Adhyaya 7

Verse 1

अगस्त्य उवाच । तीर्थमन्यत्प्रवक्ष्यामि क्षीरोदकमिति स्मृतम् । सीताकुण्डाच्च वायव्ये वर्त्तते गुणसुन्दरम् । पुण्यैकनिचयस्थानं सर्वदुःखविनाशनम्

அகஸ்தியர் கூறினார்—‘க்ஷீரோதகம்’ எனப் புகழப்படும் மற்றொரு தீர்த்தத்தை நான் உரைக்கிறேன். சீதாகுண்டத்தின் வடமேற்கில் அது நற்குண அழகுடன் விளங்குகிறது; புண்ணியச் சேர்க்கையின் தலம், எல்லாத் துயரையும் அழிப்பது।

Verse 2

पुरा दशरथो राजा पुत्रेष्टिनाम नामतः । चकार विधिवद्यज्ञं पुत्रार्थं यत्र चादरात्

முன்னொரு காலத்தில் அரசன் தசரதன் புத்ரப் பெறுதலை விரும்பி, அங்கே விதிமுறையுடன் ‘புத்ரேஷ்டி’ எனும் யாகத்தை ஆவலுடன் செய்தான்।

Verse 3

क्रतुं समापयामास सानन्दो भूरिदक्षिणम् । यज्ञान्ते क्रतुभुक्तत्र मूर्तिमान्समदृश्यत

அவன் மகிழ்ச்சியுடன் மிகுந்த தட்சிணை அளித்து அந்தக் கிரதுவை நிறைவு செய்தான். யாக முடிவில் அங்கே ஹவியை ஏற்கும் தேவன் உடல் கொண்டு தோன்றினார்।

Verse 4

हस्ते कृत्वा हेमपात्रं हविःपूर्णमनुत्तमम् । तस्मिन्हविषि संकीर्णं वैष्णवं तेज उत्तमम् । चतुर्विधं विभज्यैव पत्नीभ्यो दत्तवान्नृपः

மிகச் சிறந்த ஹவியால் நிரம்பிய பொற்கலசத்தை கையில் எடுத்தான்; அந்த ஹவியில் உன்னத வைஷ்ணவத் தேஜஸ் கலந்திருந்தது. அரசன் அதை நான்கு பாகங்களாகப் பிரித்து தன் அரசிகளுக்கு அளித்தான்।

Verse 5

यत्र तत्क्षीरसंप्राप्तिर्जाता परमदुर्लभा । क्षीरोदकमिति ख्यातं तत्स्थानं पापनाशनम् । उदकेनाभिव्यक्तं च उत्तमं च फलप्रदम्

அந்த மிக அரிதான ‘க்ஷீரப் பெறுதல்’ நிகழ்ந்த இடம் ‘க்ஷீரோதகம்’ எனப் புகழ்பெற்றது. அது பாவநாசி; அதன் நீரால் வெளிப்பட்டு உயர்ந்த பலனை அளிக்கிறது.

Verse 6

तत्र स्नात्वा नरो धीमान्विजितेन्द्रिय आदरात् । सर्वान्कामानवाप्नोति पुत्रांश्च सुबहुश्रुतान्

அங்கே பக்தியுடன் நீராடி, இந்திரியங்களை வென்ற ஞானி எல்லா விருப்பங்களையும் அடைகிறான்; மேலும் மிகுந்த கல்வியறிவுடைய புத்திரர்களையும் பெறுகிறான்.

Verse 7

आश्विने शुक्लपक्षस्य एकादश्यां जितव्रतः । तत्र स्नात्वा विधानेन दत्त्वा शक्त्या द्विजन्मने

ஆச்வின மாத சுக்லபட்ச ஏகாதசியில், விரதத்தில் உறுதியானவன் அங்கே விதிப்படி நீராடி, தன் ஆற்றலுக்கேற்ப ஒரு த்விஜருக்கு தானம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 8

विष्णुं संपूज्य विधिवत्सर्वान्कामानवाप्नुयात् । पुत्रानवाप्नुयाद्विद्धि धर्मांश्च विधिवन्नरः

விதிப்படி விஷ்ணுவைச் சிறப்பாக வழிபட்டால் மனிதன் எல்லா விருப்பங்களையும் அடைவான். அவன் தகுதியான புத்திரர்களையும் பெறுவான்; மேலும் முறையாகக் கடைப்பிடிப்பதால் தர்மப் பலனையும் அடைவான் என்று அறிக.

Verse 9

तस्मात्क्षीरोदकस्थानान्नैरृते दिग्दले श्रितम् । ख्यातं बृहस्पतेः कुण्डमुद्दंडाचंडमंडितम्

ஆகையால் க்ஷீரோதகத் தலத்திற்கு அண்மையில், நைருதி திசைப் பகுதியில், ப்ருஹஸ்பதியின் புகழ்பெற்ற குண்டம் உள்ளது; அது உயர்ந்தும் பிரகாசமான அலங்காரங்களாலும் விளங்குகிறது.

Verse 10

सर्वपापप्रशमनं पुण्यामृततरंगितम् । यत्र साक्षात्सुरगुरुर्निवासं किल निर्ममे

இது எல்லாப் பாவங்களையும் தணிக்கும், புண்ணிய அமுத அலைகளால் அலைமோதும்; அங்கே நேரே தேவர்களின் குரு பிரகஸ்பதி தன் வாசஸ்தலத்தை அமைத்தார் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 11

यज्ञं च विधिवच्चक्रे बृहस्पतिरुदारधीः । नानामुनिगणैर्युक्तं रम्यं बहुफलप्रदम् । सुपर्णच्छायसंपन्नं कुण्डं तत्पापिदुर्ल्लभम्

உதார ஞானமுடைய பிரகஸ்பதி அங்கே விதிப்படி யாகம் செய்தார்—பலவகை முனிவர் கூட்டங்களுடன்—அந்த இனிய குண்டத்தைப் பலன் மிகுந்ததாக ஆக்கினார். சுபர்ணனின் நிழல் பெற்ற அந்தத் தீர்த்தக் குண்டம் பாவிகளுக்கு அரிது.

Verse 12

इन्द्रादयोऽपि विबुधा यत्र स्नात्वा प्रयत्नतः । मनोभीष्टफलं प्राप्ताः सौंदर्यौदार्यतुंदिलाः

இந்திரன் முதலிய தேவர்கள் கூட அங்கே முயற்சியுடன் நீராடி, மனம் விரும்பிய பலனைப் பெற்றனர்; அழகும் பெருந்தன்மையும் நிறைந்து விளங்கினர்.

Verse 13

यत्र स्नानेन दानेन नरो मुच्येत किल्बिषात्

அங்கே நீராடலும் தானமும் செய்தால் மனிதன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.

Verse 14

भाद्रे शुक्ले तु पंचम्यां यात्रा तत्र फलप्रदा । अन्यदापि गुरोर्वारे स्नानं बहुफलप्रदम्

பாத்ரபத மாதத்தின் சுக்லபட்ச பஞ்சமியில் அங்கே யாத்திரை பலன் தரும்; மற்ற நாட்களிலும் வியாழக்கிழமை நீராடுதல் மிகுந்த பலன் அளிக்கும்.

Verse 15

बृहस्पतेस्तथा विष्णोः पूजां तत्र य आचरेत् । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोके स मोदते

அங்கே ப்ருஹஸ்பதி மற்றும் விஷ்ணுவை வழிபடுகிறவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு விஷ்ணுலோகத்தில் மகிழ்வான்।

Verse 16

भवेद्बृहस्पतेः पीडा यस्य गोचरवेधतः । तेनात्र विधिवत्स्नानं कार्यं संकल्पपूर्वकम्

எதிர்மறை கோசரத் தாக்கத்தால் யாருக்கு ப்ருஹஸ்பதி பீடை உண்டோ, அவர் இங்கே சங்கல்பத்துடன் விதிப்படி நீராட வேண்டும்।

Verse 17

होमं कृत्वा गुरोर्मूर्तिः सुवर्णेन विनिर्मिता । स्थित्वा जले प्रदेया वै पीतांबरसमन्विता

ஹோமம் செய்து, குரு (ப்ருஹஸ்பதி) அவர்களின் பொன்னால் செய்யப்பட்ட உருவத்தை அமைத்து, பீதாம்பரம் அணிவித்து நீரில் வைத்து தானமாக அளிக்க வேண்டும்।

Verse 18

वेदज्ञायातिशुचये स्नात्वा पीडापनुत्तये । होमं च कारयेत्तत्र ग्रहजाप्यविधानतः

பீடை நீங்க அங்கே நீராடி, மிகத் தூய்மையான வேதஞானியை அமர்த்தி, கிரஹஜப விதிப்படி அங்கே ஹோமம் செய்ய வேண்டும் (அல்லது செய்யச் செய்ய வேண்டும்)।

Verse 19

एवं कृते न संदेहो ग्रहपीडा प्रणश्यति

இவ்வாறு செய்தால் ஐயமில்லை; கிரஹப் பீடை அழியும்।

Verse 20

तद्दक्षिणे मुनिश्रेष्ठ रुक्मिणीकुण्डमुत्तमम् । चकार यत्स्वयं देवी रुक्मिणी कृष्णवल्लभा

அந்தப் புனிதத் தலத்தின் தெற்கில், முனிவரே, சிறந்த ருக்மிணீ குண்டம் உள்ளது; அதைத் தாமே தேவியார் ருக்மிணி—திருக்கிருஷ்ணரின் பிரியையாள்—உருவாக்கினாள்।

Verse 21

तत्र विष्णुः स्वयं चक्रे निवासं सलिले तदा । वरप्रदानात्स्नेहेन भार्यायाः प्रगुणीकृतम्

அங்கே விஷ்ணு அப்போது நீரினுள் தாமே தமது வாசத்தை அமைத்தார்; வரம் அளித்து, தம் துணைவியின்மேல் அன்பினால், அதைச் சிறப்புறச் செய்தார்।

Verse 22

तत्र स्नानं तथा दानं होमं वैष्णवमंत्रकम् । द्विजपूजां विष्णुपूजां कुर्वीत प्रयतो नरः

அங்கே ஒழுக்கமுடையவன் ஸ்நானம், தானம், வைஷ்ணவ மந்திரங்களால் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் த்விஜர்களை வணங்கி, விஷ்ணுவையும் பக்தியுடன் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 23

तत्र सांवत्सरी यात्रा कर्त्तव्या सुप्रयत्नतः । ऊर्जकृष्णनवम्यां च सर्वपापापनुत्तये

அங்கே ஆண்டுதோறும் யாத்திரை மிகுந்த முயற்சியுடன் செய்யப்பட வேண்டும்; மேலும் ஊர்ஜ (கார்த்திக) மாதத்தின் கிருஷ்ணபக்ஷ நவமியில், எல்லாப் பாவங்களும் நீங்குவதற்காக।

Verse 24

पुत्रवाञ्जायते वन्ध्यो यात्रां कृत्वा न संशयः । नारीभिर्वा नरैर्वापि कर्त्तव्यं स्नानमादरात्

யாத்திரை செய்தால் பிள்ளையில்லாதவளும் பிள்ளைபெறும் பேறு அடைவாள்—சந்தேகம் இல்லை; பெண்களாயினும் ஆண்களாயினும், அனைவரும் அங்கே மரியாதையுடன் ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 25

भुक्त्वा भोगान्समग्रांश्च विष्णुलोके स मोदते । लक्ष्मीकामनया तत्र स्नातव्यं च विशेषतः

முழுமையான போகங்களை அனுபவித்த பின் அவன் விஷ்ணுலோகத்தில் மகிழ்வான். மேலும் லக்ஷ்மீ அருளைப் பெறும் விருப்பத்தால் அங்கே விசேஷமாக ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 26

सर्वकाममवाप्नोति तत्र स्नानेन मानवः । रुक्मिणीश्रीपतिप्रीत्यै दातव्यं च स्वशक्तितः

அங்கே ஸ்நானம் செய்தால் மனிதன் எல்லா விருப்பங்களையும் அடைவான். ருக்மிணீ மற்றும் ஸ்ரீபதி (விஷ்ணு) திருப்திக்காக தன் திறன் அளவிற்கு தானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 27

कर्त्तव्या विधिवत्पूजा ब्राह्मणानां विशेषतः । ध्येयो लक्ष्मीपतिस्तत्र शंखचक्रगदाधरः

முறையோடு பூஜை செய்ய வேண்டும்—சிறப்பாக பிராமணர்களை மரியாதையுடன் போற்ற வேண்டும். அங்கே சங்கு-சக்கரம்-கதை தாங்கும் லக்ஷ்மீபதியை தியானிக்க வேண்டும்.

Verse 28

पीतांबरधरः स्रग्वी नारदादिभिरीडितः । तार्क्ष्यासनो मुकुटवान्महेन्द्रादिविभूषितः

பீதாம்பரம் அணிந்து, வனமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, நாரதர் முதலிய முனிவர்களால் போற்றப்பட்டு, தார்க்ஷ்யன் (கருடன்) மீது அமர்ந்து, கிரீடம் தரித்து, இந்திரன் முதலிய தேவர்க்குரிய ஆபரணங்களால் விளங்கும்—இவ்வாறு ஹரியை தரிசிக்கலாம்.

Verse 29

सर्वकामफलावाप्त्यै वक्षोलक्षितकौस्तुभः । अतसीकुसुमश्यामः कमलामललोचनः

அனைத்து நீதியான விருப்பங்களின் பலனை அடைய, மார்பில் கௌஸ்துப மணியைத் தாங்கி, அதசி மலரைப் போல நீல-கருமை நிறமுடையவனாக, தூய தாமரை போன்ற கண்களையுடைய அந்த இறைவனை நினைய வேண்டும்.

Verse 30

एवं कृते न संदेहः सर्वान्कामानवाप्नुयात् । इह लोके सुखं भुक्त्वा हरिलोके स मोदते

இவ்வாறு செய்தால் ஐயமில்லை—அனைத்து விரும்பிய பயன்களும் கிடைக்கும். இவ்வுலகில் இன்பம் அனுபவித்து, பின்னர் ஹரியின் லோகத்தில் மகிழ்வான்.

Verse 31

अतः परं प्रवक्ष्यामि तीर्थमन्यदघापहम् । कलिकिल्विषसंहारकारकं प्रत्ययात्मकम्

அடுத்து நான் இன்னொரு தீர்த்தத்தைச் சொல்கிறேன்; அது பாவங்களை அகற்றுவது. கலியுகக் களங்கங்களை அழித்து, நேரடி ஆன்மீக உறுதிப்பாட்டால் திட நம்பிக்கையை அளிப்பது.

Verse 32

परं पवित्रमतुलं सर्वकामार्थसिद्धिदम् । धनयक्षैतिख्यातं परं प्रत्ययकारकम्

அது மிகப் புனிதமும் ஒப்பற்றதுமாக இருந்து, எல்லா நோக்கங்களிலும் வெற்றியையும் எல்லா நற்காமங்களின் நிறைவேற்றத்தையும் அளிக்கும். ‘தன-யக்ஷ’ எனப் புகழ்பெற்றது, உயர்ந்த உறுதியைத் தருவது.

Verse 33

रुक्मिणीकुण्डवायव्यदिग्दले संस्मृतं शुभम् । हरिश्चन्द्रस्य राजर्षेरासीत्तत्र धनं महत्

ருக்மிணீ-குண்டத்தின் வடமேற்கு திசைப் பகுதியில் ஒரு மங்களமான இடம் புனிதமாக நினைவுகூரப்படுகிறது. அங்கே ராஜரிஷி ஹரிச்சந்திரனுக்கு பெரும் செல்வநிதி இருந்தது.

Verse 34

तस्य रक्षार्थमत्यर्थं रक्षितो यक्षौच्चकैः । विश्वामित्रो मुनिः पूर्वं यदा चैव पराजयत्

அந்த செல்வத்தை மிகக் கடுமையாகக் காக்க, அச்சமூட்டும் யக்ஷ வீரர்கள் காவல் காத்தனர். முற்காலத்தில் முனி விஸ்வாமித்ரர் அவர்களை வென்று தோற்கடித்தபோது...

Verse 35

हरिश्चंद्रं नरपतिं राज्यसूयकरं परम् । राज्यं जग्राह सकलं चतुरंगबलान्वितम्

பரம ராஜசூய யாகம் செய்த நரபதி ஹரிச்சந்திரனுடைய முழு அரசும், நான்கு அங்கப் படையுடன் சேர்த்து, கைப்பற்றப்பட்டது.

Verse 36

तद्वशेऽदाच्च स मुनिर्धनं सकलमुत्तमम् । तद्रक्षायै प्रयत्नेन यक्षं स्थापितवानसौ

அவரை வசியப்படுத்தி அந்த முனிவர் எல்லா சிறந்த செல்வத்தையும் ஒப்படைக்கச் செய்தார்; பின்னர் அதன் பாதுகாப்பிற்காக முயன்று ஒரு யக்ஷனை காவலனாக நிறுவினார்.

Verse 37

प्रमंथुर इति ख्यातं प्रमोदानन्दमंदिरम् । रक्षां विदधतस्तस्य बहुयत्नेन सर्वशः

அந்த காவலன் ‘பிரமந்துரன்’ எனப் புகழ்பெற்றான்—மகிழ்ச்சி ஆனந்தத்தின் ஆலயமாக—எல்லாத் திசைகளிலும் பெரும் முயற்சியுடன் இடையறாது பாதுகாத்தான்.

Verse 38

तुतोष स मुनिर्द्धीमान्कदाचिद्विजितेन्द्रियः । उवाच मधुरं वाक्यं प्रीत्या परमया युतः

அப்போது அறிவுடைய, இந்திரியங்களை வென்ற முனிவர் மகிழ்ந்து, பரம அன்பால் நிறைந்து இனிய சொற்களை உரைத்தார்.

Verse 39

विश्वामित्र उवाच । वरं वरय धर्मज्ञ क्षिप्रमेव विमत्सरः । भक्त्या परमया धीर संतुष्टोऽस्मि विशेषतः

விச்வாமித்ரர் கூறினார்—தர்மத்தை அறிந்தவனே, பொறாமையின்றி விரைவாக ஒரு வரம் வேண்டு. திடமுள்ளவனே, உன் பரம பக்தியால் நான் சிறப்பாக மகிழ்ந்தேன்.

Verse 40

यक्ष उवाच । वरं प्रयच्छसि यदि विप्रवर्य मदीप्सितम् । ममांगमतिदुर्गंधि शापाच्च नृपतेरभूत् । सुगन्धयितुं ब्रह्मर्षे तत्प्रसीद मुनीश्वर

யட்சன் கூறினான்—ஹே விப்ரவர்யரே! நீங்கள் வரம் அளிப்பீரெனில், எனக்கு வேண்டிய வரத்தைத் தாரும். அரசன் சாபத்தால் என் உடல் மிகுந்த துர்நாற்றமாயிற்று. ஹே பிரஹ்மரிஷியே, ஹே முனீஸ்வரரே! அருள்கொண்டு என்னை நறுமணமுடையவனாக்குங்கள்.

Verse 41

अगस्त्य उवाच । एवमुक्ते तु यक्षेण मुनिर्ध्यानस्थलोचनः । तं विविच्यानया भक्त्या अभिषेकं चकार सः

அகஸ்தியர் கூறினார்—யட்சன் இவ்வாறு சொன்னபோது, தியானத்தில் நிலைத்த கண்களையுடைய முனிவர் அவனை ஆராய்ந்து, பக்தியுடன் அவனுக்கு அபிஷேகம் செய்தார்.

Verse 42

तीर्थोदकेन विधिवत्कृत्वा संकल्पमादरात् । ततः सोऽभूत्क्षणेनैव सुगन्धोत्तरविग्रहः

தீர்த்த நீரால் விதிப்படி, மரியாதையுடன் சங்கல்பம் செய்து, அவன் கணநேரத்தில் மிகச் சிறந்த நறுமணமுடைய உடலையுடையவனானான்.

Verse 43

तथाभूतः स मधुरं प्रोवाच प्रांजलिस्ततः । पुनः पुरः स्थितो धीमान्विनयावनतस्तदा

அவ்வாறு மாறியவன் கைகூப்பி இனிய சொற்கள் கூறினான்; பின்னர் முனிவரின் முன்னிலையில் நின்று, அந்த ஞானி பணிவுடன் வணங்கினான்.

Verse 44

यक्ष उवाच । त्वत्कृपाभिरहं धीर जातः सुरभिविग्रहः । एतत्स्थानं यथा ख्यातिं याति सर्वज्ञ तत्कुरु

யட்சன் கூறினான்—ஹே திடமுடையவரே! உங்கள் கருணையால் நான் நறுமணமுடைய உடலைப் பெற்றேன். ஹே அனைத்தும் அறிந்தவரே! இந்த இடம் புகழ் பெறுமாறு அருள்செய்யுங்கள்.

Verse 45

त्वत्प्रसादेन विप्रर्षे तथा यत्नं विधेहि वै

ஆகையால், ஓ பிராமண-முனிவரே, உங்கள் அருளால் நிச்சயமாக அதற்கேற்ற முயற்சியைச் செய்யுங்கள்.

Verse 46

अगस्त्य उवाच । एवमुक्तः क्षणं ध्यात्वा मुनिः स्तिमितलोचनः । यक्षं प्रति प्रसन्नात्मा ह्युवाच श्लक्ष्णया गिरा

அகஸ்தியர் கூறினார்—இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், நிலைத்த கண்களுடைய முனிவர் ஒரு கணம் தியானித்தார்; பின்னர் அமைதியான உள்ளத்துடன் யக்ஷனை மென்மையான சொற்களால் உரைத்தார்.

Verse 47

विश्वामित्र उवाच । प्रसिद्धिमतुलां यक्ष एतत्स्थानं गमिष्यति । धनयक्ष इति ख्यातिमेतत्तीर्थं गमिष्यति

விச்வாமித்ரர் கூறினார்—ஓ யக்ஷா, இவ்விடம் ஒப்பற்ற புகழை அடையும். இத்தீர்த்தம் ‘தனயக்ஷ’ என்ற பெயரால் பிரசித்தி பெறும்.

Verse 48

सौंदर्य्यदं शरीरस्य परं प्रत्ययकारकम् । यत्र स्नात्वा विधानेन दौर्गंध्यं त्यजति क्षणात् । तत्र स्नानं प्रयत्नेन कर्त्तव्यं पुण्यकांक्षिभिः

இந்த (தீர்த்தம்) உடலுக்கு அழகை அளித்து, உள்நம்பிக்கைக்கு உச்ச ஆதாரமாகிறது. அங்கே விதிப்படி நீராடினால் ஒரு கணத்தில் துர்நாற்றம் நீங்கும். ஆகவே புண்ணியம் நாடுவோர் அங்கே முயன்று கவனமாக நீராட வேண்டும்.

Verse 49

दानं श्रद्धास्वशक्तिभ्यां लक्ष्मीपूजा विशेषतः । तत्र स्नानेन दानेन लक्ष्मीप्रीत्यै विशेषतः

நம்பிக்கையுடன், தம் திறனுக்கேற்ப தானம் செய்ய வேண்டும்; குறிப்பாக லக்ஷ்மி பூஜையைச் செய்ய வேண்டும். அந்த இடத்தில் நீராடலும் தானமும்—மிகவும்—லக்ஷ்மியின் பிரீதிக்காகவே செய்யப்படுகின்றன.

Verse 50

पूजया तु निधीनां च नवानामपि सुव्रत । इह लोके सुखं भुक्त्वा परलोके स मोदते

ஓ சுவரதனே! ஒன்பது நிதிகளையும் வழிபட்டால், இவ்வுலகில் இன்பம் அனுபவித்து மறுவுலகிலும் மகிழ்வான்।

Verse 51

महापद्मस्तथा पद्मः शंखो मकरकच्छपौ । मुकुन्दकुंदनीलाश्च खर्वश्च निधयो नव

அந்த ஒன்பது நிதிகள்: மகாபத்மம், பத்மம், சங்கம், மகரம், கச்சபம், முகுந்தம், குந்தம், நீலம், கர்வம்।

Verse 52

एतेषामपि कुण्डेऽत्र संनिधिर्भविताऽनघ । एतेषां तु विशेषेण पूजा बहुफलप्रदा

ஓ அனகனே! இந்நீர்க் குண்டத்தில் இவர்களும் சன்னிதியாக இருப்பர்; இங்கே இவர்களை விசேஷமாக வழிபடுதல் மிகுந்த பலன் தரும்।

Verse 53

जलमध्ये प्रकर्त्तव्यं निधिलक्ष्मीप्रपूजनम्

நீரின் நடுவே நிதி-லக்ஷ்மியை வழிபாடு செய்ய வேண்டும்।

Verse 54

अन्नं बहुविधं देयं वासांसि विविधानि च

பலவகை அன்னம் தானமாக அளிக்க வேண்டும்; பலவகை ஆடைகளையும் வழங்க வேண்டும்।

Verse 55

सुवर्णादि यथाशक्त्या वित्तशाठ्यं विवर्जयेत् । गुप्तं दानं प्रयत्नेन कर्त्तव्यं सुप्रयत्नतः

இயன்ற அளவிற்கு பொன் முதலியவற்றைத் தானமாக அளித்து, செல்வத்தில் கஞ்சத்தனத்தை விலக்க வேண்டும். தானத்தை மறைவாக, மிகுந்த முயற்சியுடனும் கவனத்துடனும் செய்ய வேண்டும்.

Verse 56

फलानि च सुवर्णानि देयानि च विशेषतः

பழங்களும் பொன்னும்—சிறப்பாக—தானமாக அளிக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 57

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां स्नानं बहुफलप्रदम् । श्रद्धया परया युक्तैः कर्त्तव्यं श्रद्धयाधिकम्

கிருஷ்ணபட்ச சதுர்தசியன்று நீராடுதல் மிகுந்த பலன் தரும். பரம பக்தி-நம்பிக்கையுடன் உள்ளோர் இதை இன்னும் அதிக நம்பிக்கையுடன் செய்ய வேண்டும்.

Verse 58

माघे कृष्णचतुर्दश्यां यात्रा सांवत्सरी भवेत् । तत्र स्नानं पितॄणान्तु तर्पणं च विशेषतः

மாசி (மா஘) மாத கிருஷ்ண சதுர்தசியின் யாத்திரை ஆண்டு முழுவதற்குரிய பலனை அளிக்கும். அங்கு நீராடி, குறிப்பாக பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 59

आब्रह्मस्तम्बपर्यंतं जगत्तृप्यत्विति ब्रुवन् । अपसव्येन विधिवत्तर्प्पयेदंजलित्रयम्

“பிரம்மாவிலிருந்து புல்லின் நுனிவரை உலகமெல்லாம் திருப்தியடையட்டும்” என்று கூறி, பூணூலை அபசவ்யமாக அணிந்து, விதிப்படி மூன்று அஞ்சலி நீரால் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 60

एवं कुर्वन्नरो यक्ष न मुह्यति कदाचन । अत्र स्नातो दिवं याति अत्र स्नातः सुखी भवेत्

யக்ஷனே! இவ்விதமாக நடப்பவன் ஒருபோதும் மயக்கமடையான். இங்கு நீராடினால் அவன் ஸ்வர்க்கம் அடைவான்; இங்கு நீராடினால் அவன் இன்பமுடன் வாழ்வான்.

Verse 61

अत्र स्नातेन ते यक्ष कर्त्तव्यं पूजनं पुरः । त्वत्पूजनेन विधिवन्नृणां पापक्षयो भवेत्

யக்ஷனே! இங்கு நீராடிய பின் உன் முன்னிலையில் பூஜை செய்ய வேண்டும். முறையாக உன்னைப் பூஜித்தால் மனிதர்களின் பாவங்கள் அழியும்.

Verse 62

नमः प्रमथराजेति पूजामन्त्र उदाहृतः । तीर्थमध्ये प्रकर्त्तव्यं पूजनं श्रवणादिकम्

‘நமः பிரமதராஜாய’ என்பதே பூஜை மந்திரமாக உரைக்கப்படுகிறது. தீர்த்தத்தின் நடுவில், புனிதக் கதையை பக்தியுடன் கேட்பது முதலியவற்றால் தொடங்கி பூஜை செய்ய வேண்டும்.

Verse 63

निधिलक्ष्म्यो तथा यक्ष तव पूजा विशेषतः । एवं यः कुरुते धीरः सर्वान्कामानवाप्नुयात्

யக்ஷனே! நிதியும் லக்ஷ்மியும் பெற உன் பூஜை மிகச் சிறப்பாகப் பலன் தரும். இவ்வாறு செய்கிற உறுதியானவன் எல்லா விருப்பங்களையும் அடைவான்.

Verse 64

धनार्थी धनमाप्नोति पुत्रार्थी पुत्रमाप्नुयात् । मोक्षार्थी मोक्षमाप्नोति तत्किं न यदिहाप्यते

செல்வம் நாடுபவன் செல்வம் பெறுவான்; புதல்வன் நாடுபவன் புதல்வனைப் பெறுவான்; மோட்சம் நாடுபவன் மோட்சம் பெறுவான். இங்கு பெறப்படாதது என்ன உள்ளது?

Verse 65

यस्तु मोहान्नरो यक्ष स्नानं न कुरुते किल । तस्य सांवत्सरं पुण्यं त्वं ग्रहीष्यसि सर्वशः

ஏ யக்ஷா! மயக்கத்தால் ஸ்நானம் செய்யாத மனிதனின் ஆண்டு முழுதும் சேர்த்த புண்ணியத்தை நீ முழுவதுமாகப் பறித்துக் கொள்வாய்.

Verse 66

इति दत्त्वा वरांस्तस्मै विश्वामित्रो मुनीश्वरः । अन्तर्दधे मुनिवरस्तदा स च तपोनिधिः

இவ்வாறு அவனுக்கு வரங்களை அளித்த முனிவர்களின் ஈசன் விஸ்வாமித்ரர்—தபஸின் நிதியான அந்த முனிவர்—அப்போது மறைந்தார்.

Verse 67

तदाप्रभृति तत्स्थानं परमां ख्यातिमाययौ । तस्य तीर्थस्य सकला भूमिः स्वर्णविनिर्मिता

அந்த நாள்முதல் அந்த இடம் உச்சப் புகழை அடைந்தது; அந்த தீர்த்தத்தின் முழு நிலமும் பொன்னால் செய்யப்பட்டதுபோல் ஆனது.

Verse 68

दिव्यरत्नौघखचिता समंतादुपशोभिता । एवं यः कुरुते विद्वन्स याति परमां गतिम्

தெய்வீக ரத்தினக் குவியல்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, எங்கும் ஒளிர்ந்து—ஓ அறிவாளியே! இவ்வாறு செய்பவன் பரமகதியை அடைவான்.

Verse 69

धनयक्षादुत्तरस्मिन्दिग्भागे संस्थितं द्विज । वसिष्ठकुण्डं विख्यातं सर्वपापापहं सदा

ஓ த்விஜா! தனாதிபதி (குபேரன்) ஆளும் வடதிசையில் புகழ்பெற்ற வசிஷ்ட-குண்டம் உள்ளது; அது எப்போதும் எல்லாப் பாவங்களையும் போக்கும்.

Verse 70

वसिष्ठस्य सदा तत्र निवासः सुतपोनिधेः । अरुन्धती सदा यस्य वर्तते निर्मलव्रता

அங்கே எப்போதும் உயர்த் தவத்தின் நிதியான வசிஷ்டர் வாசம் செய்கிறார். அவருடன் தூய விரதம் கொண்ட அருந்ததி என்றும் உடனிருப்பாள்.

Verse 71

अत्र स्नानं विशेषेण श्राद्धपूर्वमतंद्रितः । यः कुर्यात्प्रयतो धीमांस्तस्य पुण्यमनुत्तमम्

இங்கே சிறப்பாக, சிராத்தம் முன்செய்து, அலட்சியம் இன்றி நீராட வேண்டும். கட்டுப்பாட்டுடன் செய்பவன் ஒப்பற்ற புண்ணியம் பெறுவான்.

Verse 72

वामदेवस्य तत्रैव संनिधिर्वर्ततेऽनघ । वशिष्ठवामदेवौ तु पूजनीयौ प्रयत्नतः

பாவமற்றவனே, அங்கேயே வாமதேவரின் புனித சன்னிதி உள்ளது. வசிஷ்டர், வாமதேவர்—இருவரையும் முயற்சியுடன் வழிபட வேண்டும்.

Verse 73

पतिव्रता पूजनीयाऽरुन्धती च विशेषतः । स्नातव्यं विधिना सम्यग्दातव्यं च स्वशक्तितः

பதிவிரதையான அருந்ததியைச் சிறப்பாக வழிபட வேண்டும். விதிப்படி முறையாக நீராடி, தன் ஆற்றலுக்கேற்ப தானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 74

सर्वकामफलप्राप्तिर्जायते नात्र संशयः । अत्र यः कुरुते स्नानं स वशिष्ठसमो भवेत्

இங்கே எல்லா விருப்பங்களின் பலனும் கிடைக்கும்—இதில் ஐயமில்லை. இங்கே நீராடுபவன் புண்ணியத்தில் வசிஷ்டருக்கு ஒப்பாவான்.

Verse 75

भाद्रे मासि सिते पक्षे पंचम्यां नियतव्रतः । तस्य सांवत्सरी यात्रा कर्त्तव्या विधिपूर्विका

பாத்ர மாதம் சுக்ல பக்ஷத்தின் பஞ்சமி திதியில், நியமவிரதம் கொண்ட பக்தன் விதிப்பூர்வமாக ஆண்டுதோறும் தீர்த்தயாத்திரை செய்ய வேண்டும்।

Verse 76

विष्णुपूजा प्रयत्नेन कर्तव्या श्रद्धयात्र वै । सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोके महीयते

இங்கே முயற்சியுடனும் பக்திச் சிரத்தையுடனும் விஷ்ணு பூஜை செய்ய வேண்டும். எல்லாப் பாவங்களிலிருந்து தூய்மையடைந்த ஆன்மா விஷ்ணுலோகத்தில் போற்றப்படும்।

Verse 77

वसिष्ठकुण्डाद्विप्रेंद्र प्रत्यग्दिग्दलमाश्रितम् । विख्यातं सागरं कुण्डं सर्वकामार्थसिद्धिदम् । यत्र स्नानेन दानेन सर्वकामानवाप्नुयात्

வசிஷ்டகுண்டத்தின் மேற்கே, ஓ பிராமணசிரேஷ்டா, புகழ்பெற்ற சாகரகுண்டம் உள்ளது; அது எல்லா நோக்கங்களும் ஆசைகளும் நிறைவேறச் செய்கிறது. அங்கே ஸ்நானமும் தானமும் செய்தால் எல்லா விருப்பப் பலன்களும் கிடைக்கும்।

Verse 78

पौर्णमास्यां समुद्रस्य स्नानाद्यत्पुण्यमाप्नुयात् । तत्पुण्यं पर्वणि स्नातो नरश्चाक्षयमाप्नुयात्

பௌர்ணமியில் கடலில் ஸ்நானம் செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியம் எதுவோ, அதையே இங்கே பண்டிகைத் திதியில் ஸ்நானம் செய்பவன் அழியாத (அக்ஷய) வடிவில் பெறுவான்।

Verse 79

तस्मादत्र विधानेन स्नातव्यं पुत्रकांक्षया । आश्विने पौर्णमास्यां तु विशेषात्स्नानमाचरेत्

ஆகையால் புத்திரகாமனையுடன் இங்கே விதிப்பூர்வமாக ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் ஆச்வின மாதப் பௌர்ணமியில் சிறப்பாக ஸ்நானத்தை ஆற்ற வேண்டும்।

Verse 80

एवं कुर्वन्नरो विद्वान्सर्वपापैः प्रमुच्यते । अत्र स्नात्वा नरो दत्त्वा यथाशक्त्या दिवं व्रजेत्

இவ்வாறு நடக்கும் ஞானி எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான். இங்கே நீராடி, தன் ஆற்றலுக்கேற்ப தானம் செய்து, அவன் ஸ்வர்கலோகத்தை அடைவான்.

Verse 81

सागरान्नैरृते भागे योगिनीकुण्डमुत्तमम् । यत्राऽसते चतुःषष्टियोगिन्यो जलसंस्थिताः

கடலின் தென்மேற்குப் பகுதியில் சிறந்த யோகினீ-குண்டம் உள்ளது; அங்கே நீரினுள் தங்கி அறுபத்துநான்கு யோகினிகள் வாசம் செய்கின்றனர்.

Verse 82

सर्वार्थसिद्धिदाः पुंसां स्त्रीणां चैव विशेषतः । परसिद्धिप्रदाः सर्वाः सर्वकामफलप्रदाः

அவர்கள் ஆண்களுக்கு எல்லா நோக்கங்களிலும் வெற்றியை அளிப்பர்; குறிப்பாக பெண்களுக்கு. அனைவரும் உயர்ந்த சித்திகளைத் தந்து, எல்லா விருப்பங்களின் பலனையும் வழங்குவர்.

Verse 83

आश्विने शुक्लपक्षस्य अष्टम्यां च विशेषतः । स्नातव्यं च प्रयत्नेन योगिनीप्रीतये नृभिः

ஆச்வின மாதம் சுக்லபட்சத்தின் அஷ்டமி நாளில் குறிப்பாக, யோகினிகளின் பிரீதிக்காக மக்கள் முயற்சியுடன் கவனமாக நீராட வேண்டும்.

Verse 84

अत्र स्नानं तथा दानं सर्वं सफलतां व्रजेत् । यक्षिणीप्रभृतयः सिद्धा भवंत्यत्र न संशयः

இங்கே நீராடலும் தானமும்—அனைத்தும் பலனளிக்கும். யக்ஷிணி முதலியோர் இங்கே சித்தியடைந்து அனுகூலமாக இருப்பர்; இதில் ஐயமில்லை.

Verse 85

योगिनीकुंडतः पूर्वमुर्वशीकुण्डमुत्तमम् । यत्र स्नातो नरो विद्वन्नुर्वशीं दिवि संश्रयेत्

யோகினீ-குண்டத்தின் கிழக்கே சிறந்த உர்வசீ-குண்டம் உள்ளது. அங்கு நீராடும் ஞானி மனிதன் விண்ணுலகில் உர்வசீயின் சான்னித்யமும் தெய்வீக இன்பமும் பெறுவான்.

Verse 86

पुरा किल मुनिर्धीरो रैभ्यो नाम तपोधनः । चचार हिमवत्पार्श्वे निराहारो जितेन्द्रियः

முன்னொரு காலத்தில் ரைப்யன் என்னும் திடமுடைய முனிவர் இருந்தார்; தவச்செல்வம் நிறைந்தவர். அவர் இமயத்தின் அருகே உணவின்றி இருந்து, இந்திரியங்களை அடக்கி உலாவினார்.

Verse 87

तत्तपो विपुलं दृष्ट्वा भीतः सुरपतिस्ततः । उर्वशीं प्रेषयामास तपोविघ्नाय चादरात्

அந்த பெருந்தவத்தைப் பார்த்து தேவர்களின் தலைவன் அஞ்சினான். பின்னர் தவத்திற்கு இடையூறு செய்யும் நோக்கில் மரியாதையுடன் உர்வசீயை அனுப்பினான்.

Verse 88

ततः सा प्रेषिता तेनाजगाम गजगामिनी । उवास हिमवत्पार्श्वे रैभ्याश्रममनुत्तमम्

அவன் அனுப்பிய கஜகாமினி உர்வசீ புறப்பட்டு அங்கு வந்து சேர்ந்தாள். அவள் இமயத்தின் அருகே ரைப்யரின் ஒப்பற்ற ஆசிரமத்தில் தங்கினாள்.

Verse 89

वनफुल्ललताकुञ्जे मञ्जुकूजद्विहंगमे । किन्नरीकेलिसंगीतस्तिमितांगकुरंगके

காட்டில் மலர்ந்த கொடிகளின் குஞ்சத்தில், இனிய குரலில் பாடும் பறவைகள் நிறைந்த இடத்தில், கின்னரிகளின் விளையாட்டு இசையால் மயங்கி மான்கள் அசையாது நிற்கும் அங்கே அவள் தங்கினாள்.

Verse 90

पुन्नागकेशराशोकच्छिन्नकिजल्कपिंजरे । कल्पिते कांचनगिरौ द्वितीय इव वेधसा

புன்னாகம், கேசரம், அசோகம் மலர்களின் மகரந்தம் பொன்னிறமாகத் தழுவிய அந்த கானகத்தில், விதாதா இரண்டாம் காஞ்சனமலையையே அமைத்தார் போலத் தோன்றியது।

Verse 91

सा बभौ कांतिसर्वस्वकोशः कुसुमधन्वनः । उर्वश्यनल्पसामान्यलावण्यामृतवाहिनी

அவள் மலர்வில் கொண்ட காமனுக்கே எல்லாக் காந்தியின் பொக்கிஷம் போல ஒளிர்ந்தாள்; ஊர்வசி முதலியோரிடத்திலும் அரிதான அழகின் அமுதத்தைப் பாய்ச்சும் நதிபோல் விளங்கினாள்।

Verse 92

अंगप्रभासुवर्णेन सितमौक्तिकशोभिता । तारुण्यरुचिरत्वेन तारुण्येन विभूषिता

அவளது அங்கங்களின் பொற்கதிரால் பொன்னென ஒளிர்ந்து, வெண்முத்துப் போன்ற அழகால் மிளிர்ந்தாள்; இளமையின் இனிமையே அவளுக்கே அலங்காரமாக அமைந்தது।

Verse 93

विलोमलोचनापांगतरंगधवलत्विषा । नवपल्लवसच्छायं कल्पयन्ती निजाधरम्

அவளது பக்கநோக்கின் அலைபோன்ற வெண்மையான ஒளியால், தன் உதடுகளைப் புதிதாய் முளைத்த இலைகளின் மென்மையான நிறநிழலாக மாற்றுகிறாள் போலத் தோன்றினாள்।

Verse 94

कर्णोपलम्बिसंघुष्यद्भृङ्गाढ्यचूतमञ्जरी । सुधागर्भसमुद्भूता पारिजातलता यथा

காதருகே தொங்கிய, தேனீக்களின் முரசொலியால் முழங்கிய மாம்பூங்கொத்து, அமுதகர்ப்பத்திலிருந்து பிறந்த பாரிஜாதக் கொடிபோல் அழகுற்றது।

Verse 95

तनुमध्या पृथुश्रोणिर्वर्णोद्भिन्नपयोधरा । निःशाणितशरस्येव शक्तिः कुसुमधन्वनः

அவள் மெலிந்த இடையுடன், அகன்ற இடுப்புடன், நிறப்பொலிவால் உயர்ந்த முழுமையான மார்பகங்களுடன் விளங்கினாள்; மலர்வில்லன் காமனின் சக்திபோலும், நன்கு தீட்டிய அம்பின் வலிமைபோலும் தோன்றினாள்।

Verse 96

अपश्यदाश्रमे तस्मिन्मुनिरायतलोचनाम् । नयनानलदाहेन विदग्धेन मनोभुवा

அந்த ஆசிரமத்தில் முனிவர் அகன்ற கண்களையுடைய கன்னியை கண்டார்; அவளின் கண்களின் தீயெரிப்பால் மனோபவனான காமன் அவரைச் சுட்டெரித்தான் போல இருந்தது।

Verse 97

त्रिनेत्रवंचनायैव कल्पितां ललनातनुम् । तामाश्रमलतापुष्पकांचीरचितकुण्डलाम्

மூன்றுகண் உடைய இறைவனை ஏமாற்றுவதற்காகவே அவளுக்கு பெண் வடிவு அமைக்கப்பட்டது; அவளின் காதணிகள் ஆசிரமக் கொடிகளின் மலர்களால் செய்ததுபோல் இருந்தன।

Verse 98

विलोक्य तां विशालाक्षीं मुनिर्व्याकुलितेन्द्रियः । बभूव रोषसंतप्तः शशाप च बहु ज्वलन्

அந்த பெரிய கண்களையுடையவளைக் கண்டதும் முனிவரின் புலன்கள் கலங்கின; கோபத்தால் எரிந்து, தீப்பொறிபோல் ஜ்வலித்து அவர் சாபம் உரைத்தார்।

Verse 99

रैभ्य उवाच । कुरूपतां व्रज क्षिप्रं या त्वं सौंदर्यगर्विता । समागता तपोविघ्नहेतवे मम सन्निधौ

ரைப்யர் கூறினார்— அழகின் அகந்தையால் மயங்கியவளே! உடனே நீ அசிங்கத்திற்குச் செல்; என் தவத்திற்கு இடையூறு செய்யவே நீ என் முன்னிலையில் வந்தாய்।

Verse 100

अगस्त्य उवाच । इति शप्ता रुषा तेन मुनिना सा शुभेक्षणा । उवाच वनिता भूत्वा प्रांजलिर्मुनिमादरात्

அகஸ்தியர் கூறினார்—அம்முனிவரின் கோபச் சாபத்தால் சுபநேத்திரையாயிருந்த அவள் மனிதப் பெண் வடிவம் கொண்டாள். பின்னர் கைகூப்பி மரியாதையுடன் முனிவரை உரைத்தாள்.

Verse 101

उर्वश्युवाच । भगवन्मे प्रसीद त्वं पराधीना यतस्त्वहम् । त्वच्छापस्य कथं मुक्तिर्भविता नियतव्रत

உர்வசி கூறினாள்—பகவனே, என்மேல் அருள் புரிவீராக; நான் பிறர்க்கு அடிமைப்பட்டவள். நியதவ்ரதரே, உங்கள் சாபத்திலிருந்து விடுதலை எவ்வாறு கிடைக்கும்?

Verse 102

रैभ्य उवाच । अयोध्यायामस्ति तीर्थं पावनं परमं महत् । तत्र स्नानं कुरुष्वाद्य सौंदर्यं परमाप्नुहि

ரைப்யர் கூறினார்—அயோத்தியில் மிகப் பெரிதும் புனிதமும் ஆன தீர்த்தம் ஒன்று உள்ளது. இன்று அங்கே நீராடி, உன்னதமான அழகைப் பெறுவாய்.