Adhyaya 8

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । मा गच्छध्वं सुरनदीं कालिंदीं मा सरस्वतीम् । गच्छध्वं च द्विजश्रेष्ठा गोमत्युदधिसंगमे

பிரஹ்லாதன் கூறினான்—தேவநதி கங்கைக்குச் செல்லாதீர்கள்; காலிந்தி (யமுனை) யிடத்திற்கும், சரஸ்வதிக்கும் செல்லாதீர்கள். ஓ த்விஜச்ரேஷ்டர்களே, கோமதி–கடல் சங்கமத்திற்குச் செல்லுங்கள்.

Verse 2

प्राप्यते हेलया यत्र सर्वे कामा न संशयः । गोमतीजलकल्लोलैः क्रीडते यत्र सागरः

எங்கே எளிதாகவே எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறுகின்றன—இதில் ஐயமில்லை; எங்கே கோமதியின் நீரலைச் சிகரங்களிடையே கடல் விளையாடுவது போலத் தோன்றுகிறது.

Verse 3

पापघ्नं गोमतीतीरं प्राप्यते पुण्यवन्नरैः । सागरेण च संमिश्रं महापातकनाशनम्

கோமதியின் பாபநாசக கரை புண்ணியமுள்ளவர்களுக்கே கிடைக்கிறது; அது கடலுடன் கலந்தபோது மகாபாதகங்களையும் அழிக்கும் சக்தியுடையதாகிறது.

Verse 4

गोमती संगता यत्र सागरेण द्विजोत्तमाः । मुक्तिद्वारं तु तत्प्रोक्तं कलिकाले न संशयः

ஓ த்விஜோத்தமர்களே, கோமதி கடலுடன் சேரும் இடம் கலியுகத்தில் ‘முக்தியின் வாசல்’ என்று கூறப்பட்டுள்ளது; இதில் ஐயமில்லை.

Verse 5

यत्पुण्यं लभते तूर्णं गंगासागरसंगमे । तत्पुण्यं समवाप्नोति गोमत्युदधिसंगमे

கங்கை–கடல் சங்கமத்தில் விரைவாகக் கிடைக்கும் புண்ணியம் எதுவோ, அதே புண்ணியம் கோமதி–கடல் சங்கமத்திலும் பெறப்படுகிறது.

Verse 6

नमस्कृत्य च तोयेशं गोमतीं च सरिद्वराम् । अर्घ्यं दद्याद्विधानेन कृत्वा च करयोः कुशान्

நீராதிபதி (சமுத்திரன்) மற்றும் நதிகளில் சிறந்த கோமதியை வணங்கி, விதிப்படி கைகளில் குசைத் தர்ப்பை வைத்துக் கொண்டு அர்க்யம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 7

मंत्रेणानेन विप्रेंद्रा दद्यादर्घ्यं विधानतः । ब्राह्मणैः सह संगत्य सदा तत्तीर्थवासिभिः

ஓ விப்ரேந்திரர்களே! இம்மந்திரத்தினாலேயே விதிப்படி அர்க்யம் அளிக்க வேண்டும்; பிராமணர்களுடனும் அந்தத் தீர்த்தவாசிகளுடனும் எப்போதும் சேர்ந்து.

Verse 8

भक्त्या चार्घ्यं प्रदास्यामि देवाय परमा त्मने । त्राहि मां पापिनं घोरं नमस्ते सुररूपिणे

பக்தியுடன் இவ்வர்க்யத்தை பரமாத்ம தேவனுக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன். என்னை—கடுமையான பாவியை—காப்பாற்று; ஓ தெய்வரூபனே, உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 9

तीर्थराज नमस्तुभ्यं रत्नाकर महार्णव । गोमत्या सह गोविंद गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

ஓ தீர்த்தராஜனே, உமக்கு வணக்கம்; ஓ ரத்தினாகர மகாசமுத்திரனே! ஓ கோவிந்தா, கோமதியுடன் இவ்வர்க்யத்தை ஏற்றருள்வாயாக; உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 10

दत्त्वा चार्घ्यं शिखां बद्ध्वा संस्मृत्य जलशायिनम् । कुर्याच्च प्राङ्मुखः स्नानं ततः प्रत्यङ्मुखस्तथा

அர்க்யம் அளித்து, சிகையை கட்டி, நீர்மேல் சயனிக்கும் பகவானை நினைக்க வேண்டும். பின்னர் கிழக்குமுகமாக நீராடி, அதன் பின் மேற்குமுகமாகவும் அதேபோல் நீராட வேண்டும்.

Verse 11

स्नात्वा च परया भक्त्या पितॄन्संतर्पयेत्ततः । विश्वेदेवादि संपूज्य पितॄणां श्राद्धमाचरेत्

ஸ்நானம் செய்து பரம பக்தியுடன் பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் விஶ்வேதேவர் முதலியோரைக் முறையாகப் பூஜித்து பித்ரு ஸ்ராத்தம் நடத்த வேண்டும்.

Verse 12

यथोक्तां दक्षिणां दद्याद्विष्णुर्मे प्रीयतामिति । विशेषतः प्रदातव्यं सुवर्णं विप्रसत्तमाः

சாஸ்திரத்தில் கூறியபடி தக்ஷிணை அளிக்க வேண்டும்—“விஷ்ணு என்மேல் பிரீதியடையட்டும்” என்று சொல்லி. ஓ சிறந்த பிராமணர்களே, குறிப்பாக பொன் தானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 13

दंपत्योर्वाससी चैव कंचुकोष्णीषमेव च । लक्ष्म्या सह जगन्नाथो विष्णुर्मे प्रीयतामिति

தம்பதிக்கான ஆடைகள், மேலும் கஞ்சுகம் மற்றும் உஷ்ணீஷமும் அளிக்க வேண்டும்—“லக்ஷ்மியுடன் ஜகந்நாத விஷ்ணு என்மேல் பிரீதியடையட்டும்” என்று கூறி.

Verse 14

महादानानि सर्वाणि गोमत्युदधिसंगमे । सप्तद्वीपपतिर्भूत्वा विष्णुलोके महीयते

கோமதி–கடல் சங்கமத்தில் அளிக்கப்படும் எல்லா மகாதானங்களும், ஏழு தீவுகளின் அதிபதியாகும் பலனைத் தரும்; விஷ்ணுலோகத்தில் பெருமையுடன் போற்றப்படுவான்.

Verse 15

यस्तुलापुरुषं दद्याद्गोमत्युदधिसंगमे । सप्तद्वीपपतिर्भूत्वा विष्णुलोके महीयते

கோமதி–கடல் சங்கமத்தில் துலாபுருஷ தானம் செய்பவன், ஏழு தீவுகளின் அதிபதியாகி விஷ்ணுலோகத்தில் போற்றப்படுவான்.

Verse 16

आत्मानं तोलयेद्यस्तु स्वर्णेन रजतेन वा । वस्त्रैर्वा कुंकुमैर्वापि फलैर्वापि तथा रसैः

யார் தங்கத்தாலோ வெள்ளியாலோ, அல்லது ஆடைகளாலோ, குங்குமத்தாலோ, பழங்களாலும் சாறுகளாலும் தம்மைத் துலாவில் எடைபோட்டு அதற்கேற்ற தானம் செய்கிறாரோ—அவர் துலாபுருஷ தானத்தை நிறைவேற்றுகிறார்.

Verse 17

भुक्त्वा भोगान्सुविपुलांस्तथा कामान्मनोहरान् । संपूज्यमानस्त्रिदशैर्याति विष्ण्वालयं नरः

மிகப் பெருமளவு இன்பங்களையும் மனம் கவரும் ஆசை நிறைவேற்றங்களையும் அனுபவித்து, தேவர்களால் போற்றப்பட்ட மனிதன் விஷ்ணுவின் திருவாசஸ்தலத்தை அடைகிறான்.

Verse 18

हिरण्यरूप्यदानं च ह्यश्वं धेनुं तथैव च । गोमतीसंगमे दत्त्वा सर्वान्कामानवाप्नुयात्

கோமதியின் சங்கமத்தில் தங்கம்-வெள்ளி தானமும், குதிரை மற்றும் பசு தானமும் செய்தால், எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்.

Verse 19

भूमिदानं च यो दद्याद्गोमत्युदधिसंगमे । स्नात्वा शुचिर्हरिं स्मृत्वा तस्माद्धन्यतरो नहि

கோமதி-கடல் சங்கமத்தில் நிலதானம் செய்து, அங்கே நீராடி தூய்மையடைந்து ஹரியை நினைப்பவன்—அவனைவிட பாக்கியசாலி யாருமில்லை.

Verse 20

कन्यादानं च यः कुर्याद्विद्यादानमथापि वा । गोमत्याः संगमे स्नात्वा याति ब्रह्मपदं नरः

மணமகளைக் கன்யாதானமாக அளிப்பவனோ, அல்லது வித்யாதானம் செய்பவனோ—கோமதியின் சங்கமத்தில் நீராடி பிரம்மபதத்தை அடைகிறான்.

Verse 21

यो दद्यात्स्वर्णधेनुं च घृतधेनुं समाहितः । ब्रह्माण्डदानमपि वा तस्य पुण्यमनंतकम्

ஒருவன் ஒருமனத்துடன் ஸ்வர்ணதேனுவும் (பொன்-பசு), க்ருததேனுவும் (நெய்-பசு) தானம் செய்தாலோ, அல்லது பிரஹ்மாண்டதானம் செய்தாலோ, அவனுடைய புண்ணியம் முடிவிலாதது.

Verse 22

तथा लवणधेनुं च जलधेनुमथापि वा । दत्त्वा याति परं स्थानं गोमत्युदधिसंगमे

அதேபோல் கோமதி–கடல் சங்கமத்தில் லவணதேனு (உப்பு-பசு) அல்லது ஜலதேனு (நீர்-பசு) தானம் செய்தால், ஒருவன் பரம பதத்தை அடைவான்.

Verse 23

युगादिषु च सर्वेषु गोमत्युदधिसंगमे । स्नात्वा संतर्प्य च पितॄनक्षयं लोकमाप्नुयात्

எல்லா யுகாதி நாள்களிலும் கோமதி–கடல் சங்கமத்தில் நீராடி, பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்து திருப்தி அளித்தால், அழிவிலா உலகை அடைவான்.

Verse 24

आषाढ्यां च तथा माघ्यां कार्तिक्यां संगमे नरः । पितॄणां तर्पणं स्नानं श्राद्धं पावकपूजनम् । कुर्याच्चैव तथा दानं यदीच्छेदक्षयं पदम्

ஆஷாடம், மாகம், கார்த்திகை மாதங்களில் சங்கமத்தில் மனிதன் நீராடல், பித்ரு தர்ப்பணம், ஸ்ராத்தம், பாவக (அக்னி) பூஜை, மேலும் தானம் செய்ய வேண்டும்—அழிவிலா பதத்தை விரும்பினால்.

Verse 25

पितॄणां चाक्षया तृप्तिर्गयाश्राद्धेन वै यथा । तद्वच्छ्राद्धान्महाभाग गोमत्युदधिसंगमे

கயா ஸ்ராத்தத்தால் பித்ருக்களுக்கு அழிவிலா திருப்தி கிடைப்பதுபோல், அதேபோல்—ஓ மகாபாகா—கோமதி–கடல் சங்கமத்தில் செய்யும் ஸ்ராத்தமும் அதே பயனை அளிக்கும்.

Verse 26

कुर्य्यात्स्नानं तथा दानं पितॄणां तर्पणं तथा । पञ्चकासु द्विजश्रेष्ठास्तथा चैवाष्टकासु च

இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தோர் பஞ்சகா நாட்களிலும் அஷ்டகா அனுஷ்டானங்களிலும் ஸ்நானம், தானம், பித்ரு தர்ப்பணம் ஆகியவற்றைச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 27

वैधृतौ च व्यतीपाते छायायां कुंजरस्य च । षष्ठ्यां च कपिलाख्यायां तथा हि द्वादशीषु च

வைத்ருதி, வ்யதீபாத யோகங்களில், ‘குஞ்ஜர-சாயை’ எனப்படும் நாளில், ‘கபிலா’ என அழைக்கப்படும் ஷஷ்டியில், மேலும் த்வாதசி திதிகளிலும் (இவ்வழிபாடு மிகுந்த பலன் தரும்)।

Verse 28

गोमत्यां संगमे स्नात्वा दद्याद्दानं विशेषतः । निर्मलं स्थानमाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति

கோமதியின் சங்கமத்தில் ஸ்நானம் செய்து, சிறப்பு பக்தியுடன் தானம் அளிக்க வேண்டும்; அப்போது அவர் நிர்மலமான தாமத்தை அடைவார், அங்கு சென்றபின் துயரமில்லை।

Verse 29

श्राद्धपक्षे त्वमावास्यां गोमत्युदधिसंगमे । हेलया प्राप्यते पुण्यं दत्त्वा पिण्डं गयासमम्

ஸ்ராத்தபக்ஷ அமாவாசையில் கோமதி-கடல் சங்கமத்தில் சிறிது முயற்சியாலேயே புண்ணியம் கிடைக்கும்; அங்கு பிண்டதானம் செய்தால் கயைக்கு ஒப்பான பலன் உண்டாகும்।

Verse 30

तस्मात्सर्वं प्रयत्नेन त्वमावास्यां द्विजोत्तमाः । श्राद्धं हि पितृपक्षांते कार्य्यं गोमतिसंगमे

ஆகையால், ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தோரே, பித்ருபக்ஷத்தின் முடிவான அமாவாசையில் கோமதி சங்கமத்தில் ஸ்ராத்தத்தை முழு முயற்சியுடன் செய்ய வேண்டும்।

Verse 31

यद्यप्यश्रोत्रियं श्राद्धं यद्यप्युपहतं भवेत् । पक्षश्राद्धकृतं पुण्यं दिनेनैकेन लभ्यते

அர்ஹமற்றவருக்காகச் சிராத்தம் செய்தாலும், ஏதோ காரணத்தால் அது குறைபட்டாலும், இங்கே ஒரே நாளில் பக்கச் சிராத்தத்தின் புண்ணியம் கிடைக்கிறது.

Verse 32

श्रद्धाहीनं मन्त्रहीनं पात्रहीनमथापि वा । द्रव्यहीनं कालहीनं मनसः स्वास्थ्यवर्जितम्

(அந்த செயல்) நம்பிக்கையற்றதாகவும், மந்திரமற்றதாகவும், தகுந்த பாத்திரமற்றதாகவும் இருந்தாலும்; அல்லது பொருளற்றதாக, உரிய காலமற்றதாக, மனநிலை நிலைத்தன்மையின்றி செய்யப்பட்டாலும்—

Verse 33

श्राद्धपक्षे ह्यमायां तु गोमत्युदधिसंगमे । परिपूर्णं भवेत्सर्वं पितॄणां तृप्तिरक्षया

ஆனால் சிராத்தப் பக்கத்தின் அமாவாசையில் கோமதி–கடல் சங்கமத்தில் அனைத்தும் நிறைவடைகிறது; பித்ருக்களின் திருப்தி அழியாததாகிறது.

Verse 34

गोमती कमला चैव चंद्रभागा तथैव च । तिस्रस्तु संगता नद्यः प्रविष्टा वरुणालयम्

கோமதி, கமலா, சந்திரபாகா—இந்த மூன்று நதிகளும் ஒன்றுகூடி வருணாலயம் எனும் கடலில் புகுகின்றன.

Verse 35

गयायां पिंडदानेन प्रयागे ह्यस्थिपातने । तत्पुण्यं समवाप्नोति पक्षांते श्राद्धकृन्नरः

கயாவில் பிண்டதானம் செய்ததாலும், பிரயாகத்தில் அஸ்தி நிக்ஷேபம் செய்ததாலும் கிடைக்கும் புண்ணியமே; இங்கே பக்கத்தின் முடிவில் சிராத்தம் செய்பவனுக்கும் கிடைக்கிறது.

Verse 36

यदीच्छेत्सर्वतीर्थेषु हेलया त्वभिषेचनम् । स्नानं कुर्वीत भक्त्या वै गोमत्युदधिसंगमे

எல்லா தீர்த்தங்களிலும் நீராடிய பலனை எளிதில் பெற விரும்புவோர், கோமதி–கடல் சங்கமத்தில் பக்தியுடன் நீராட வேண்டும்.

Verse 38

श्राद्धे कृते त्वमावस्यां पितृपक्षे च वै द्विजाः । अपुत्रा चैव या नारी काकवंध्या च या भवेत्

ஓ த்விஜர்களே! அமாவாசையிலும் பித்ருபக்ஷத்திலும் ஸ்ராத்தம் செய்யப்படின், புத்ரமில்லாத பெண்ணும், காகவந்த்யா (வந்தியத்தால் பீடிக்கப்பட்டவளும்) அந்தச் சடங்குகளால் பரிகாரப் புண்ணியத்திற்கு உரியவளாகக் கூறப்படுகிறாள்.

Verse 39

मृतपुत्रा तथा विप्राः संगमे स्नानमाचरेत् । दोषैः प्रमुच्यते सर्वैर्गोमप्युदधिसंगमे । स्नात्वा सुखमवाप्नोति प्रजां च चिरजीविनीम्

ஓ விப்ரர்களே! குழந்தையை இழந்த பெண்ணும் சங்கமத்தில் நீராட வேண்டும். கோமதி–கடல் சங்கமத்தில் நீராடினால் எல்லா தோஷங்களும் நீங்கும். அங்கு நீராடி இன்பத்தையும் நீண்ட ஆயுளுடைய சந்ததியையும் பெறுவாள்.

Verse 40

यानि कानि च दानानि पृथिव्यां सम्भवंति हि । तानि सर्वाणि देयानि गोमत्युदधिसंगमे

பூமியில் செய்யக்கூடிய எந்த எந்த தானங்களோ, அவை அனைத்தையும் கோமதி–கடல் சங்கமத்தில் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 41

सर्वदैव च विप्रेन्द्रा विशेषात्सर्वपर्वसु । स्नानं कुर्वीत नियतो गोमत्युदधिसंगमे

ஓ விப்ரேந்திரர்களே! எப்போதும், குறிப்பாக எல்லா பண்டிகை நாட்களிலும், நியமத்துடன் கோமதி–கடல் சங்கமத்தில் நீராட வேண்டும்.

Verse 42

दर्शनादेव पापस्य क्षयो भवति भो द्विजाः । प्रणामे मनसस्तुष्टिर्मुक्तिश्चैवावगाहने

ஓ த்விஜர்களே! வெறும் தரிசனத்தாலேயே பாவம் க்ஷயமாகும். வணங்கினால் மனம் திருப்தியடையும்; இந்நீரில் அவகாஹனம் (நீராடல்/மூழ்கல்) செய்தால் மோக்ஷமும் பெறப்படும்.

Verse 43

श्राद्धे कृते पितॄणां तु तृप्तिर्भवति शाश्वती । दाने मनोरथावाप्तिर्जायते नात्र संशयः

ஸ்ராத்தம் செய்தால் பித்ருக்களுக்கு நிலையான திருப்தி உண்டாகும். தானம் செய்தால் மனோரதம் நிறைவேறும்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 44

कृतकृत्यास्तु ते धन्या यैः कृतं पितृतर्पणम् । श्राद्धं च ऋषिशार्दूला गोमत्युदधिसंगमे

ஓ ரிஷிசார்தூலர்களே! கடமையை நிறைவேற்றியவர்கள் உண்மையிலே பாக்கியவான்கள்; கோமதி–கடல் சங்கமத்தில் பித்ருதர்ப்பணமும் ஸ்ராத்தமும் செய்தவர்கள்.

Verse 45

पितृपक्षे च वै केचिन्मातृपक्षे तथैव च । तथा श्वशुरपक्षे च ये चान्ये मित्रबांधवाः

சிலர் பித்ருபக்ஷத்தினர்; அதுபோல சிலர் மாத்ருபக்ஷத்தினர்; மேலும் சிலர் ச்வசுரபக்ஷத்தினர்; மற்றவர்கள் நண்பரும் உறவினரும் ஆவர்.

Verse 46

स्थावरत्वं गता ये च पुद्गलत्वं च ये गताः । पिशाचत्वं गता ये च ये च प्रेतत्वमागताः

அசைவற்ற நிலை (ஸ்தாவரத்துவம்) அடைந்தவர்கள், பிற உடல்நிலைகளில் (புத்கலத்துவம்) சென்றவர்கள், பிசாசுத்துவம் அடைந்தவர்கள், பிரேதத்துவம் வந்தவர்கள்—(அனைவரும் இத்தீர்த்தத்தின் அருள்வட்டத்தில் அடங்குவர்).

Verse 47

तिर्य्यग्योनिगता ये च ये च कीटत्वमागताः । स्नानमात्रेण ते सर्वे मुक्तिं यांति न संशयः

திரியக்-யோனியில் சென்றவர்களும், கீடநிலையை அடைந்தவர்களும்—அவர்கள் அனைவரும் ஸ்நானமாத்திரத்தாலே முக்தியை அடைவார்கள்; இதில் ஐயமில்லை.

Verse 48

किं पुनः श्राद्धदानादि गोमतीसंगमे तथा । कृत्वा मुक्तिमवाप्नोति मानवो नात्र संशयः

அப்படியானால் கோமதி-சங்கமத்தில் ஸ்ராத்தம், தானம் முதலியவற்றைச் செய்தால் எவ்வளவு மேன்மையான பலன்! அவ்வாறு செய்து மனிதன் முக்தியை அடைவான்; இதில் ஐயமில்லை.

Verse 49

श्रवणद्वादशीयोगे गोमत्युदधिसंगमे । स्नात्वा मुक्तिमवाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति

ஸ்ரவண நக்ஷத்திரம்–த்வாதசி யோகம் நேரும் போது, கோமதி–கடல் சங்கமத்தில் ஸ்நானம் செய்து முக்தியை அடைவான்; அந்த நிலையடைந்த பின் துயரமில்லை.

Verse 50

सन्त्यज्य सर्वतीर्थानि गोमत्युदधिसंगमे । स्नानं कृत्वा तथा श्राद्धं कृतकृत्यो भवेन्नरः । परं लोकमवाप्नोति ह्यर्चयित्वा तु वामनम्

அனைத்து தீர்த்தங்களையும் விட்டு, கோமதி–கடல் சங்கமத்தில் ஸ்நானமும் ஸ்ராத்தமும் செய்தால் மனிதன் க்ருதக்ருத்யன் ஆவான்; அங்கே வாமனனை ஆராதித்து பரம லோகத்தை அடைவான்.

Verse 51

सम्यक्स्नात्वा नरो यस्तु पूजयेद्गरुडध्वजम् । पीतांबरधरो भूत्वा दिव्याभरणभूषितः

முறையாக ஸ்நானம் செய்து கருடத்வஜன் (விஷ்ணு)னைப் பூஜிப்பவன், பீதாம்பரன் ஆகி தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்படுவான்.

Verse 52

वीक्ष्यमाणः सुरस्त्रीभिर्नागारिकृतकेतनः । चतुर्भुजधरो भूत्वा वनमालाविभूषितः । संस्तूयमानो मुनिभिर्याति विष्ण्वालयं नरः

தேவமங்கையரால் நோக்கப்பட்டு, தெய்வீக மாளிகையில் வாழ்ந்து, நான்கு கரங்களுடன் வனமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டு—முனிவர்களால் போற்றப்பட்டு—அந்த மனிதன் விஷ்ணுவின் திருவீட்டினை அடைகிறான்.

Verse 53

गोमतीसंगमे स्नात्वा कृतकृत्यो भवेन्नरः । यत्र दैत्यवधं कृत्वा विष्णुना प्रभविष्णुना

கோமதியின் சங்கமத்தில் நீராடினால் மனிதன் கೃತக்ருத்யனாகிறான்—அதே இடத்தில், மிக வல்லமைமிக்க பிரபவிஷ்ணு விஷ்ணு தைத்யர்களை வதைத்தான்.

Verse 54

चक्रं प्रक्षालितं पूर्वं कृष्णेन स्वयमेव हि । तेनैव चक्रतीर्थं हि ख्यातं लोकत्रये द्विजाः

முன்னொரு காலத்தில் ஸ்ரீகிருஷ்ணன் தானே அங்கே தன் சக்கரத்தைத் துவைத்தான்; ஆகவே, ஓ இருபிறப்பாளர்களே, அது மூவுலகிலும் ‘சக்ரதீர்த்தம்’ எனப் புகழ்பெற்றது.

Verse 55

भवंति यत्र पाषाणाश्चक्रांका मुक्तिदायकाः । यैः पूजितैर्जगन्नाथः कृष्णः सांनिध्यमाव्रजेत्

அங்கே சக்கரச் சின்னம் பதிந்த கற்கள் முக்தி அளிப்பவை; அவற்றை வழிபட்டால் ஜகந்நாதன் ஸ்ரீகிருஷ்ணன் பக்தனின் திருச்சான்னித்யத்தில் அருள்புரிகிறான்.

Verse 56

तत्रैव यदि लभ्येत चक्रैर्द्वादशभिः सह

அங்கேயே பன்னிரண்டு சக்கரச் சின்னங்களுடன் அது (கல்/சின்னம்) கிடைத்தால்.

Verse 57

द्वादशात्मा स विज्ञेयो मोक्षदः सर्वदेहिनाम् । एकचक्रांकितो यस्तु द्वारवत्यां सुशोभनः

அவர் பன்னிரு-வடிவமுடையவர் என அறியப்பட வேண்டும்; எல்லா தேஹிகளுக்கும் மோட்சம் அளிப்பவர். ஒரே சக்கரச் சின்னம் கொண்டவர் த்வாரவதியில் மிக அழகாக விளங்குகிறார்.

Verse 58

सुदर्शनाभिधानोऽसौ मोक्षैकफलदो हि सः । लक्ष्मीनारायणो द्वाभ्यां भुक्तिमुक्तिफलप्रदः

அவர் ‘சுதர்சனன்’ எனப் பெயர்பெற்றவர்; ஒரே உத்தமப் பலனான மோட்சத்தை அளிப்பவர். இரண்டு (சின்ன/வடிவ) உடன் அவர் லக்ஷ்மீ-நாராயணன்; போகமும் முக்தியும் இரண்டும் பலனாக வழங்குவார்.

Verse 59

त्रिभिस्त्रिविक्रमश्चैव त्रिवर्गफलदायकः । श्रीप्रदो रिपुहन्ता च चतुर्भिः संयुतः स हि

மூன்று (சின்ன/வடிவ) உடன் அவர் திரிவிக்ரமன்; திரிவர்கத்தின் பலன்களை அளிப்பவர். நான்கு உடன் இணைந்தால் செல்வத்தை அருளி, பகைவரை அழிப்பவர் என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 60

पञ्चभिर्वासुदेवस्तु जन्ममृत्युभयापहः । प्रद्युम्नः षड्भिरेवासौ लक्ष्मीं कांतिं ददाति यः

ஐந்து (சின்ன/வடிவ) உடன் அவர் வாசுதேவன்; பிறப்பு-இறப்பு பயத்தை அகற்றுபவர். ஆறு உடன் அவர் பிரத்யும்னன்; லக்ஷ்மியும் காந்தியும் அருளுபவர்.

Verse 61

सप्तभिर्बलभद्रश्च चक्रगोऽत्र प्रकीर्तितः । लाच्छितश्चाष्टभिर्भक्तिं ददाति पुरुषोत्तमः

ஏழு (சின்ன/வடிவ) உடன் அவர் பலபத்ரன்; இங்கு சக்கரத்தில் நிலைபெற்றவர் எனப் புகழப்படுகிறார். எட்டு உடன், தனிச்சின்னம் கொண்ட புருஷோத்தமன் பக்தியை அருளுகிறார்.

Verse 62

सर्वं दद्यान्नवव्यूहो दुर्लभो यः सुरैरपि । दशावतारो दशमी राज्यदो नात्र संशयः

ஒன்பது வடிவங்களில் அவர் நவவ்யூஹமாகி அனைத்தையும் அருள்வார்; தேவர்களுக்கும் அரிதாய் அடையப்படுபவர். பத்து வடிவங்களில் அவர் தசாவதாரம்; பத்தாம் குறி அரசாட்சியை அளிப்பது—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 63

एकादशभिरैश्वर्यं चक्रगः संप्रयच्छति । निर्वाणं द्वादशात्मा च द्वादशभिर्ददाति च

பதினொன்று (குறி/வடிவ) மூலம் சக்கரத்துடன் இணைந்த ஆண்டவன் ஐஸ்வர்யமும் செழிப்பும் அருள்வான். பன்னிரண்டு (குறி/வடிவ) மூலம், த்வாதசாத்மனாய், நிர்வாணத்தையும் வழங்குவான்.

Verse 64

अत ऊर्ध्वं महाभागाः सौख्यमोक्षप्रदायकाः यतोऽत्र ते च पाषाणाः कृष्णचक्रेण चित्रिताः

ஆகவே, ஓ பெரும் பாக்கியவான்களே, இதன் பின் இவை இன்பமும் மோட்சமும் அளிப்பவையாகக் கூறப்படுகின்றன; ஏனெனில் இங்கு அந்தக் கற்கள் கிருஷ்ணனின் சக்கரச் சின்னத்தால் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன.

Verse 65

तेषां स्पर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वकिल्बिषैः । चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा कृष्णचक्रेण चिह्नितः

அவற்றைத் தொடுவதால் மட்டும் மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான். சக்கரதீர்த்தத்தில் நீராடி, கிருஷ்ணனின் சக்கரக் குறியால் குறியிடப்படுவான்.

Verse 66

पूजयित्वा चक्रधरं हरिं ध्यायेत्सनातनम् । नापुत्रो नाधनो रोगी न स संजायते नरः

சக்கரதாரி ஹரியை வழிபட்டு, சனாதனனைத் தியானிக்க வேண்டும். அத்தகைய மனிதன் பிள்ளையற்றவனாகவும், ஏழையாகவும், நோயாளியாகவும் பிறப்பதில்லை.

Verse 67

ब्रह्महत्यादिकं पापं मनोवाक्कायकर्मजम् । तत्सर्वं विलयं याति सकृच्चक्रांकदर्शनात्

மனம், வாக்கு, உடல் செயல்களால் உண்டாகும் பிரம்மஹத்த்யை முதலான பாவங்கள் அனைத்தும்—ஒருமுறை சக்கராங்க தரிசனமட்டும் செய்தால் அழிந்தொழியும்.

Verse 68

म्लेच्छ देशे शुभे वापि चक्रांको दृश्यते यदि । तत्र चैव हरिक्षेत्रं मुक्तिदं नात्र संशयः

அந்நிய தேசமாயினும், புனிதப் பிரதேசமாயினும்—சக்கராங்கம் காணப்பட்டால், அங்கேயே ஹரிக்ஷேத்திரம் உண்டாகி முக்தி அளிக்கும்; இதில் ஐயமில்லை.

Verse 69

मृत्युकालेऽपि सम्प्राप्ते यदि ध्यायेद्धरिं नरः । चक्रांकं धारयेदंगे स याति परमं पदम्

மரண நேரம் வந்தபோதிலும் மனிதன் ஹரியைத் தியானித்து, தன் உடலில் சக்கராங்கத்தைத் தரித்தால், அவன் பரமபதத்தை அடைவான்.

Verse 70

हृदयस्थे च चक्रांके पूतो भवति तत्क्षणात् । नोपसर्पंति तं भीता दूताः कृष्णायुधं तदा । वैष्णवं लोकमा प्नोति नात्र कार्या विचारणा

இதயத்தில் சக்கராங்கம் நிலைத்தால் அவன் அந்தக் கணமே தூய்மையடைவான். அப்போது கிருஷ்ணாயுதம் இருப்பதால் அஞ்சிய தூதர்கள் அவனை அணுகார். அவன் வைஷ்ணவ லோகத்தை அடைவான்—இதில் மேலும் ஆராய வேண்டாம்.

Verse 71

अपि पापसमाचारः किं पुनर्धार्मिकः शुचिः । गोमती संगमे स्नात्वा चक्रतीर्थे तथैव च । मुच्यते पातकैर्घोरै र्मानवो नात्र संशयः

பாவச்செயல்களில் பழகியவனும்—தர்மவான், தூயவன் என்றால் சொல்லவே வேண்டாம்—கோமதி சங்கமத்திலும் அதேபோல் சக்கரதீர்த்தத்திலும் நீராடி, கொடிய பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்; இதில் ஐயமில்லை.

Verse 72

राजसाः सत्त्वमायांति विष्णुधर्मं सनातनम् । क्षेत्रस्य तस्य माहात्म्यात्सत्यमेतत्प्रकीर्तितम्

ரஜோகுணம் மேலோங்கியோர் அந்தத் திருத்தலத்தின் மகிமையால் சத்த்வகுணத்தை அடைந்து, விஷ்ணுவின் சனாதன தர்மத்தில் நிலைபெறுவர்—இது உண்மை எனப் புகழ்ந்து கூறப்படுகிறது।

Verse 73

तामसं राजसं चापि यत्किञ्चिद्विष्णुपूजने । तच्च सत्त्वत्वमायाति निम्नगा च यथार्णवे

விஷ்ணு பூஜையில் தாமசம் அல்லது ராஜசம் கலந்த எதுவாயினும், அதுவும் சத்த்வமாக மாறிவிடும்—நதி கடலை அடைந்து அதனுடன் ஒன்றாகிவிடுவது போல।

Verse 74

दुर्लभा द्वारका विप्र दुर्लभं गोमतीजलम् । दुर्लभं जागरो रात्रौ दुर्लभं कृष्णदर्शनम्

ஓ விப்ரரே! துவாரகை அரிது; கோமதியின் நீர் அரிது; இரவில் ஜாகரணம் அரிது; ஸ்ரீகிருஷ்ண தரிசனமும் அரிது।

Verse 317

पक्षेपक्षे समग्रा तु पितृपूजा कृता च यैः । सम्पूर्णा जायते तेषां गोमत्युदधिसंगमे

ஒவ்வொரு பக்ஷத்திலும் முழுமையாக பித்ரு பூஜை செய்தவர்களுக்கு, அந்தச் செயல் கோமதி–கடல் சங்கமத்தில் உண்மையாக நிறைவு பெறுகிறது।