Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 30
तस्मात्कृतस्मरो लोके कीर्त्यते स महीतले । तं दृष्ट्वा न जडो नांधो नासुखी न च दुर्भगः । जायते तु कदा मर्त्यो न दरिद्रो न रोगवान्
tasmātkṛtasmaro loke kīrtyate sa mahītale | taṃ dṛṣṭvā na jaḍo nāṃdho nāsukhī na ca durbhagaḥ | jāyate tu kadā martyo na daridro na rogavān
ஆகவே அவர் உலகிலும் பூமியிலும் ‘கிருதஸ்மரன்’ எனப் போற்றப்படுகிறார். அந்தப் புனிதத் தலத்தைத் தரிசித்தால் மனிதன் எப்போதும் மந்தன், குருடன், துயருற்றவன், துர்பாக்கியன் ஆகப் பிறப்பதில்லை; வறியவனாகவோ நோயாளியாகவோ பிறப்பதுமில்லை।
Unspecified in this snippet (context likely Īśvara/Śiva speaking)
Tirtha: Kṛtasmara
Type: kshetra
Scene: Pilgrims behold the Kṛtasmara sacred spot; from the tīrtha radiates a blessing that dispels darkness (blindness/ignorance), illness, and poverty—depicted as shadows dissolving into light.
FAQs
Darśana of a sanctified tīrtha is portrayed as transforming destiny, removing misfortune and suffering through accumulated merit.
Kṛtasmara tīrtha within Prabhāsa-kṣetra.
The act emphasized is darśana (beholding/visiting); no specific dāna or snāna is stated in this verse.