यगः
ఆ లోకపు తూర్పు భాగంలో ఉన్న యక్షలోకంలో మహాతేజస్సు గల శ్రీమాన్ యక్షేంద్రుడు నివసిస్తాడు; ఆ ద్వారయుగళ మధ్యలో స్థితుడై ఉంటాడు॥
Verse 76
निधिभिश्च नवाकारैरृद्धिवृद्ध्यादिशक्तिभिः / सहितो ललिताभक्तान्पूरयन्धनसम्पदा
నవ విధాల నిధులు, ఋద్ధి‑వృద్ధి మొదలైన శక్తులతో కూడి, ఆయన లలితాభక్తులను ధనసంపదతో పరిపూర్ణులుగా చేస్తాడు।
Verse 77
यक्षीभिश्च मनोज्ञाभिरनुकूलप्रवृत्तिभिः / विविधैर्मधुभेदैश्च सम्पूजयति चक्रिणीम्
మనోహరమైన, అనుకూల స్వభావమున్న యక్షిణులతోను, వివిధ రకాల మధు‑భేదాలతోను, అతడు చక్రిణీ దేవిని సమ్యక్గా పూజిస్తాడు।
Verse 78
मणिभद्रः पूर्णभद्रो मणिमान्माणिकन्धरः / इत्येवमादयो यक्षसेनान्यस्तत्र संति वै
మణిభద్రుడు, పూర్ణభద్రుడు, మణిమాన్, మాణికంధరుడు—ఇలా మొదలైన యక్షసేనలు అక్కడ నిశ్చయంగా ఉన్నాయి।
Verse 79
तल्लोकपूर्वभागे तु रुद्रलोको महोदयः / अनर्ध्यरत्नखचितस्तत्र रुद्रो ऽधिदेवता
ఆ లోకపు తూర్పు భాగంలో ‘మహోదయ’ అనే రుద్రలోకం ఉంది; అది అమూల్య రత్నాలతో ఖచితమై, అక్కడ అధిదేవత రుద్రుడే।
Verse 80
सदैव मन्युना दीप्तः सदा बद्धमहेषुधिः / स्वसमानैर्महासत्त्वैलोङ्कनिर्वाहदक्षिणैः
అతడు సదా మన్యు (తేజోమయ క్రోధం)తో ప్రకాశిస్తూ, సదా మహా తూణీరం బిగించి ధరించి, తనతో సమానమైన మహాబలులు, లోకనిర్వహణలో దక్షులైన వీరులతో కూడి ఉంటాడు।
Verse 81
अधिज्यकार्मुकैर्दक्षैः षोडशावरणस्थितैः / आवृतः सततं वक्त्रैर्जपञ्छीदेवतामनुम्
షోడశ ఆవరణాలలో స్థితులైన, తాణం ఎక్కించిన ధనుస్సులతో నిపుణులైన గణులచే ఆయన నిత్యం ఆవృతుడై, ముఖములచే శ్రీదేవతా మంత్రాన్ని జపించుచున్నాడు।
Verse 82
श्रीदेवीध्यानसम्पन्नः श्रीदेवीपूजनोत्सुकः / अनेककोटिरुद्राणीगणमण्डितपार्श्वभूः
ఆయన శ్రీదేవీ ధ్యానసంపన్నుడు, శ్రీదేవీ పూజలో ఉత్సుకుడు; ఆయన పక్కభూమి అనేక కోటి రుద్రాణీగణములతో అలంకృతమై ఉంది।
Verse 83
ताश्च सर्वाः प्रदीप्ताङ्ग्यो नवयौवनगर्विताः / ललिताध्याननिरनाः सदासवमदालसाः
ఆమెమందరూ ప్రకాశించే అంగములతో, నవయౌవన గర్వంతో నిండినవారు; లలితా ధ్యానంలో నిమగ్నులై, సదా సురామదంతో అలసినవారు।
Verse 84
ताभिश्च साकं स श्रीमान्महारुद्रस्त्रिशूलभृत् / हिरण्यबाहुप्रमुशै रुद्रैरन्यैर्निषेवितः
ఆమెలతో కలిసి ఆ శ్రీమాన్ మహారుద్రుడు త్రిశూలధారి; హిరణ్యబాహు మొదలైన ఇతర రుద్రులచే కూడా సేవింపబడుచున్నాడు।
Verse 85
ललितादर्शनभ्रष्टानुद्धतान्गुरुधिक्कृतान् / शूलकोट्या विनिर्भिद्य नेत्रोत्थैः कटुपावकैः
లలితా దర్శనమునుండి భ్రష్టులై, అహంకారులై, గురువును అవమానించినవారిని ఆయన శూలాగ్రంతో ఛేదించి, నేత్రోత్థమైన కఠిన అగ్నితో దహించును।
Verse 86
दहंस्तेषा वधूभृत्यान्प्रजाश्चैव विनाशयन् / आज्ञाधरो महावीरो ललिताज्ञाप्रपालकः
వాడు వారి స్త్రీలను, భృతులను, ప్రజలను దహించి వినాశనం చేస్తూ, ఆజ్ఞను ధరించిన మహావీరుడు—లలితాదేవి ఆజ్ఞను పరిపాలించువాడు।
Verse 87
रुद्रलोके ऽतिरुचिरे वर्तते कुम्भसम्भव / महारुद्रस्य तस्यर्षे परिवाराः प्रमाथिनः
అత్యంత రమ్యమైన రుద్రలోకంలో కుంభసంభవుడు (అగస్త్యుడు) నివసిస్తున్నాడు; ఓ ఋషీ, ఆ మహారుద్రుని పరివారాలు ప్రమాథి గణములు.
Verse 88
ये रुद्रास्तानसंख्यातान्को वा वक्तुं पटुर्भवेत् / ये रुद्रा अधिभूम्यां तु सहस्राणां सहस्रशः
ఆ అసంఖ్యాత రుద్రులను ఎవరు వర్ణించగలరు? భూమిపై కూడా వారు వేల వేల రూపాలలో విరాజిల్లుతున్నారు.
Verse 89
दिविये ऽपि च वर्तन्ते सहस्राणां सहस्रशः / येषामन्नमिषश्चव येषां वातास्तथेषवः
వారు దివ్యలోకాలలో కూడా వేల వేలగా ఉన్నారు; వారి ఆహారం మాంసము, వారి వాయువులే బాణములవంటివి.
Verse 90
येषां च वर्षमिषवः प्रदीप्ताः पिङ्गलेक्षणाः / अर्णवे चान्तरिक्षे च वर्तमाना महौजसः
వారి వర్షరూప బాణములు ప్రజ్వలించి, పింగల నేత్రాలతో ఉన్నవారు; ఆ మహౌజస్వులు సముద్రంలోను అంతరిక్షంలోను సంచరిస్తారు.
Verse 91
जटावन्तो मधुष्मन्तो नीलग्रीवा विलोहिताः / ये भूतानामधिभुवो विशिखासः कपर्दिनः
జటాధారులు, మధుమయులు, నీలకంఠులు, రక్తవర్ణులు అయిన వారు—భూతముల అధిపతులు, శిఖలేని కపర్దులు అయిన రుద్రులు।
Verse 92
ये अन्नेषु विविध्यन्ति पात्रेषु पिबतो जनान् / ये पथां रथका रुद्रा ये च तीर्थनिवासिनः
అన్నములలో సంచరించువారు, పాత్రలలో త్రాగుచున్న జనులలో నివసించువారు; మార్గముల రథకారులైన రుద్రులు, అలాగే తీర్థనివాసులు।
Verse 93
सहस्रसंख्या ये चान्ये सृकावन्तो निषङ्गिणः / ललिताज्ञाप्रणेतारो दिशो रुद्रा वितस्थिरे
వెయ్యుల సంఖ్యలో మరికొందరు, సృక్ధారులు మరియు నిషంగధారులు; లలితాదేవి ఆజ్ఞను నడిపించువారు అయిన రుద్రులు దిశలందు వ్యాపించారు।
Verse 94
ते सर्वे सुमहात्मानः क्षणाद्विश्वत्रयीवहाः / श्रीदेव्या ध्याननिषणाताञ्छ्रीदेवीमन्त्रजापिनः
వారందరూ మహాత్ములు, క్షణమాత్రంలో త్రిలోకమును ధారించగలవారు; శ్రీదేవి ధ్యానంలో నిమగ్నులు, శ్రీదేవి మంత్రజపకులు।
Verse 95
श्रीदेवतायां भक्ताश्च पालयन्ति कृपालवः / षोडशावरणं चक्रं मुक्ताप्राकारमण्डले
కృపాళువైన భక్తులు శ్రీదేవతలో భక్తితో నిలిచి, ముత్యప్రాకార మండలములోని షోడశావరణ చక్రమును పరిరక్షిస్తారు।
Verse 96
आश्रित्य रुद्रास्ते सर्वे महारुद्रं महोदयम् / हिरण्यबाहुप्रमुखा ज्वलन्मन्युमुपासते
ఆ రుద్రులందరూ మహోదయుడైన మహారుద్రుని ఆశ్రయించి ఉపాసిస్తారు. హిరణ్యబాహు మొదలైనవారు జ్వలన్మన్యువును ఆరాధిస్తారు॥
No royal or sage genealogy is foregrounded here; the chapter’s “catalog” is spatial and devotional—classifying perfected communities (siddhas, cāraṇas, apsarases, gandharvas) by enclosure and by their prior upāsanā of Lalitā.
The chapter gives enclosure-scale metrics such as an interior span measured in yojanas (e.g., a seven-yojana middle interval) and locates successive gem-built halls/enclosures at defined intervals, alongside detailed architectural parts like doors, bolts, and gopuras.
They encode a Śākta mandala in architectural form: each enclosure’s gem-material determines the realm’s visual ecology (birds, waters, trees), marking that space as a theologically “tuned” environment where mantra-japa, nāma-kīrtana, and siddhi-fruition are spatially organized around Lalitā.