Adhyaya 32: Dharma as the Bull-Form: Soma’s Transgression and the Institution of the Thirteenth Lunar Day Observance

Verse 1

पूर्वं ब्रह्माऽव्ययः शुद्धः परादपरसंज्ञितः । स सिसृक्षुः प्रजास्त्वादौ पालनं च विचिन्तयत् ॥ ३२.२ ॥

முதலில் அழிவற்றதும் தூய்மையானதும் ஆன பிரம்மா, பரமும் அபரமும் என இரு பெயர்களால் குறிக்கப்படுபவன், ஆதியில் பிரஜைகளைப் படைக்க விரும்பி, அவர்களின் பாதுகாப்பு மற்றும் ஆட்சி முறையையும் சிந்தித்தான்.

Verse 2

तस्य चिन्तयतस्त्वङ्गाद् दक्षिणाच्छ्वेतकुण्डलः । प्रादुर्बभूव पुरुषः श्वेतमाल्यानुलेपनः ॥ ३२.३ ॥

அவன் சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கையில், அவன் உடலின் வலப்புறத்திலிருந்து வெண்குண்டலன் அணிந்த ஒரு புருஷன் தோன்றினான்; அவன் வெண்மாலை மற்றும் வெள்ளை பூச்சுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தான்.

Verse 3

तं दृष्ट्वोवाच भगवान्श्चतुष्पादं वृषाकृतिम् । पालयेमाः प्रजाः साधो त्वं ज्येष्ठो जगतो भव ॥ ३२.४ ॥

அவனைப் பார்த்து பகவான் நான்கு கால்களுடைய காளை வடிவத்தாரிடம் கூறினார்—“நல்லவரே, இப்பிரஜைகளைப் பாதுகாப்பாயாக; உலகில் முதன்மையானவராக ஆகுக.”

Verse 4

इत्युक्तः समवस्थोऽसौ चतुःपद्भ्यां कृते युगे । त्रेतायां स समस्तृभ्यां द्वे चैव द्वापरेऽभवत् । कलावेकेन पादेन प्रजाः पालयते प्रभुः ॥ ३२.५ ॥

இவ்வாறு கூறப்பட்டபின் அவர் சமநிலையில் நிலைத்தார். க்ருதயுகத்தில் நான்கு பாதங்களுடன் முழுமை; த்ரேதாவில் மூன்று; த்வாபரத்தில் இரண்டு; கலியில் ஒரு பாதம் மட்டும் மீதமிருக்க, ஆண்டவன் மக்களைப் பாதுகாக்கின்றான்.

Verse 5

षड्भेदो ब्राह्मणानां स त्रिधा क्षत्रे व्यवस्थितः । द्विधा वैश्येकधा शूद्रे स्थितः सर्वगतः प्रभुः । रसातलेषु सर्वेषु द्वीपवर्षे स्वयं प्रभुः ॥ ३२.६ ॥

அவ்வமைப்பு பிராமணர்களிடத்தில் ஆறு வகைகளாக; க்ஷத்திரியர்களிடத்தில் மூன்று வகைகளாக; வைசியர்களிடத்தில் இரண்டு வகைகளாக; சூத்ரர்களிடத்தில் ஒரு வகையாக நிலைகொள்கிறது. அனைத்திலும் பரவி நிற்கும் ஆண்டவன் எல்லா ரசாதலங்களிலும், தீவ-வர்ஷங்களிலும் தாமே விளங்குகின்றான்.

Verse 6

द्रव्यगुणक्रियाजातिचतुःपादः प्रकीर्तितः । संहितापदक्रमश्चैव त्रिशृङ्गोऽसौ स्मृतो बुधैः ॥ ३२.७ ॥

பொருள், குணம், செயல், ஜாதி—இவையே அதன் நான்கு பாதங்கள் எனப் புகழப்படுகிறது. மேலும் ஸம்ஹிதா, பத, க்ரமம்—எனும் மூன்று சிகரங்களுடையதாகவும் அது அறிஞர்களால் நினைவுகூரப்படுகிறது.

Verse 7

तथा आद्यन्त ओङ्कार द्विशिराः सप्तहस्तवान् । त्रिबद्धबद्धो विप्राणां मुख्यः पालयते जगत् ॥ ३२.८ ॥

அதேபோல் ஆதியும் அந்தமும் ஆகிய தத்துவமான ஓங்காரம்—இரு தலைகளும் ஏழு கைகளும் உடையது; மூவகை பந்தத்தால் கட்டப்பட்டு, பிராமணர்களில் முதன்மையானதாக இருந்து உலகை காக்கிறது.

Verse 8

स धर्मः पीडितः पूर्वं सोमेनाद्भुतकर्मणा । तारां जिघृक्षता पत्नीं भ्रातुराङ्गिरसस्य ह ॥ ३२.९ ॥

முன்னொரு காலத்தில் அதிசயச் செயல்கள் உடைய சோமன், தன் சகோதரன் ஆங்கிரசனின் மனைவி தாராவை அபகரிக்க விரும்பியபோது, தர்மத்தைத் துன்புறுத்தினான்.

Verse 9

सोऽपायाद्भीषितस्तेन बलिना क्रूरकर्मणा । अरण्यं गहनं घोरमाविवेश तदा प्रभुः ॥ ३२.१० ॥

அப்போது அந்த வலிமைமிக்கக் கொடுஞ்செயலாளனைப் பார்த்து அஞ்சிய ஆண்டவன் விலகி, அடர்ந்த அச்சமூட்டும் காட்டினுள் புகுந்தான்।

Verse 10

तस्मिन्गते सुराः सर्वे असुराणां तु पत्नयः । जिघृक्षन्तस्तदौकांसि बभ्रमुर्धर्मवञ्चिताः । असुरा अपि तद्वच्च सुरवेश्मनि बभ्रमुः ॥ ३२.११ ॥

தேவர்கள் சென்ற பின், தர்மம் கெட்ட அசுரர்களின் மனைவியர் அவர்களின் வாசஸ்தலங்களைப் பறிக்க எண்ணி அலைந்தனர்; அசுரர்களும் அதுபோல தேவர்களின் மாளிகையினுள் திரிந்தனர்।

Verse 11

निर्मर्यादे तथा जाते धर्मनाशे च पार्थिव । देवासुरा युयुधिरे सोमदोषेण कोपिताः । स्त्रीहेतोश्च महाभाग विविधायुधपाणयः ॥ ३२.१२ ॥

அரசே, எல்லைகள் மீறப்பட்டு தர்மம் அழிந்தபோது, சோமத் தோஷத்தால் கோபித்த தேவரும் அசுரரும், பெண் காரணமாகப் பலவகை ஆயுதங்களை ஏந்தி போரிட்டனர்।

Verse 12

तान्दृष्ट्वा युध्यतो देवानसुरैः सह कोपितान् । नारदः प्राह संगम्य पित्रे ब्रह्मणि हर्षितः ॥ ३२.१३ ॥

தேவர்கள் அசுரர்களுடன் கோபத்துடன் போரிடுவதைக் கண்ட நாரதர் மகிழ்ந்து தந்தை பிரம்மாவை அணுகி உரைத்தார்।

Verse 13

स हंसयानमारुह्य सर्वलोकपितामहः । निवारयामास तदा कस्यार्थे युद्धमब्रवीत् ॥ ३२.१४ ॥

அப்போது எல்லா உலகங்களின் பிதாமகன் பிரம்மா ஹம்ச வாகனத்தில் ஏறி அவர்களைத் தடுத்து, “இந்தப் போர் யாருக்காக?” என்று கேட்டார்।

Verse 14

सर्वे शशंसुः सोमं तु स तु बुद्ध्वा स्वकं सुतम् । पीडनादपयातं तु गहनं वनमाश्रितम् ॥ ३२.१५ ॥

அனைவரும் சோமனைப் புகழ்ந்தனர்; ஆனால் அவன் இது தன் மகனே என்றும், துன்பத்தால் விலகி அடர்ந்த காட்டில் அடைக்கலம் புகுந்தான் என்றும் உணர்ந்தான்।

Verse 15

ततो ब्रह्मा ययौ तत्र देवासुरयुतस्त्वरन् । ददर्श च सुरैः सार्द्धं चतुष्पादं वृषाकृतिम् । चरन्तं शशिसङ्काशं दृष्ट्वा देवानुवाच ह ॥ ३२.१६ ॥

அப்போது பிரம்மா தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களுடன் விரைந்து அங்கே சென்றார். தேவர்களுடன் சேர்ந்து நான்கு கால்களுடன் காளை வடிவில், நிலவுபோல் ஒளிர்ந்து உலாவும் ஒருவனைப் பார்த்து, தேவர்களை நோக்கி உரைத்தார்।

Verse 16

ब्रह्मा उवाच । अयं मे प्रथमः पुत्रः पीडितः शशिना भृशम् । पत्नीं जिघृक्षता भ्रातुर्धर्मसंज्ञो महामुनिः ॥ ३२.१७ ॥

பிரம்மா கூறினார்—இவன் என் முதல் மகன்; ‘தர்ம’ எனப் பெயர்பெற்ற மகாமுனி. தன் சகோதரனின் மனைவியைப் பறிக்க விரைந்த சசி (சந்திரன்) அவனை மிகக் கடுமையாகத் துன்புறுத்தினான்।

Verse 17

इदानीं तोषयध्वं वै सर्व एव सुरासुराः । येन स्थितिर्वो भवति समं देवासुरा इति ॥ ३२.१८ ॥

இப்போது நீங்கள் அனைவரும்—தேவரும் அசுரரும்—திருப்தி அளியுங்கள்; அதனால் உங்கள் நிலைமை உறுதியாகும், தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் சமமாகவே।

Verse 18

ततः सर्वे स्तुतिं चक्रुस्तस्य देवस्य हर्षिताः । विदित्वा ब्रह्मणो वाक्यात् सम्पूर्णशशिसन्निभम् ॥ ३२.१९ ॥

பின்னர் அனைவரும் மகிழ்ந்து அந்தத் தெய்வத்தைப் போற்றிப் பாடினர்; பிரம்மாவின் வாக்கினால் அவர் பௌர்ணமி நிலவுபோல் முழு ஒளியுடன் இருப்பவர் என்று அறிந்தனர்।

Verse 19

देवा ऊचुः । नमोऽस्तु शशिसङ्काश नमस्ते जगतः पते । नमोऽस्तु देवरूपाय स्वर्गमार्गप्रदर्शक । कर्ममार्गस्वरूपाय सर्वगाय नमो नमः ॥ ३२.२० ॥

தேவர்கள் கூறினர்—சந்திரனைப் போன்ற ஒளியுடையவனே! உமக்கு வணக்கம்; உலகத்தின் அதிபதியே! உமக்கு வணக்கம். தெய்வரூபம் கொண்டவனே, ஸ்வர்க்கப் பாதையை காட்டுபவனே! உமக்கு வணக்கம். கர்மமார்க்கமே உமது இயல்பு; அனைத்திலும் பரவியவனே! உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

Verse 20

त्वयैयं पाल्यते पृथ्वी त्रैलोक्यं च त्वयैव हि । जनस्तपस्तथा सत्यं त्वया सर्वं तु पाल्यते ॥ ३२.२१ ॥

உம்மாலேயே இந்தப் பூமி காக்கப்படுகிறது; உண்மையாக உம்மாலேயே மூவுலகமும் காக்கப்படுகிறது. மக்கள், தவம், மேலும் சத்தியம்—இவை அனைத்தும் உம்மாலேயே பாதுகாக்கப்படுகின்றன.

Verse 21

न त्वया रहितं किञ्चिज्जगत्स्थावरजङ्गमम् । विद्यते त्वद्विहीनं तु सद्यो नश्यति वै जगत् ॥ ३२.२२ ॥

இந்த உலகில் அசையாததும் அசையும் உயிர்களும்—உம்மைத் தவிர எதுவும் இல்லை. உம்மின்றி விட்டால் உலகம் உடனே அழிந்து போகிறது.

Verse 22

त्वमात्मा सर्वभूतानां सतां सत्त्वस्वरूपवान् । राजसानां रजस्त्वं च तामसानां तम एव च ॥ ३२.२३ ॥

நீயே எல்லா உயிர்களின் ஆத்மா; சத்த்வம் நிறைந்தோரில் நீ சத்த்வஸ்வரூபம். ரஜஸ்சம் உடையோரில் நீ ரஜோகுணமே; தமஸ்சம் உடையோரில் நீ தமோகுணமே.

Verse 23

चतुष्पादो भवान् देव चतुःशृङ्गस्त्रिलोचनः । सप्तहस्तस्त्रिबन्धश्च वृषरूप नमोऽस्तु ते ॥ ३२.२४ ॥

தேவனே! நீ நான்கு கால்களுடையவன்; நான்கு கொம்புகளும் மூன்று கண்களும் உடையவன். ஏழு கைகளும் மூன்று பந்தங்களும் (மூன்று இணைப்புகளும்) உடையவன்; காளை-ரூபனே! உமக்கு வணக்கம்.

Verse 24

त्वया हीना वयं देव सर्व उन्मार्गवर्त्तिनः । तन्मार्गं यच्छ मूढानां त्वं हि नः परमा गतिः ॥ ३२.२५ ॥

ஹே தேவா! உம்மை இழந்தால் நாங்கள் அனைவரும் தவறான பாதையில் செல்கிறோம். மயக்கமுற்ற எங்களுக்கு சன்மார்க்கத்தை அருள்வாயாக; நீரே எங்கள் பரம கதி, சரணம்.

Verse 25

एवं स्तुतस्तदा देवैर्वृषरूपी प्रजापतिः । तुष्टः प्रसन्नमनसा शान्तचक्षुरपश्यत ॥ ३२.२६ ॥

இவ்வாறு தேவர்களால் ஸ்துதிக்கப்பட, அப்போது காளை வடிவம் கொண்ட பிரஜாபதி திருப்தியடைந்து, பிரசன்ன மனத்துடன் அமைதியான கண்களால் நோக்கினார்.

Verse 26

दृष्टमात्रास्तु ते देवाः स्वयं धर्मेण चक्षुषा । क्षणेन गतसंमोहाः सम्यक्सद्धर्मसंहिताः ॥ ३२.२७ ॥

அவரை வெறும் தரிசனமட்டுமே செய்ததும், அந்த தேவர்கள் தர்மமேயான பார்வையால் உடனே மயக்கம் நீங்கி, சரியான சத்தர்மத்தில் நிலைபெற்றனர்.

Verse 27

असुरा अपि तद्वच्च ततो ब्रह्मा उवाच तम् । अद्यप्रभृति ते धर्म तिथिरस्तु त्रयोदशी ॥ ३२.२८ ॥

அசுரர்களும் அதேபோல் செய்தனர். பின்னர் பிரம்மா அவரிடம் கூறினார்—“ஹே தர்மா! இன்றுமுதல் திரயோதசி திதி உனது தர்ம-திதியாக (விரத நாளாக) இருக்கட்டும்.”

Verse 28

यस्तामुपोष्य पुरुषो भवंतं समुपार्जयेत् । कृत्वा पापसमाहारं तस्मान्मुञ्चति मानवः ॥ ३२.२९ ॥

அந்த (திரயோதசி) உபவாசத்தை மேற்கொண்டு உமது அருளைப் பெறும் மனிதன், பாவங்கள் குவிந்திருந்தாலும் அவற்றிலிருந்து விடுதலை பெறுவான்.

Verse 29

यच्चारण्यमिदं धर्म्म त्वया व्याप्तं चिरं प्रभो । ततो नाम्ना भविष्ये तद्धर्मारण्यमिति प्रभो ॥ ३२.३० ॥

ஓ பிரபுவே! தர்மஸ்வரூபனாகிய நீ நீண்ட காலமாக இவ்வனத்தை நிறைத்துள்ளாய்; ஆகையால் இது பெயரால் ‘தர்மாரண்யம்’ என்று புகழ்பெறும், ஓ பிரபுவே।

Verse 30

चतुष्ट्रिपाद् द्व्येकपाच्च प्रभो त्वं कृतादिभिर्लक्ष्यसे येन लोकैः । तथा तथा कर्मभूमौ नभश्च प्रायोयुक्तः स्वगृहं पाहि विश्वम् ॥ ३२.३१ ॥

ஓ பிரபுவே! க்ருத முதலிய யுகங்களால் உலகங்கள் உம்மை முறையே நான்கு, மூன்று, இரண்டு, ஒன்று என்ற ‘பாத’ங்களுடன் வெளிப்படுவதாக அறிகின்றன. அதன்படி கர்மபூமியிலும் ஆகாயத்திலும் பெரும்பாலும் ஈடுபட்டு, தம் இல்லம்போல் இவ்வுலகத்தைப் பாதுகாப்பீராக।

Verse 31

इत्युक्तमात्रः प्रपितामहोऽधुना सुरासुराणामथ पश्यतां नृप । अदृश्यतामगमत् स्वालयांश्च जग्मुः सुराः सवृषा वीतशोकाः ॥ ३२.३२ ॥

ஓ அரசே! பிதாமகர் இவ்வாறு கூறிய மாத்திரத்தில், தேவர்கள் அசுரர்கள் கண்முன்னே அவர் மறைந்தார். பின்னர் தேவர்கள் வृष (விருஷபம்) உடன், துயரமின்றி தத்தம் தாமங்களுக்கு சென்றனர்।

Verse 32

धर्मोत्पत्तिं य इमां श्रावयीत तदा श्राद्धे तर्पयेत पितॄंश्च । त्रयोदश्यां पायसेन स्वशक्त्या स स्वर्गगामी तु सुरानुपेयात् ॥ ३२.३३ ॥

இந்த ‘தர்மத்தின் தோற்றம்’ பற்றிய வரலாற்றை யார் பாராயணம்/கேட்பிக்கிறாரோ, அவர் ஸ்ராத்த காலத்தில் பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். திரயோதசி நாளில் தன் வல்லமைக்கேற்ப பாயசம் அர்ப்பணித்தால், அவர் ஸ்வர்க்கம் அடைந்து தேவர்களின் சங்கத்தைப் பெறுவார்।

Verse 33

सोऽपायाद् भीषितस्तेन बलिना क्रूरकर्मणा । अरण्यं गहनं घोरमाविवेश तदा प्रभुः ॥

அந்த வலிமைமிக்க கொடுஞ்செயலாளனால் அஞ்சி அவன் ஓடினான்; அப்போது ஆண்டவன் அடர்ந்ததும் அச்சமூட்டும் காடினுள் நுழைந்தான்.