Adhyaya 343

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कपिलेश्वरमुत्तमम् । शीराभूषणपूर्वेण कोटितीर्थाच्च पश्चिमे

ஈஸ்வரன் கூறினார்—மகாதேவி! அதன் பின் சிறந்த கபிலேஸ்வரத்திற்குச் செல். அது கோடிதீர்த்தத்தின் மேற்கிலும், சீராபூஷணத்தின் கிழக்கிலும் உள்ளது.

Verse 2

जरद्गवेशाद्दक्षिणे समुद्रोत्तरतस्तथा । एतद्वै कापिलं क्षेत्रं नापुण्यैः प्राप्यते नरैः

அது ஜரத்கவேசத்தின் தெற்கிலும், கடலின் வடக்கிலும் உள்ளது. இதுவே காபில க்ஷேத்ரம்; புண்ணியமற்ற மனிதர்க்கு இது கிடைக்காது.

Verse 3

कपिलेन पुरा देवि यत्र तप्तं तपो महत् । वर्षाणामयुतं साग्रं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम्

தேவி! முற்காலத்தில் அங்கே கபிலர் மகத்தான தவம் செய்தார்; மகேஸ்வரனை பிரதிஷ்டை செய்து பத்தாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக சாதனை புரிந்தார்.

Verse 4

समाहूता तत्र देवी कपिलधारा महानदी । समुद्रमध्ये साऽद्यापि पुण्यवद्भिः प्रदृश्यते

அங்கே கபிலதாரா எனும் மகாநதி தேவியாக ஆவாஹனம் செய்யப்பட்டது. அவள் இன்றும் கடலின் நடுவில் புண்ணியமுள்ளோர்க்குத் தோன்றுகின்றாள்.

Verse 5

तत्र स्नात्वा महादेवि कपिलाषष्ठ्यां विशेषतः । कपिलां दापयेत्तत्र गोकोटिफलभाग्भवेत्

மகாதேவி! அங்கே நீராடி, குறிப்பாக கபிலா-ஷஷ்டி நாளில், அங்கே கபிலா (செம்மஞ்சள் நிற) பசுவை தானம் செய்ய வேண்டும்; கோ-கோடி தானத்தின் பலனில் பங்குபெறுவான்।

Verse 6

सर्वेषां चैव पापानां प्रायश्चित्तमिदं स्मृतम् । कपिलेश्वरं तु संपूज्य कन्याकोटिफलं लभेत्

இது எல்லாப் பாவங்களுக்கும் பிராயச்சித்தம் எனக் கூறப்படுகிறது. கபிலேஸ்வரரை முறையாகப் பூஜித்தால் கன்யா-கோடி தானத்தின் பலனுக்கு இணையான புண்ணியம் கிடைக்கும்।

Verse 7

देव्युवाच । आश्चर्यं मम देवेश कपिलषष्ठ्या महेश्वर । विधानं श्रोतुमिच्छामि दानमन्त्रादि पूर्वकम्

தேவி கூறினாள்—தேவேசா, மகேஸ்வரா! இந்த கபிலா-ஷஷ்டி எனக்கு வியப்பாக உள்ளது. தான விதி, மந்திரம் முதலியவற்றுடன் அதன் முறையை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்।

Verse 8

ईश्वर उवाच । जन्मजीवितमध्ये तु यद्येका लभ्यते नरैः । संयोगयुक्ता सा षष्ठी तत्किं देवि ब्रवीम्यहम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—தேவி! பிறப்பு முதல் வாழ்நாள் வரை, மனிதருக்கு நல்விணைவு கொண்ட இப்படியான ஒரு ஷஷ்டி கூட கிடைத்தால், தேவி, நான் மேலும் என்ன சொல்ல முடியும்?

Verse 9

प्रौष्ठपद्यसिते पक्षे षष्ठ्यामंगारको यदि । व्यतीपातश्च रोहिण्यां सा षष्ठी कपिला स्मृता

ப்ரௌஷ்டபதீ மாதத்தின் சுக்லபக்ஷ ஷஷ்டி நாளில் செவ்வாய்க் கிழமை வந்து, ரோஹிணி நட்சத்திரத்தில் வ்யதீபாத யோகம் கூட இருந்தால்—அந்த ஷஷ்டியே ‘கபிலா’ என நினைக்கப்படுகிறது।

Verse 10

तत्र क्षेत्रे नरः स्नात्वा अथवार्कस्थले शुभे । मृदा शुक्ल तिलैश्चैव कपिलासंगमे शुभे

அந்தப் புனிதக் க்ஷேத்திரத்தில் நீராடி, அல்லது சுபமான அர்கஸ்தலத்தில்; கபிலா நதியின் சுப சங்கமத்தில் தூய மண்ணும் வெள்ளை எள்ளும் கொண்டு (விதி) செய்யவேண்டும்।

Verse 11

कृतस्नानजपः पश्चात्सूर्यायार्घ्यं निवेदयेत् । रक्तचंदनतोयेन करवीरयुतेन च । कृत्वार्घपात्रं शिरसि मंत्रेणानेन दापयेत्

ஸ்நானமும் ஜபமும் முடிந்த பின் சூரியதேவனுக்கு அர்க்யம் செலுத்த வேண்டும். செந்நந்தன நறுமண நீரில் கரவீரப் பூக்கள் கலந்து, அர்க்யப் பாத்திரத்தைத் தலைமேல் வைத்து இந்த மந்திரத்தால் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்।

Verse 12

नमस्त्रैलोक्यनाथाय उद्भासितजगत्त्रय । वेदरश्मे नमस्तुभ्यं गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

மூவுலக நாதனே, மூவகை உலகையும் ஒளிரச் செய்பவனே, உனக்கு வணக்கம். வேதக் கதிரே, உனக்கு வணக்கம்—இந்த அர்க்யத்தை ஏற்றருள்வாயாக; உனக்கே நமஸ்காரம்।

Verse 13

सूर्यं प्रदक्षिणीकृत्य संपूज्य कपिलेश्वरम् । उपलिप्ते शुभे देशे पुष्पाक्षतविभूषिते

சூரியனைப் பிரதட்சிணம் செய்து, கபிலேஸ்வரரை முறையாகப் பூஜித்து, புதிதாக மெழுகப்பட்ட சுப இடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அது மலர்களாலும் அக்ஷதையாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கும்।

Verse 14

स्थापयेदव्रणं कुम्भं चन्दनोदकपूरितम् । पंचरत्नसमायुक्तं दूर्वापुष्पाक्षतान्वितम्

சந்தன நறுமண நீரால் நிரம்பிய குறையற்ற கலசத்தை நிறுவ வேண்டும்; அதில் பஞ்சரத்தினங்கள் இருக்க, மேலும் தூர்வா, மலர்கள், அக்ஷதையும் இணைந்திருக்க வேண்டும்।

Verse 15

रक्तवस्त्रयुगच्छन्नं ताम्रपात्रेण संयुतम् । रथो रुक्मफलस्यैव एकचित्रविचित्रितः

ருக்மபல அர்ப்பணத்திற்காக, இரு சிவப்பு ஆடைகளால் மூடப்பட்டதும், செம்புப் பாத்திரம் இணைந்ததும், ஒரே தனித்த அலங்கார வடிவால் அழகுபடுத்தப்பட்டதும் ஆகிய ரதத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 16

सौवर्णपलसंयुक्तां मूर्तिं सूर्यस्य कारयेत् । कुंभस्योपरि संस्थाप्य गंधपुष्पैः समर्चयेत्

பொன் ‘பலச’ அளவுடன் கூடிய சூரியனின் திருவுருவைச் செய்ய வேண்டும். அதை கலசத்தின் மேல் நிறுவி நறுமணங்களாலும் மலர்களாலும் முறையாக வழிபட வேண்டும்.

Verse 17

कपिलेश्वरसान्निध्ये मण्डपे होमसंस्कृते । आदित्यं पूजयेद्देवं नामभिः स्वैर्यथोदितैः

கபிலேஸ்வரரின் சன்னிதியில், ஹோமச் சடங்கால் தூய்மையாக்கப்பட்ட மண்டபத்தில், விதிப்படி அவருடைய நாமங்களால் தேவன் ஆதித்யனை வழிபட வேண்டும்.

Verse 18

आदित्यभास्कर रवे भानो स्वयं दिवाकर । प्रभाकर नमस्तुभ्यं ससारान्मां समुद्धर

ஆதித்யா, பாஸ்கரா, ரவியே, பானுவே—நீயே உண்மையான திவாகரன். பிரபாகரா, உமக்கு நமஸ்காரம்; இந்த சம்சாரப் பெருக்கிலிருந்து என்னை உயர்த்தி மீட்பாயாக.

Verse 19

भुक्तिमुक्तिप्रदो यस्मात्तस्माच्छांतिं प्रयच्छ नः

நீயே போகமும் மோட்சமும் அளிப்பவன்; ஆகையால் எங்களுக்கு சாந்தியை அருள்வாயாக.

Verse 20

प्रार्थनामन्त्रः । नमोनमस्ते वरद ऋक्सामयजुषांपते । नमोऽस्तुविश्वरूपाय विश्वधाम्ने नमोऽस्तु ते

பிரார்த்தனை மந்திரம்: வரம் அருள்வோனே, ரிக்-சாம-யஜுஸ் வேதங்களின் அதிபதியே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம். விசுவரூபனே, விசுவதாமனே, உமக்கு வணக்கம்.

Verse 21

अमृतं देवि ते क्षीरं पवित्रमिह पुष्टिदम् । त्वत्प्रसादात्प्रमुच्यंते मनुजाः सर्वपातकैः

தேவியே! உமது பால் அமுதமே—இவ்வுலகில் தூய்மையும் ஊட்டமும் அளிப்பது. உமது அருளால் மனிதர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவர்.

Verse 22

ब्रह्मणोत्पादिते देवि वह्निकुण्डान्महाप्रभे । नमस्ते कपिले पुण्ये सर्वदेवनमस्कृते

தேவியே! பிரம்மனால் உற்பத்தியாகி அக்னிகுண்டத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட மகாப்ரபையே! எல்லாத் தேவராலும் வணங்கப்படும் புண்ணியமயி கபிலையே, உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 23

सर्वदेवमये देवि सर्वतीर्थमये शुभे । दातारं पूजयानं मां ब्रह्मलोकं नय स्वयम्

சுபதேவியே! நீ எல்லாத் தேவர்களையும் எல்லாத் தீர்த்தங்களையும் தன்னுள் கொண்டவள். தானதர்மமாக உம்மை வழிபடும் என்னை, உமது சக்தியால், பிரம்மலோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்வாயாக.

Verse 24

पूजामंत्रः । एवं संपूज्य कपिलां कुम्भस्थं च दिवाकरम् । ब्राह्मणे वेदविदुष उभयं प्रतिपादयेत्

பூஜா மந்திரம்: இவ்வாறு கபிலையையும் குடத்தில் பிரதிஷ்டிக்கப்பட்ட திவாகரன் (சூரியன்) ஐயும் முறையாகப் பூஜித்து, வேதம் அறிந்த பிராமணருக்கு இரண்டையும் விதிப்படி சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

Verse 25

व्यासाय सूर्यभक्ताय मंत्रेणानेन दापयेत्

இம்மந்திரத்தினாலேயே சூரியபக்தனான வியாசருக்கு அந்த அர்ப்பணத்தை/தானத்தை அளிக்க வேண்டும்.

Verse 26

दिव्यमूर्त्तिर्जगच्चक्षु र्द्वादशात्मा दिवाकरः । कपिलासहितो देवो मम मुक्तिं प्रयच्छतु

தெய்வீக வடிவம், உலகின் கண், பன்னிரு-தத்துவமுடைய திவாகரன்—கபிலையுடன் கூடிய அந்த தேவன் எனக்கு முக்தி அருள்வானாக.

Verse 27

यस्मात्त्वं कपिले पुण्या सर्वलोकस्य पावनी । प्रदत्ता सह सूर्येण मम मुक्तिप्रदा भव

ஓ புண்ணியமான கபிலே! நீ எல்லா உலகங்களையும் தூய்மைப்படுத்துபவள்; சூரியனுடன் சேர்த்து தானமாக அளிக்கப்படும்போது எனக்கு முக்தி அளிப்பவளாக ஆகு.

Verse 28

पलेन दक्षिणा कार्या तदर्धार्धेन वा पुनः । शक्तितो दक्षिणायुक्तां तां धेनुं प्रतिपादयेत्

ஒரு பல அளவு தக்ஷிணை அளிக்க வேண்டும், அல்லது அதன் பாதி; தன் திறனுக்கேற்ப தக்ஷிணையுடன் அந்தப் பசுவை விதிப்படி தானமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 29

योऽनेन विधिना कुर्या त्षष्ठीं कपिलसंज्ञिताम् । सोऽश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः

இவ்விதிமுறையின்படி ‘கபிலா’ எனப்படும் ஷஷ்டி விரதத்தை செய்பவன், ஆயிரம் அஷ்வமேத யாகங்களின் பலனை அடைவான்.

Verse 30

यत्फलं सर्वतीर्थेषु सर्वदानेषु यत्फलम् । तत्फलं सर्वमाप्नोति यः षष्ठीं कपिलां चरेत्

எல்லா தீர்த்தங்களால் கிடைக்கும் பலனும், எல்லா தானங்களால் உண்டாகும் புண்ணியப் பலனும்—கபிலா ஷஷ்டி விரதத்தை அனுஷ்டிப்பவன் அவை அனைத்தையும் முழுமையாக அடைவான்.

Verse 31

कपिलाकोटिसहस्राणि कपिलाकोटिशतानि च । सूर्यपर्वणि यद्दत्त्वा तत्फलं कोटिशो भवेत्

சூரியப் பர்வ நாளில் கபிலா தொடர்பான தானத்தை கோடி-ஆயிரங்களாகவும் கோடி-நூறுகளாகவும் அளித்தால், அந்தச் செய்கையின் புண்ணியப் பலன் கோடிக்கணக்காகப் பெருகும்.

Verse 32

कोटिगोरोम संख्यानि वर्षाणि वरवर्णिनि । तावत्स वसते स्वर्गे यः षष्ठीं कपिलां चरेत्

அழகியவளே! ‘பசுவின் ரோமங்களின் கோடி-எண்ணிக்கை’ அளவிற்கு எத்தனை ஆண்டுகள் கணிக்க இயலுமோ, அவ்வளவு காலம் கபிலா ஷஷ்டியை முறையாக அனுஷ்டிப்பவன் ஸ்வர்க்கத்தில் வாசிப்பான்.

Verse 33

ज्ञानतोऽज्ञानतो वापि यत्पापं पूर्वसंचितम् । तत्सर्वं नाशमायाति इत्याह कपिलो मुनिः

அறிந்தோ அறியாமலோ முன்பு சேர்த்த எந்தப் பாவமாயினும்—அது அனைத்தும் அழிந்து போகும்; என்று கபில முனிவர் உரைத்தார்.

Verse 343

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कपि लधाराकपिलेश्वरमाहात्म्ये कपिलाषष्ठीव्रतविधानमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசக் கண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில், கபிலதாரா–கபிலேஸ்வர மாஹாத்ம்யத்தில் ‘கபிலா ஷஷ்டி விரத விதான மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப் பெயருடைய 343ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.