Skanda Purana — Vishnu Khanda, Shloka 32
अगस्त्य उवाच । इत्युक्त्वा तीर्थमाहात्म्यं लोमशो मुनिसत्तमः । अन्तर्दधे मुनिश्रेष्ठः स्तुवंस्तीर्थगुणान्मुदा
agastya uvāca | ityuktvā tīrthamāhātmyaṃ lomaśo munisattamaḥ | antardadhe muniśreṣṭhaḥ stuvaṃstīrthaguṇānmudā
அகஸ்தியர் கூறினார்—இவ்வாறு தீர்த்தத்தின் மஹிமையை உரைத்த பின், முனிவர்களில் சிறந்த லோமசர் மகிழ்ச்சியுடன் தீர்த்தத்தின் குணங்களைப் புகழ்ந்து கொண்டு மறைந்தார்।
Agastya
Listener: (addressed) vipra/brāhmaṇa interlocutor within Ayodhyāmāhātmya frame
Scene: On the Sarayū bank, Lomāśa finishes praising the tīrtha’s virtues; as Agastya listens, the sage becomes subtle and vanishes, leaving a luminous afterglow over the river.
FAQs
Sacred knowledge is transmitted through realized sages; praising and remembering a tirtha’s virtues is itself a devotional act.
The immediately preceding discourse concerns Ṛṇamocana Tīrtha in Ayodhyā.
No new rite here; it closes the instruction by marking the completion of Lomaśa’s teaching.