Adhyaya 134

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुष्करावर्तकां नदीम् । ब्रह्मकुंडादुत्तरतो नातिदूरे व्यवस्थिताम्

ஈஸ்வரன் கூறினார்—பின்னர், ஓ மஹாதேவி! பிரம்மகுண்டத்தின் வடக்கே அதிகத் தொலைவில் அல்லாத இடத்தில் உள்ள புஷ்கராவர்த்தகா எனும் நதியிடம் செல்ல வேண்டும்।

Verse 2

पुरा यज्ञे वर्तमाने सोमस्य तु महात्मनः । ब्रह्मा सुरगणैः सार्धं प्रभासं क्षेत्रमागतः

பண்டைக் காலத்தில், மகாத்மா சோமனின் யாகம் நடைபெற்று கொண்டிருந்தபோது, பிரம்மா தேவர்களின் கூட்டத்துடன் பிரபாசம் எனும் புனிதக் க்ஷேத்திரத்திற்கு வந்தார்।

Verse 3

सोमनाथप्रतिष्ठार्थमृक्षराजनिमंत्रितः । प्रतिज्ञातं पुरा तेन ब्रह्मणा लोककारिणा

சோமநாதரின் பிரதிஷ்டைக்காக நட்சத்திரங்களின் அரசனால் அழைக்கப்பட்ட உலகநலன் புரியும் அந்தப் பிரம்மா, முன்பே ஒரு பிரதிஞ்ஞை செய்திருந்தார்।

Verse 4

यावत्स्थास्याम्यहं मर्त्ये कस्मिंश्चित्कारणांतरे । तावत्संध्यात्रयं वंद्यं नित्यमेव त्रिपुष्करे

‘நான் ஏதோ காரணத்தால் மর্ত்யலோகத்தில் தங்கும் காலமெல்லாம், திரிபுஷ்கரத்தில் தினந்தோறும் மூன்று சந்த்யாக்களும் பக்தியுடன் வணங்கி வழிபடப்பட வேண்டும்.’

Verse 5

एतस्मिन्नेव काले तु लग्नकाल उपस्थिते । आदिष्टं शोभनं कालं ब्राह्मणैर्दैवचिन्तकैः

அதே நேரத்தில், சுப லக்னக் காலம் வந்தபோது, தெய்வச் சிந்தனையில் தேர்ந்த பிராமணர்கள் அந்தக் காலம் மங்களமும் உகந்ததுமென அறிவித்தனர்।

Verse 6

ततस्तं प्रस्थितं ज्ञात्वा पुष्करे तु पितामहम् । संध्यार्थं रात्रिनाथो वै वाक्यमेतदुवाच ह

பின்னர், பிதாமகர் பிரம்மா புஷ்கரத்திற்குப் புறப்பட்டார் என்பதை அறிந்து, சந்த்யா வழிபாட்டு நேரத்தில் இரவின் நாதன் சந்திரன் இவ்வார்த்தைகளை உரைத்தான்।

Verse 7

दैवज्ञैः कलितः काल एष एव शुभोदयः । यथा कालात्ययो न स्यात्तथा नीतिर्विधीयताम्

ஜோதிடர்கள் கணித்த இந்த நேரமே சுபோதயத்தைத் தருவது; ஆகவே காலம் கடந்துவிடாமல், தக்க முறையும் ஏற்பாடும் செய்யப்படுக।

Verse 8

तं ज्ञात्वा सांप्रतं कालं ब्रह्मा लोकपितामहः । मनसा चिन्तयामास पुष्कराणि समाहितः

இப்பொழுது காலம் வந்ததை அறிந்து, உலகப் பிதாமகர் பிரம்மா ஒருமித்த மனத்துடன் புஷ்கரங்களை மனத்தில் தியானித்தார்।

Verse 9

तानि वै स्मृतमात्राणि ब्रह्मणा वरवर्णिनि । प्रादुर्भूतानि तत्रैव नद्यास्तीरे सुशोभने

அழகிய நிறமுடையவளே! பிரம்மா அவற்றை நினைத்த மாத்திரத்தில், அவை அங்கேயே அழகிய நதிக்கரையில் உடனே தோன்றின।

Verse 10

आवर्तास्तत्र सञ्जाता ज्येष्ठमध्यकनीयसः । अथ नामाकरोत्तस्या ब्रह्मा लोकपितामहः

அங்கே மூத்தது, நடுத்தது, இளையது என மூன்று சுழல்கள் தோன்றின. பின்னர் உலகப் பிதாமகன் பிரம்மா அந்த (நதி/இடம்)க்கு பெயரிட்டான்.

Verse 11

पुष्करावर्तका नाम्ना अद्यप्रभृति शोभना । नदी प्रयास्यते लोके ख्यातिं मम प्रसादतः

இன்றுமுதல் இந்த அழகிய நதி ‘புஷ்கராவர்த்தகா’ என்ற பெயரால் உலகில் புகழ்பெறும்; என் அருளால் அது பெரும் கீர்த்தி அடையும்.

Verse 12

अत्र स्नात्वा नरो भक्त्या तर्पयिष्यति यः पितॄन् । त्रिपुष्करसमं पुण्यं लप्स्यते स तथेप्सितम्

யார் பக்தியுடன் இங்கே நீராடி பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்கிறாரோ, அவர் திரிபுஷ்கரத்துக்கு இணையான புண்ணியத்தையும் விரும்பிய பலனையும் பெறுவார்.

Verse 13

श्रावणे शुक्लपक्षस्य तृतीयायां नरोत्तमः । यः पितॄंस्तर्पयेत्तत्र तृप्तिः कल्पायुतं भवेत्

மனிதர்களில் சிறந்தவனே! ஸ்ராவண மாத சுக்லபக்ஷத்தின் திதி மூன்றாம் நாளில் அங்கே பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்பவரால், அவர்களுக்கு பத்தாயிரம் கல்பங்கள் வரை திருப்தி நிலைக்கும்.

Verse 134

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्करावर्तकानदीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुस्त्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தில், முதல் பிரபாசக்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில், ‘புஷ்கராவர்த்தகா நதி மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் 134ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.