Adhyaya 8

Verse 1

ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः प्रेषित इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः विरथ इति ख, ग, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः आह्वयामास इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अथ अष्टमो ऽध्यायः श्रीरामावतारकथनं नारद उवाच रामः पम्पासरो गत्वा शोचन् स शर्वरीं ततः हनूमता स सुग्रीवं नीतो मित्रञ्चकार ह

నారదుడు చెప్పాడు—రాముడు పంపా సరస్సుకు వెళ్లి శోకంతో ఆ రాత్రిని గడిపాడు. తరువాత హనుమంతుడు నడిపించగా రాముడు సుగ్రీవుని చేరి అతనితో మైత్రి కట్టాడు।

Verse 2

सप्त तालान् विनिर्भिद्य शरेणैकेन पश्यतः पादेन दुन्दुभेः कायञ् चिक्षेप दशयोजनं

చూస్తుండగానే అతడు ఒక్క బాణంతో ఏడు తాళవృక్షాలను ఛేదించాడు; అలాగే తన పాదంతో దుందుభి శరీరాన్ని పది యోజనాల దూరం విసిరేశాడు।

Verse 3

तद्रिपुं बालिनं हत्वा भ्रातरं वैरकारिणम् किष्किन्धां कपिराज्यञ्च रुमान्तारां समर्पयत्

సోదరుడై ఉండి శత్రుత్వానికి కారణమైన ఆ శత్రువు బాలిని సంహరించి, రాముడు కిష్కింధను మరియు వానర రాజ్యాధికారాన్ని రుమాంతారాకు అప్పగించాడు।

Verse 4

ऋष्यमूके हरीशाय किष्किन्धेशो ऽब्रवीत्स च सीतां त्वं प्राश्यसे यद्वत् तथा राम करोमि ते

ఋష్యమూక పర్వతంపై కిష్కింధాధిపతి హరీశుడు (రామునితో) ఇలా అన్నాడు—“నీవు సీతను మళ్లీ పొందినట్లే, ఓ రామా, నేను నీకు తగిన సహాయం చేస్తాను।”

Verse 5

तच् छ्रुत्वा माल्यवत्पृष्ठे चातुर्मास्यं चकार सः किष्किन्धायाञ्च सुग्रीवो यदा नायाति दर्शनं

అది విని అతడు మాల్యవత్ పర్వతపు ఒడిలో ఉండి చాతుర్మాస్య వ్రతాన్ని ఆచరించాడు; ఎందుకంటే కిష్కింధాలో సుగ్రీవుడు దర్శనానికి రాలేదు।

Verse 6

तदाब्रवीत्तं रामोक्तं लक्ष्मणो व्रज राघवम् न स सङ्कुचितः पन्था येन बाली हतो गतः

అప్పుడు రాముని ఆజ్ఞ ప్రకారం లక్ష్మణుడు అన్నాడు—“రాఘవుని వద్దకు వెళ్లు; ఆ మార్గం సంకుచితం కాదు—అదే దారిలో వాలి వెళ్లి హతుడయ్యాడు।”

Verse 7

समये तिष्ठ सुग्रीव मा बालिपथमन्वगाः सुग्रीव आह संसक्तो गतं कालं न बुद्धवान्

“సమయానికి నిలుచు, సుగ్రీవా; వాలి మార్గాన్ని అనుసరించకు।” సుగ్రీవుడు అన్నాడు—“నేను ఆసక్తుల్లో చిక్కుకున్నాను; కాలం గడిచిందని గ్రహించలేదు।”

Verse 8

इत्युक्त्वा स गतो रामं नत्वोवाच हरीश्वरः आनीता वानराः सर्वे सीतायाश् च गवेषणे

ఇలా చెప్పి అతడు రాముని వద్దకు వెళ్లి నమస్కరించి హరీశ్వరుడు అన్నాడు—“సీతా గవేషణ కోసం వానరులందరినీ సమీకరించి తీసుకొచ్చాము।”

Verse 9

आनरेन्द्रमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अब्रवीत्तत् इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः प्राप्स्यसि यथा इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सुग्रीवमाह सङ्क्रुद्ध इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः सुग्रीव ऋद्धिसंसक्त इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः त्वन्मतात् प्रेषयिष्यामि विचिन्वन्तु च जानकीम् पूर्वादौ मासमायान्तु मासादूर्ध्वं निहन्मि तान्

నీ సలహా ప్రకారం నేను అన్వేషణ దళాలను పంపుతాను; వారు జానకిని వెదకాలి. తూర్పు దిశ మొదలుకొని ఒక నెలలో తిరిగి రావాలి; నెలకు మించి ఆలస్యం చేస్తే నేను వారిని సంహరిస్తాను।

Verse 10

इत्युक्ता वानराः पूर्व- पश्चिमोत्तरमार्गगाः जग्मू रामं ससुग्रीवम् अपश्यन्तस् तु जानकीम्

అలా ఆజ్ఞాపించబడిన వానరులు తూర్పు, పడమర, ఉత్తర మార్గాలుగా బయలుదేరారు; వారు సుగ్రీవుడితో కలిసి రాముని చేరినా జానకిని చూడలేకపోయారు।

Verse 11

रामाङ्गुलीयं सङ्गृह्य हनूमान् वानरैः सह दक्षिणे मार्गयामास सुप्रभाया गुहान्तिके

రాముని ముద్రికను తీసుకొని హనుమంతుడు వానరులతో కలిసి దక్షిణ మార్గంలో సుప్రభా గుహ సమీపంలో అన్వేషణకు బయలుదేరాడు।

Verse 12

मासादूर्ध्वञ्च विन्यस्ता अपश्यन्तस्तु जानकीम् ऊचुर्वृथा मरिष्यामो जटायुर्धन्य एवसः

ఒక నెల వరకు ఉండాలని నిర్ణయించుకొని కూడా జానకిని చూడక వారు అన్నారు—“మేము వ్యర్థంగా మరణిస్తాము; జటాయువే నిజంగా ధన్యుడు।”

Verse 13

सीतार्थे यो ऽत्यजत् प्राणान् रावणेन हतो रणे तच् छ्रुत्वा प्राह सम्पातिर् विहाय कपिभक्षणं

“సీత కోసం ప్రాణాలు విడిచినవాడు, రావణునిచే యుద్ధంలో హతుడయ్యాడు” అని విని సంపాతి కపి-భక్షణాన్ని విడిచి పలికాడు।

Verse 14

भ्रातासौ मे जटायुर्वै मयोड्डीनो ऽर्कमण्डलम् अर्कतापाद्रक्षितो ऽगात् दग्धपक्षो ऽहमब्भ्रगः

జటాయువు నిజంగా నా సోదరుడు. నేను మయూరుడను; సూర్యమండలానికి ఎగిరి వెళ్లాను. సూర్యుని దహనతాపం నుండి రక్షింపబడి తిరిగి వచ్చాను; రెక్కలు కాలినప్పటికీ నేను మేఘమార్గగామినయ్యాను.

Verse 15

रामवार्ताश्रवात् पक्षौ जातौ भूयो ऽथ जानकीम् पश्याम्यशोकवनिका- गतां लङ्कागतां किल

రామవార్త విన్న వెంటనే నా రెక్కలు మళ్లీ పుట్టినట్లయ్యాయి. ఇప్పుడు నేను తప్పక జానకీని దర్శిస్తాను—ఆమె అశోకవనికకు వెళ్లి లంకకు చేరిందని అంటారు.

Verse 16

शतयोजनविस्तीर्णे लवणाब्धौ त्रिकूटके ज्ञात्वा रामं ससुग्रीवं वानराः कथयन्तु वै

శతయోజన విస్తీర్ణమైన లవణసముద్రంలో త్రికూట పర్వతంలో, సుగ్రీవుడితో కూడిన రాముణ్ణి గుర్తించి వానరులు నిశ్చయంగా వార్తను తెలియజేయాలి.