Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 201
यक्षविद्याधराणां च तानि चक्रे स विश्वकृत् । ततः षोडशमं भागं बिभर्त्ति भगवान्रविः । तत्तेजो रविभागश्च खस्थो विचरति प्रिये
yakṣavidyādharāṇāṃ ca tāni cakre sa viśvakṛt | tataḥ ṣoḍaśamaṃ bhāgaṃ bibhartti bhagavānraviḥ | tattejo ravibhāgaśca khastho vicarati priye
அந்த விஸ்வகர்மா யக்ஷர் மற்றும் வித்யாதரருக்காகவும் அவை (உபகரணங்கள்/அலங்காரங்கள்) செய்தான். பின்னர் பகவான் ரவி அந்தத் தேஜஸின் பதினாறாம் பாகத்தைத் தாங்குகிறார்; அன்பே, ரவியின் பங்கான அந்த ஒளி வானில் உலாவுகிறது.
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating (deduced)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: priye (addressed as ‘O beloved’ within the verse)
Scene: Viśvakṛt fashions ornaments/weapons for Yakṣas and Vidyādharas; above, Sūrya bears a ‘sixteenth portion’ of tejas, moving across the sky in a controlled, beneficent blaze.
FAQs
Even cosmic brilliance is regulated and apportioned for the welfare of beings—divine power is tempered into a form the world can bear.
Prabhāsakṣetra, whose māhātmya frames this cosmological account.
None directly; the verse explains a doctrinal/cosmological transformation of solar radiance.