
அத்தியாயம் 228-ல் ஈசுவரன் மகாதேவிக்கு உபதேசமாக ‘பைரவేశ’ எனப் புகழ்பெற்ற உயர்ந்த ‘மாத்ரு-ஸ்தான’த்தைச் சுட்டுகிறார்; அது ‘அனைத்துப் பயங்களையும் அழிப்பது’ என வர்ணிக்கப்படுகிறது. அங்கு யோகினிகளும் மாத்ருக்களும் அருளால் பயநிவாரணம் கிடைக்கும் எனக் கூறப்படுகிறது. கிருஷ்ணபக்ஷ சதுர்தசி திதியில், தன்னடக்கமுடைய சாதகன் கந்தம், புஷ்பம் மற்றும் உயர்ந்த பலி-நைவேத்யங்களுடன் விதிப்படி வழிபட வேண்டும் என காலநியமம் கூறப்படுகிறது. முடிவில் யோகினிகளும் மாத்ருக்களும் பக்தனை பூமியில் மகனைப் போலக் காக்கின்றனர் என்ற உறுதிமொழி வழங்கப்படுகிறது; இதனால் க்ஷேத்ர-சார்ந்த வழிபாடு, பயநாசம், தன்னடக்கம் ஆகியவை ஒன்றிணைந்து விளங்குகின்றன.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मातृस्थानमनुत्तमम् । भैरवेशेति विख्यातं सर्वभयविनाशनम्
ஈசுவரன் உரைத்தான்—மகாதேவி! அதன் பின் ஒப்பற்ற மாத்ருஸ்தானத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அது ‘பைரவீச’ எனப் புகழ்பெற்று, எல்லாப் பயத்தையும் அழிப்பதாகும்।
Verse 2
चतुर्दश्यां विधानेन कृष्णपक्षे यतात्मवान् । पूजयेद्गन्धपुष्पैश्च बलिदानैस्तथोत्तमैः
கிருஷ்ணபட்சத்தின் சதுர்தசியில் விதிமுறையுடன், தன்னடக்கம் கொண்டு, சந்தனம் முதலிய நறுமணங்களாலும் மலர்களாலும், மேலும் சிறந்த பலி-அர்ப்பணங்களாலும் பூஜை செய்ய வேண்டும்.
Verse 3
तं पुत्रमिव योगिन्यो रक्षंति भुवि मातरः
பூமியில் யோகினிகள் அவனைத் தாய்மார்கள் தம் மகனைப் பாதுகாப்பதுபோல் பாதுகாக்கின்றனர்.